Geelbuikschildpad
| Geelbuikschildpad IUCN-status: Gevoelig[1] (1996) |
|||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||||||
| Mannetje | |||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Ondersoort | |||||||||||||||||||
| Trachemys scripta scripta (Schoepff, 1792) |
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
De geelbuikschildpad[2] (Trachemys scripta scripta) is een schildpad uit de familie moerasschildpadden (Emydidae). Het is een ondersoort van de lettersierschildpad (Trachemys scripta).[3]
Inhoud |
Uiterlijke kenmerken[bewerken]
De afmetingen van een volwassen schildpad verschillen per sekse, de vrouwtjes worden veel groter dan de mannetjes. Vrouwtjes bereiken een schildlengte tot maximaal 27 centimeter.[4] Daarnaast hebben mannetjes een langere staart en relatief lange nagels aan de voorpoten, vooral oudere exemplaren. Het schild is bij oudere dieren vrij bol, bij jongere exemplaren nog plat en de schildplaten hebben aan de achterzijde doornachtige punten. Al deze kenmerken vervagen naarmate het dier ouder wordt. Ook hebben jongere dieren een landkaart-tekening op de schildplaten en een meer afstekende tekening op de huid. Een typisch kenmerk is de S-vormige gele streep op de zijkant van de kop.
Algemeen[bewerken]
De geelbuikschildpad komt voor in het zuidoosten van de Verenigde Staten en het noordoosten van Mexico. In Nederland is in Maastricht wel eens een exemplaar aangetroffen maar deze was uitgezet of ontsnapt. Ze worden nu bijna overal gevonden omdat veel mensen hun schildpad dumpen. Het biotoop bestaat uit moerassen, rivierarmen en meren met liefst stilstaand water. Het is een dagactieve schildpad die graag zont op boomstammen en een temperatuur van boven de 20 graden prefereert, er wordt geen winterslaap gehouden. Op het menu staan kleine waterdiertjes en waterplanten, de schildpad is omnivoor.
Gevangenschap[bewerken]
Toen de invoer van de roodwangschildpad (Trachemys scripta elegans) stokte vanwege een invoerverbod, schakelde de handel over op twee andere ondersoorten van Trachemys scripta; de geelwangschildpad (Trachemys scripta troosti) en deze ondersoort. Hierdoor ging de geelbuikschildpad sterk in aantal achteruit. De schildpad is bovendien vrij gemakkelijk in leven te houden, eet bijna alles en is redelijk handtam. Nadeel is dat bij in de natuur gevangen exemplaren worden nogal eens parasieten 'gratis worden meegeleverd'. De levensverwachting van de schildpad is dertig jaar, er zijn exemplaren bekend die een leeftijd van meer dan 40 jaar bereikt hebben.
Bronvermelding[bewerken]
|
Referenties
Bronnen |
