Deportatie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige hoorspel, zie Deportatie (hoorspel).
Deportatie van Joden vanuit het getto van Krakau naar vernietigingskampen
Kinderen worden gedeporteerd uit het getto van Łódź naar het vernietigingskamp Chełmno

Een deportatie is een gedwongen verplaatsing van mensen. Strikt genomen valt hieronder ook de uitzetting van uitgeprocedeerde asielzoekers, misdadigers of anderszins ongewenste individuen. Vrijwel alle landen kennen in het rechtssysteem voorzieningen om buitenlanders, ook die welke al langere tijd in het land woonachtig zijn, te deporteren wanneer deze bepaalde overtredingen begaan (doorgaans overtredingen van de immigratiewetten, met een politiek karakter of verstoringen van de openbare orde). Historisch gezien heeft het woord deportatie een nogal negatieve lading gekregen, vandaag de dag wordt het vooral geassocieerd met het afvoeren van grote groepen mensen door dictatoriale regimes. Daarom wordt het woord eigenlijk alleen nog gebruikt in die context, in andere omstandigheden wordt het minder beladen uitzetting gebruikt.

Praktijk[bewerken]

Nederland[bewerken]

In de jaren 30 werden veel door de overheid 'overtollig' beschouwde Chinezen 'teruggezonden' (vaak waren ze overigens via het Verenigd Koninkrijk naar Nederland gekomen) naar het Verre Oosten. Het vervoer gebeurde per schip in de open lucht om geld te besparen. Zieke en oude mensen werden uit zieken- en bejaardenhuizen gehaald en ook meegestuurd. Alleen ernstig zieken werden vrijgesteld, daar men bang was dat onderweg mensen zouden overlijden, wat tot extra administratieve rompslomp zou kunnen leiden. Zie geschiedenis van de Chinezen in Nederland.

Nazi-Duitsland[bewerken]

Deportaties werden onder andere uitgevoerd door de nazi's in de Tweede Wereldoorlog. Er gingen vele transporttreinen naar de concentratiekampen. In die treinen zaten onder meer Joden, homoseksuelen, zigeuners en (geestelijk) gehandicapten.

Sovjet-Unie[bewerken]

In de Sovjet-Unie zijn er onder het bewind van Stalin veel mensen gedeporteerd. Eerst waren het vooral kozakken, maar later werden ook mensen die het niet met de officiële doctrine eens waren (of die daarvan verdacht werden), naar de goelags gedeporteerd. Dit waren veelal de boeren die het niet eens waren met de gedwongen collectivisatie van de landbouw, of de boeren die niet in de gemeenschappelijke boerderijen (de zogenaamde kolchozen) wilden werken. Ze werden als koelakken betiteld en naar werkkampen verbannen. Ook politiek andersdenkenden werden naar de kampen verbannen (zie ook: gedwongen volksverhuizingen in de Sovjet-Unie).

Externe links[bewerken]