Steven Chu
 Steven Chu |
||||
| 28 februari 1948 | ||||
 |
||||
| Steven Chu | ||||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |||
| Geboorteplaats | Saint Louis | |||
| Nobelprijs voor de | Natuurkunde | |||
| In | 1997 | |||
| Reden | "Voor de ontwikkeling van methoden om atomen af te koelen en te vangen met laserlicht." | |||
| Samen met | Claude Cohen-Tannoudji William Daniel Phillips |
|||
| Voorganger(s) | David Morris Lee Douglas Osheroff Robert Coleman Richardson |
|||
| Opvolger(s) | Robert Betts Laughlin Horst Ludwig Störmer Daniel Chee Tsui |
|||
|
||||
| Steven Chu | ||||
| Geboren | 28 februari 1948 Saint Louis (Missouri) |
|||
| 12de Amerikaanse minister van Energie | ||||
| Huidige functie | ||||
| Aangetreden | 21 januari 2009 | |||
| President | Barack Obama | |||
| Voorganger | Samuel Bodman | |||
|
||||
Steven Chu (Chinees: 朱棣文; pinyin: Zhū Dìwén) (Saint Louis, 28 februari 1948) is een Amerikaans experimenteel natuurkundige die in 1997 de Nobelprijs voor de Natuurkunde kreeg met Claude Cohen-Tannoudji en William Daniel Phillips "Voor de ontwikkeling van methoden om atomen af te koelen en te vangen met laserlicht."
Op 20 januari 2009 werd hij minister van Energie onder president Obama.
Biografie [bewerken]
Chu, een Amerikaan van Chinese herkomst, werd geboren in Saint Louis als zoon van Ju Chin Chu en Ching Chen Li. Hij is afkomstig uit een familie van geleerden. Zijn vader, die in 1943 in Amerika arriveerde, zette zijn studie chemical engineering voort aan MIT en was docent scheikunde op de Washington-universiteit en het Brooklyn Polytechnic Institute, terwijl zijn moeder economie heeft gestudeerd. Zijn oudere broer, Gilbert Chu (1946), is hoogleraar en onderzoeker in de biochemie en geneeskunde aan de Stanford-universiteit. Zijn jongste broer Morgan Chu (1950) is advocaat en voormalige partner bij het advocatenbureau Irell & Manella LLP.
Na de Garden City High School studeerde Steven wis- en natuurkunde aan de universiteit van Rochester. Na het behalen van zijn bachelorgraad in 1970 ging hij naar de universiteit van Californië - Berkeley. In 1976 promoveerde hij er in de natuurkunde. Aansluitend bleef hij twee jaar aan als postdoc-onderzoeker, totdat hij in 1978 naar Bell Labs ging. Hier voerde hij met collega’s het werk uit waarvoor hij in 1997 de Nobelprijs kreeg – laserkoeling. Hierbij worden atomen opgesloten in een 'magneto-optische val', gevormd door drie laserstralen die loodrecht op elkaar staan.
In 1987 verliet hij Bell Labs om hoogleraar fysica te worden aan de Stanford-universiteit en waar hij van 1990 tot 1993 en van 1999 tot 2001 leiding gaf aan de faculteit fysica. Samen met drie andere hoogleraren was hij initiatiefnemer van het Bio-X programma, die zich richtte op interdisciplinair onderzoek in biologie en geneeskunde. Ook speelde hij een belangrijke rol in de oprichting van het "Kavli Institute of Particle Astrophysics and Cosmology".
In augustus 2004 werd Chu aangesteld als directeur van het Lawrence Berkeley National Laboratory, een nationaal onderzoekscentrum dat onder de verantwoordelijkheid valt van het Amerikaanse ministerie van Energie. Gelijktijdig trad hij toe de zowel de universitaire faculteit van natuurkunde alsmede de faculteit van moleculaire en celbiologie. Onder Chu’s leiderschap werd Lawrence een centrum van onderzoek naar biobrandstof en zonne-energietechnologie. Speerpunt was het laboratoriums Helios-project, een initiatief om methoden te ontwikkelen om zonne-energie aan te wenden als alternatieve bron van energietransport.
Minister van Energie [bewerken]
Chu is een uitgesproken voorstander van meer onderzoek naar alternatieve energie en kernenergie als vervanging voor de fossiele brandstoffen die hij verantwoordelijk houdt voor de opwarming van de aarde. In december 2008 maakte Barack Obama de benoeming bekend van Steven Chu als minister van Energie in zijn nieuwe kabinet. Zijn motivatie is dat het Amerikaanse volk moet afkicken van zijn olieverslaving. Chu werd de eerste minister die al een Nobelprijs heeft voor aanvang van zijn ministerstaak.
Erkenning [bewerken]
Chu is lid van de Amerikaanse National Academy of Sciences, de American Academy of Arts and Sciences, de American Philosophical Society en de Academia Sinica. Daarnaast is hij buitenlands lid van de Chinese Academie van Wetenschappen en de Koreaanse Academie van Wetenschap en Technologie.
Bronnen, noten en/of referenties
|
 |
Zie de categorie Steven Chu van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
