Russell Hulse

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Russell Alan Hulse
28 november 1950
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    New York City
Nobelprijs voor de    Natuurkunde
In    1993
Reden    "Voor hun ontdekking van een nieuw type pulsar."
Samen met    Joseph Taylor
Voorganger(s)    Georges Charpak
Opvolger(s)    Bertram Brockhouse
Clifford Shull
Portaal  Portaalicoon   Natuurkunde

Russell Alan Hulse (New York City, 28 november 1950) is een Amerikaans natuurkundige. In 1993 deelde hij de Nobelprijs voor de Natuurkunde met Joseph Taylor voor hun ontdekking van een nieuw type pulsar, een ontdekking die nieuwe mogelijkheden heeft geopend voor de studie naar de zwaartekracht.

Biografie[bewerken]

Russell Hulse werd geboren in New York City als zoon van Alan Hulse en Betty Joan Wedemeyer. Hij bezocht de Bronx High School of Science en de Cooper Union voordat hij terecht kwam op de Universiteit van Massachusetts in Amherst.

Samen met zijn hoogleraar en doctoraaladviseur Taylor is hij medeontdekker van tientallen pulsars. Hieronder bevond zich ook de binaire pulsar PSR B1913+16, in het sterrenbeeld Arend (Aquila), die in 1974 werd ontdekt toen ze beide werkzaam waren op het Arecibo Observatorium in Puerto Rico. Het was een rondtollende neutronenster die iedere acht uur rond een andere neutronensteer draaide. Met hun radiotelescoop zaggen ze dat de sterren steeds sneller om elkaar heen draaiden, een teken dat ze naar elkaar toe bewegen.

Hulse, Taylor en andere collega's gebruiken deze eerste binaire pulsar om zeer nauwkeurige metingen te doen naar de algemene relativiteit, waarbij het bestaan van zwaartekrachtsgolven werd aangetoond. Een benadering van deze stralingsenergie wordt beschreven door Albert Einsteins formule van quadrupolaire straling uit 1918. Volgens Einsteins theorie zenden zulke sterren zwaartekrachtsgolven uit waardoor energie 'weglekt' en het sterrenpaar een steeds nauwkeurige baan krijgt.

Na het behalen van zijn Ph.D. in 1975 deed Hulse postdoctoraal werk bij het National Radio Astronomy Observatory (NRAO) in Green Bank (West-Virginia). In 1977 ging naar de Princeton-universiteit, waar hij vele jaren werkte bij het Princeton Plasma Physics Laboratory (PPPL). Hier voert hij onder andere onderzoek uit naar kernfusie. Vanaf 2003 is hij ook verbonden aan de Universiteit van Texas (UTD) te Dalles als hoogleraar Physics, Science and Math Education.

Bronnen, noten en/of referenties