Giorgio Moroder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Giorgio Moroder
Giorgio Moroder
Giorgio Moroder
Algemene informatie
Volledige naam Hansjörg Moroder
Bijnaam Giorgio
Geboren 26 april 1940
Land Vlag van Italië Italië
Werk
Genre(s) popmuziek
Beroep(en) componist, muziekproducent, zanger
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Giorgio Moroder, eigenlijk: Hansjörg Moroder, (Urtijëi (Ortisei), Italië, 26 april 1940) is een belangrijke Italiaanse componist en muzikant-producer van het discotijdperk.

Muzikale loopbaan[bewerken]

Het succesvolst was Moroder in samenwerking met Pete Bellotte. Zij maakten de disco bekend met het produceren en schrijven van muziek voor Donna Summer. Daarbij kunnen de nummers Love to Love You Baby en I feel love gezien worden als archetype van de "sexy disco" die al snel veel navolging vond. Daarnaast wordt I feel love, oorspronkelijk het b-kantje (!) van haar single Can't We Just Sit Down (And Talk It Over), ook gezien als belangrijke (sample-)bron voor en blauwdruk van de latere stroming "House", vanwege een bijna 6 minuten doorstampende computerbeat, vergezeld van een typerende sequencer melodie- en baslijn. Ook de lengte van dit nummer mag als baanbrekend worden gezien, op een 7-inch single.

Vanaf de tweede helft van de jaren zeventig heeft hij voor verschillende speelfilms (deels of geheel) de soundtrack verzorgd, waaronder de films "Midnight Express", Flashdance, American Gigolo, Cat People, Top Gun en Scarface. De laatste soundtrack stond weer volop in de belangstelling na het gebruik van deze muziek in het succesvolle computerspel "Grand Theft Auto III". Voor deze soundtracks heeft hij verschillende prijzen, waaronder ook enkele Oscars in ontvangst mogen nemen.

Giorgio Moroder was vanaf de tweede helft van de jaren zestig werkzaam onder de naam Giorgio en maakte een album onder de naam Einzelgänger.

In de loop der jaren heeft Moroder veel verschillende (disco)artiesten geproduceerd en vaak schreef hij, soms samen met Pete Bellotte, de muziek. Behalve met Donna Summer werkte hij ook met onder meer Sparks, Freddie Mercury (Love Kills), Nina Hagen, The Sylvers, Phil Oakey (van Human League, voor de soundtrack van 'Electric Dreams') Debbie Harry (Rush Rush), The Three Degrees, Sigue Sigue Sputnik en Berlin.

Door verschillende arrangeurs zijn er ook bewerkingen voor harmonieorkest geschreven, zoals Flashdance... What a Feeling, bewerkt door Michael Sweeney, Hand in Hand, bewerkt door Stefan Schwarz, Take my Beath Away alsook het Olympic Theme, beiden bewerkt door Frank Bernaerts.

In 2011 won Giorgio Moroder op de World Soundtrack Awards een "Lifetime Achievement Award".

In 2013 kent Giorgio een revival door de samenwerking met Daft Punk. Op het album Random Access Memories staat het nummer Giorgio By Moroder waarin hij zelf vertelt over zijn eigen producerswerk.

Als autobouwer is Giorgio Moroder eveneens mede-oprichter van het exclusieve Italiaanse supersportwagenmerk Cizeta-Moroder. Het enige model is de V16T die is ontworpen door Marcello Gandini.

Prijzen en nominaties[bewerken]

Academy Award-nominaties[bewerken]

Golden Globe Award-nominaties[bewerken]

Grammy Award-nominaties[bewerken]

Filmografie[bewerken]

Computerspellen[bewerken]

Televisieprogramma's[bewerken]

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Together in electric dreams
(met Philip Oakey)
1910 - - - - - - - - - - - - - -

Externe links[bewerken]