Igor Tamm

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Igor Tamm
8 juli 189512 april 1971
Igor Tamm (1958)
Igor Tamm (1958)
Geboorteland    Sovjet-Unie
Geboorteplaats    Vladivostok
Nationaliteit    Sovjet-Russisch
Plaats van overlijden    Moskou
Nobelprijs voor de    Natuurkunde
In    1958
Reden    Voor hun ontdekking en interpretatie van het Tsjerenkov-effect.
Samen met    Pavel Tsjerenkov
Ilja Frank
Voorganger(s)    Tsung-Dao Lee
Chen Ning Yang
Opvolger(s)    Emilio Segrè
Owen Chamberlain
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Igor Jevgenjevitsj Tamm (Russisch: Игорь Евгеньевич Тамм) (Vladivostok, 8 juli [O.S. 26 juni] 1895Moskou, 12 april 1971) was een Sovjet-Russisch natuur- en wiskundige.

Hij won in 1958 de Nobelprijs voor de Natuurkunde samen met Pavel Tsjerenkov en Ilja Frank voor de ontdekking en de interpretatie van het Tsjerenkov-effect.[1]

Biografie[bewerken]

Tamm werd geboren in een aristocratische Russisch-Duitse familie als zoon van de elektrotechnische ingenieur Evgenij Tamm en Olga Davydova. Toen hij zes jaar oud was verhuisde het gezin naar Kirovohrad in de Oekraïne, waar hij het lokale gymnasium bezocht. In 1913/14 studeerde hij aan de Universiteit van Edinburgh samen met zijn vriend Boris Hessen. Daarna ging hij naar de Staatsuniversiteit van Moskou, waar hij in 1918 afstudeerde.

Vanaf 1919 was hij achtereenvolgens docent te Simferopol, Odesa en Moskou. In Simferopol maakte hij kennis met Leonid Mandelstam die een kritische en langdurige invloed had op Tamms professionele carrière. In 1928 bracht hij een paar maanden met Paul Ehrenfest door aan de Rijksuniversiteit Leiden. Vanaf 1930 tot 1941 en vanaf 1956 was hij hoogleraar in de theoretische natuurkunde aan de Staatsuniversiteit van Moskou. Daarnaast was hij vanaf 1934 hoofd van de afdeling theoretische natuurkunde van het Lebedev Instituut van de Sovjet-Russische Academie van Wetenschappen.

Gedurende zijn carrière deed hij onderzoek naar de verscheidene aspecten van de kwantumfysica, de wisselwerking van elementaire deeltjes, plasmafysica en halfgeleiders. In 1934 voorspelde hij dat het neutron, hoewel ongeladen, toch een magnetisch moment had met een negatieve spin.[2] Ook was hij betrokken bij de ontwikkeling van de waterstofbom in de Sovjet-Unie. Daarnaast bedacht hij in 1951, samen met Andrej Sacharov, de tokamak – een donutvormig apparaat dat gebruikt kan worden om energie op te wekken met kernfusie.[3]

Hij was gehuwd met Natalie Shuiskaya, samen hadden ze een dochter, Irene, en een zoon, Eugen.

Erkenning[bewerken]

Tamm werd tweemaal onderscheiden met de Stalinprijs (Staatprijs van de Sovjet-Unie), in 1946 samen met Tsjerenkov, Frank en Sergej Vavilov en samen met Sacharov in 1954. In 1953 verkreeg hij ook de eretitel "Held van de Socialistische Arbeid" en in 1967 de Lomonosov goudenmedaille van de Russische Academie van Wetenschappen.

Publicaties[bewerken]

  • Relativistic Interaction of Elementary Particles (1935)
  • On the Magnetic Moment of the Neutron (1938)
  • Theory of Electronics (1949)
Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Biografie Igor Y. Tamm op Nobelprice.org
  • (en) Biografie Igor Y. Tamm op NNBD (Geraadpleegd 10 februari 2011)
  • Newton, David E. (1995). "Igor Tamm". Notable Twentieth-Century Scientists. (1995). Detroit: Gale Research Inc.
  1. I.M. Frank, I.E Tamm (1937). Kogerentnoe izluchenie bystrogo elektrona v srede (Coherent straling van snelle elektronen passerend door materie). Doklady Akademii Nauk SSSR 14 (3): 107-112 .
  2. I. Tamm (1934). Nuclear Magnetic Moments and the Properties of the Neutron. Nature 134: 380 . DOI:10.1038/134380b0.
  3. (nl) Challoner, Jack, 1001 uitvindingen die onze wereld veranderd hebben, Librero, Kerkdriel, 2010, Blz 702 ISBN 978-90-5764-460-3.