Martin Ryle

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Martin Ryle
27 september 1918 - 14 oktober 1984
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Groot-Brittannië
Geboorteplaats    Brighton
Plaats van overlijden    Cambridge (Engeland)
Nobelprijs voor de    Natuurkunde
In    1974
Reden    "Voor hun pioniersonderzoek in de radio-astrofysica en voor zijn observaties en uitvindingen, met name de apertuursynthesetechniek."
Samen met    Antony Hewish
Voorganger(s)    Leo Esaki
Ivar Giaever
Brian David Josephson
Opvolger(s)    Aage Niels Bohr
Ben Roy Mottelson
Leo James Rainwater
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Sir Martin Ryle (Brighton, 27 september 1918Cambridge, 14 oktober 1984) was een Engels astronoom die aan de wieg stond van de radioastronomie. Hij ontwikkelde de radio-interferometer en de methode van de apertuursynthese. In 1972 volgde hij Richard Woolley op als Astronomer Royal. Samen met Antony Hewish won hij in 1974 de Nobelprijs voor de Natuurkunde[1].

Levensloop[bewerken]

Ryle werd geboren als tweede van de vijf kinderen van John Ryle en Miriam Scully. Zijn vader was professor in Cambridge en later in Oxford. Ryle werd opgeleid aan het Bradfield College en aan de Universiteit van Oxford. Hij ging daarna werken onder leiding van John Ashworth Ratcliffe bij het onderzoek naar de ionosfeer in het Cavendish Laboratory van de Universiteit van Cambridge. Na korte tijd werd hij in 1939 tewerkgesteld voor de Royal Air Force voor de verdere ontwikkeling van de radar en andere radio-systemen.

Na de oorlog werkte hij bij het Cavendish Laboratory om de pas ontdekte radio-emissies van de zon te onderzoeken. Hiervoor ontwikkelde hij de radio-interferometer, analoog aan de optische interferometer ontwikkeld door Albert Michelson voor het meten van de diameters van sterren in de jaren 20. Daarna legde hij zich toe op het onderzoek van radiobronnen in de ruimte, voor het eerst ontdekt door Karl Jansky in 1932. Voor dit onderzoek en de daarbij ontwikkelde methode van de apertuursynthese ontving hij in 1974 de Nobelprijs voor de Natuurkunde. Hij stelde uitgebreide catalogi op van de ontdekte radiobronnen.

Ryle werd in 1966 geridderd en ontving talrijke onderscheidingen van binnen- en buitenlandse organisaties. De laatste jaren van zijn leven ging zijn aandacht naar het misbruik van de wetenschappen en van de technieken waaraan hij zo’n belangrijke bijdrage had geleverd. Hij experimenteerde met de ontwikkeling van windenergie en verzette zich hevig tegen de nucleaire bewapeningswedloop.

Ryle trouwde met Rowena Palmer in 1947 en had een zoon en twee dochters.

Onderscheidingen[bewerken]

Rij oost-west gerichte radio-antennes voor de Ryle-telescoop in Cambridgeshire

Naar hem genoemd[bewerken]

De Ryle telescoop, een radio-interferometer bestaande uit 8 elementen van het Mullard Radio Astronomy Observatory.

Bronnen[bewerken]

  1. (en) Website Nobelprijs organisatie