Felix Bloch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Felix Bloch
23 oktober 190510 september 1983
Felix Bloch (1952)
Felix Bloch (1952)
Geboorteland Zwitserland
Geboorteplaats Zürich
Nationaliteit Amerikaans
Plaats Zürich
Nobelprijs Natuurkunde
Jaar 1952
Reden Hun ontwikkeling van nieuwe methoden voor nucleaire preciesiemetingen.[1]
Samen met Edward Mills Purcell
Voorganger(s) John Cockcroft
Ernest Walton
Opvolger(s) Frits Zernike
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Felix Bloch (Zürich, 23 oktober 1905 – aldaar, 10 september 1983) was een in Zwitserland geboren natuurkundige, die vooral in de Verenigde Staten werkte. In 1952 werd hij onderscheiden met de Nobelprijs voor de Natuurkunde voor zijn werk op het gebied van kernspinresonantie.

Biografie[bewerken]

Bloch was de zoon van de Joodse ouders Gustav Bloch en Agnes Mayer. Van 1912 tot 1918 bezocht hij de basisschool en aansluitend het gymnasium. Met de intensie om ingenieur te worden trad hij in 1924 toe tot de Eidgenössische Technische Hochschule Zürich. Echter na één studiejaar besloot hij van richting te veranderen en te kiezen voor een studie natuurkunde op dezelfde school. Hij volgde onder andere college bij Peter Debye, Paul Scherrer, Hermann Weyl (ETH) alsmede bij Erwin Schrödinger aan de universiteit van Zürich. Tot 1927 studeerde hij in Zürich, en studeerde een jaar later in Leipzig af.

Aanvankelijk bleef Bloch in Europa, en studeerde hij bij Werner Heisenberg (Leipzig), Wolfgang Pauli (Zürich), Niels Bohr (Kopenhagen) en Enrico Fermi (Rome). Na de machtsovername door Hitler in 1933 verliet hij – vanwege zijn Joodse afkomst – onmiddellijk Duitsland om in 1934 aan de Stanford-universiteit te gaan werken. Hier werd hij de eerste hoogleraar in de theoretische natuurkunde.

In datzelfde jaar, 1934, formuleerde hij samen met Luis Alvarez het idee voor het bestaan van een magnetisch moment (spin en magnetische karakteristieken) aan vrije neutronen. De verdere uitwerking ervan leidde in 1939 tot een experiment waarin het magnetisch moment van het neutron kon worden bepaald met een nauwkeurigheid van ongeveer één procent.[2] In 1939 verkreeg hij de Amerikaanse nationaliteit. In de Tweede Wereldoorlog werkte hij eerst aan kernenergie bij het Los Alamos National Laboratory, later aan het radarproject aan de Harvard-universiteit.

Na de oorlog concentreerde hij zich op nucleaire inductie en kernspinresonantie, die de grondslag vormen van de MRI. In 1954/55 was hij de eerste directeur-generaal van CERN, de Europese organisatie voor kernonderzoek in Genève. In 1961 werd hij opnieuw hoogleraar in de natuurkunde aan Stanford-universiteit, een positie die tot 1971 behield. Na zijn pensionering keerde hij terug naar zijn geboortestad Zürich, waar hij op 77-jarige leeftijd aan een hartaanval overleed. Hij was gehuwd met Lore Clara Misch, die ook een kernfysicus en vluchteling uit Duitsland was. Ze hadden elkaar ontmoet op een fysica-conferentie in New York.

Vernoemingen[bewerken]

De volgende natuurkundige begrippen zijn naar hem vernoemd:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Sohlman, M. (Ed.) Nobel Foundation directory 2003 Vastervik, Sweden: AB CO Ekblad; 2003.
  2. L.W. Alvarez, F. Bloch (1940). A quantitative determination of the neutron moment in absolute nuclear magnetons. Phys. Rev. 57 (2): 111-122 .

Externe link: