Gerrit Kouwenaar

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Gerrit Kouwenaar
Gerrit Kouwenaar in 1978
Gerrit Kouwenaar in 1978
Algemene informatie
Volledige naam Gerrit Kouwenaar
Geboren 9 augustus 1923
Overleden 4 september 2014
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Jaren actief 1941 - 2008
Dbnl-profiel
Portaal  Portaalicoon   Literatuur
Gedicht Gerrit Kouwenaar; vormgeving Kees Nieuwenhuijzen. Panamalaan, Amsterdam.

Gerrit Kouwenaar (Amsterdam, 9 augustus 1923 – aldaar, 4 september 2014) was een Nederlands journalist, vertaler, dichter en prozaschrijver. Hij maakte deel uit van de Vijftigers.

Biografie[bewerken]

Kouwenaar debuteerde in de Tweede Wereldoorlog met een aantal clandestiene uitgaven, waaronder Vroege voorjaarsdag, en met bijdragen aan illegale bladen als Parade der Profeten. Hij kreeg daarvoor een half jaar gevangenisstraf. Na zijn vrijlating dook hij onder. Van 1945 tot 1950 was hij kunstredacteur van dagblad De Waarheid, toen de grootste krant van Nederland. Daarna was hij freelancer voor Vrij Nederland en redacteur van het literaire blad Podium. Later recenseerde hij beeldende kunst voor Het Vrije Volk en werd redacteur van het toonaangevende culturele tijdschrift De Gids.

Hij was ook verbonden aan het tijdschrift Reflex en kwam in contact met de Experimentele Groep in Holland en later met het experimentele kunstenaarsgezelschap Cobra. In 1949 publiceerde hij samen met de Cobra-schilder Constant Goede morgen haan, een combinatie van gedichten en tekeningen (Peinture-mots). Was hij aanvankelijk nog vooral een sociaal en politiek bewogen experimentele dichter, later was zijn werk meer gericht op het taalgebruik in de poëzie. Kouwenaar streefde naar poëzie die autonoom is en voor zichzelf spreekt. Hij maakte ook talrijke vertalingen van toneelstukken, onder meer van Brecht, Dürrenmatt, Hochhuth, Weiss, Kroetz, Sartre, Tennessee Williams, Stoppard, Osborne en Pinter.

De schilder en dichter David Kouwenaar (1921-2011) was een oudere broer van hem.

Kouwenaar overleed op 91-jarige leeftijd en werd begraven op Zorgvlied. [1]

Prijzen[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • 1941 - Vroege voorjaarsdag
  • 1946 - Uren en sigaretten (twee novellen)
  • 1949 - Goede morgen haan (gedichten met tekeningen van Constant Nieuwenhuijs)
  • 1950 - Negentien-nu (roman)
  • 1951 - Ik was geen soldaat (roman)
  • 1953 - Achter een woord (gedichten)
  • 1955 - Vijf 5-tigers (bloemlezing)
  • 1956 - Hand o.a. (gedichten)
  • 1956 - Val, bom (proza) (herziene versie in 1963)
  • 1957 - De ondoordringbare landkaart
  • 1958 - Het gebruik van woorden
  • 1960 - De stem op de 3e etage (gedichten)
  • 1960 - Gedichten 1960 (gedichten)
  • 1961 - Weg verdwenen (gedichten)
  • 1962 - Zonder kleuren (gedichten)
  • 1962 - Zonder namen (gedichten) (herziene versie in 1965)
  • 1964 - Sinaia (gedichten)
  • 1964 - St. Helena komt later
  • 1965 - Autopsie/anoniem (gedichten)
  • 1969 - Honderd gedichten (gedichten)
  • 1971 - Data/decors (gedichten)
  • 1974 - Landschappen en andere gebeurtenissen (gedichten)
  • 1978 - Volledig volmaakte oneetbare perzik (gedichten)
  • 1982 - Gedichten 1948-1978 (gedichten)
  • 1982 - Het blindst van de vlek
  • 1987 - Het ogenblik: terwijl
  • 1989 - Een eter in het najaar
  • 1991 - Een geur van verbrande veren
  • 1993 - Er is geen elders waar het anders is
  • 1996 - De tijd staat open
  • 1998 - Een glas om te breken
  • 1998 - Helder maar grijzer
  • 2002 - Totaal witte kamer
  • 2005 - Het bezit van een ruïne
  • 2008 - Vallende stilte (een keuze uit eigen werk)

Literatuur[bewerken]

  • Franssen, Gaston (2008). Gerrit Kouwenaar en de politiek van het lezen. Vantilt, Nijmegen. ISBN 978-907-750-393-5. Ook versch. als proefschrift Utrecht. Over de ontvangst van zijn werk.
  • Sötemann, A.L. (1998). Verzen als leeftocht: over Gerrit Kouwenaar. Historische Uitgeverij, Groningen. ISBN 90-6554-374-0.
  • Kusters, Wiel (1986). De killer: over poëzie en poëtica van Gerrit Kouwenaar. Querido, Amsterdam. ISBN 90-214-7210-4 en ISBN 90-214-7209-0 (geb.). Ook verschenen als proefschrift (Utrecht, 1986).

Externe link[bewerken]