Adam Riess

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Adam Riess
16 december 1969
Adam Riess ontvangt The Shaw Prize in 2006
Adam Riess ontvangt The Shaw Prize in 2006
Geboorteland Verenigde Staten
Geboorteplaats Washington D.C.
Nobelprijs Natuurkunde
Jaar 2011
Reden "Voor hun ontdekking van de versnelde uitdijing van het heelal door middel van observaties van afgelegen supernova's"
Samen met Brian Schmidt
Saul Perlmutter
Voorganger(s) Andre Geim
Konstantin Novoselov
Opvolger(s) Serge Haroche
David Wineland
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Adam Guy Riess (Washington D.C., 16 december 1969) is een Amerikaans astrofysicus.

Riess is verbonden aan het Space Telescope Science Institute en is hoogleraar aan de Johns Hopkins-universiteit. In 2006 deelde hij The Shaw Prize en in 2011 de Nobelprijs voor de Natuurkunde samen met Brian Schmidt en Saul Perlmutter.

Biografie[bewerken]

Riess is een van de drie kinderen van Michael en Doris Riess. Hij groeide op in Warren, New Jersey waar zijn vader eigenaar was van een distributiebedrijf in diepvriesvoedsel en zijn moeder werkzaam was als psycholoog. In Warren bezocht hij de Watchung Hills Regional High School.

Na zijn afstuderen in 1988 ging hij natuurkunde studeren aan het Massachusetts Institute of Technology (MIT), die in 1992 afsloot met een bachelorgraad. In 1996 promoveerde hij onder Robert Kirshner aan de Harvard-universiteit. Riess’ PhD-thesis werd in 1999 onderscheiden met de ASP Robert J. Trumpler Award voor onderzoek met buitengewone belangrijkheid voor de astronomie. Voordat hij in 1999 naar de Space Telescope Science Institute in Baltimore ging was hij Miller Fellow aan de Universiteit van Californië - Berkeley.

Onder supervisie van Brian Schmidt had Riess een belangrijke onderzoeksrol binnen het High-z Supernova Search Team die als eerste het bewijs rapporteerde van de versnelde uitdijing van het heelal.[1] Deze versnelde uitdijing was gebaseerd op basis van waarneming van type Ia supernova's. De observaties van het team waren tegenstrijdig met de toen geldende theorie dat de uitdijing van het heelal langzaam aan het afnemen was. Ze werden hierin ondersteund door het Supernova Cosmology Project, onder leiding van Perlmutter, die gelijktijdig een vergelijkbaar resultaat vond.

Het gemeenschappelijk bewijs tussen de twee concurrerende studies leidde tot acceptatie van versnelde uitdijing en zorgde voor nieuw onderzoek naar de verklaring ervan, zoals de aanwezigheid van donkere energie en de (her)invoering van Einsteins kosmologische constante.

Erkenning[bewerken]

Voor zijn werk betreffende de versnelde uitdijing van het heelal werd Riess onderscheiden met de Helen B. Warner Prize (2002) van de American Astronomical Society, de The Shaw Prize (2006, samen met Perlmutter en Schmidt), Gruber Prize in Cosmology (2007, met Perlmutter en Schmidt) en in 2011 zowel de Albert Einsteinmedaille (samen met Perlmutter) als de Nobelprijs voor de Natuurkunde.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Adam G. Riess et al. (1998). Observational Evidence from Supernovae for an Accelerating Universe and a Cosmological Constant. The Astronomical Journal 116 (3): 1009 . DOI:10.1086/300499.