Simferopol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Simferopol
Plaats in Oekraïne Vlag van Oekraïne
Vlag van Stavropol Stadswapen niet beschikbaar
Locatie op de Krim
Situering
Oblast Krimrepubliek
Algemeen
Oppervlakte 107 km²
Inwoners (2001[1]) 363.597 (3398 inw/km²)
Overig
Postcode 95000-
Netnummer 652
Foto's
Simferopol panorama.jpg
Portaal  Portaalicoon   Oost-Europa

Simferopol (Russisch: Симферополь; Oekraïens: Сімферополь; Krim-Tataars: Aqmescit) is de hoofdstad van de autonome Krimrepubliek, op het schiereiland de Krim, een gebied onder bestuur van Rusland. Officieel is het onderdeel van Oekraïne. De stad zelf vormt een stadsrayon binnen de autonome republiek en is ook het bestuurlijke centrum van het gelijknamige rayon Simferopol rondom de stad. Simferopol is gelegen aan een kleine rivier, de Salgir, aan de noordkant van het Krimgebergte. De stad heeft 363.597 inwoners (2001).

Geschiedenis[bewerken]

Binnen de stadsgrenzen bevinden zich de beroemde archeologische resten van de Scythische stad Neapolis.

Later, nadat de Scythen door de Goten waren verjaagd, stichtten de Krimtataren de stad Aqmescit.

Nadat onder leiding van Catharina II de Krim door Rusland was veroverd, werd de naam van de stad in 1784 veranderd in Simferopol. De naam komt van het Griekse Sympheropolis (Συμφερόπολις).

In 1802 werd Simferopol het bestuurlijke centrum van het Gouvernement Taurida. Gedurende en in het kader van de Krimoorlog, tussen 1854 en 1856 waren er Russische soldaten gelegerd en een ziekenhuis gevestigd. Meer dan 30.000 Russische soldaten werden in de omgeving van de stad begraven.

Wapenschild van Simferopol tussen 1844 en 1920.

In de twintigste eeuw werd Simferopol opnieuw getroffen door oorlogen in de regio. Aan het einde van de Russische Burgeroorlog, was het hoofdkwartier van Generaal Pjotr Wrangel, leider van het anti-bolsjewistische Witte Leger hier gevestigd. Op 13 november 1920 veroverde het Rode Leger de stad en op 18 oktober 1921 werd Simferopol de hoofdstad van de Krimse Autonome Socialistische Sovjetrepubliek.

Gedurende de Tweede Wereldoorlog werd de stad tussen 1 november 1941 en 13 april 1944 door het Duitse leger bezet. De nazi's maakten zich schuldig aan een van de grootste massaslachtingen uit de geschiedenis van Simferopol. 22.000 inwoners vonden hierdoor de dood, in hoofdzaak Russen, Joden, Krimchaks en Zigeuners. Op 13 december 1941 werden er op één dag, door de Einsatzgruppen D, onder leiding van Otto Ohlendorf, 14.300 inwoners van Simferopol gedood.

Nadat de Sovjetsoldaten de stad in april 1944 hadden heroverd, werden op 18 mei van dat jaar de plaatselijke Krimtataren, samen met de rest van de Krimtataren onder dwang gedeporteerd naar Centraal-Azië.

Na de oorlog, op 26 april 1954, werd Simferopol door Chroesjtsjov, samen met de rest van de Krim, overgedragen van Rusland aan Oekraïne.

Na het ineenstorten van de Sovjet-Unie in 1991 werd Simferopol de hoofdstad van de autonome Krimrepubliek binnen het onafhankelijke Oekraïne.

In 2014 werd de Krim, na een militaire invasie en een haastig referendum, door Rusland geannexeerd. Het referendum en de annexatie worden internationaal niet erkend.

Demografie[bewerken]

Van de ruim 363.000 inwoners zijn de meeste inwoners etnisch Russisch. Daarnaast wonen in de stad grote Oekraïense en Krimtaraarse minderheden. Nadat de Krimtataren in de jaren negentig van hun ballingschap terugkeerden, ontstonden enkele nieuwe Krimtataarse voorsteden.

  • Russen 58,7%
  • Oekraïeners 22,3%
  • Krimtataren 14%
  • Witrussen 1,1%

Transport[bewerken]

De stad heeft een treinstation waar miljoenen toeristen per jaar gebruik van maken en een internationaal vliegveld. 's Werelds langste trolleybuslijn (86 km) loopt van Simferopol naar Jalta.

Geboren in Simferopol[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties