Freddie Mercury

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Freddie Mercury
Freddie Mercury in 1978
Freddie Mercury in 1978
Algemene informatie
Geboren 5 september 1946, Stone Town, Zanzibar
Overleden 24 november 1991, Londen, Engeland
Werk
Jaren actief 1969 - 1991
Genre(s) Rock
Instrument(en) Zang
Piano
Gitaar
(en) IMDb-profiel
Actief geweest in Queen
Functie(s) Leadzanger
Songwriter
Pianist
Jaren actief in formatie 1970 - 1991
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Freddie Mercury, geboren als Farrokh Bulsara (Gujarati: ફારોખ બલ્સારા‌) (Stone Town (Zanzibar), 5 september 1946 - Londen, 24 november 1991), was een Britse rockmusicus. Hij werd bekend als de zanger en 'frontman' van de groep Queen en groeide uit tot een van de beste en populairste rockartiesten en popzangers aller tijden.[1] Hij stond bekend om zijn extraverte karakter en zijn explosieve optredens. Hij staat ook in de boeken als de man met een stembereik van vier octaven, wat buitengewoon is voor een mannelijke zangstem.

Jeugdjaren[bewerken]

Farrokh Bulsara werd geboren op Zanzibar waar zijn vader werkte als kassier voor de Britse koloniale overheid. Zijn voorouders waren oorspronkelijk Parsi, naar India gevluchte etnische Perzen (ná de islamitische verovering van Perzië) die het Zoroastrisme aanhingen, de staatsgodsdienst van het pre-islamitische Perzië.

Zijn vroege jeugd bracht Bulsara in Panchgani, India door. Daarna (1963) verhuisde zijn familie naar Engeland en woonde hij in Middlesex. Na zijn middelbare school bezocht hij de kunstacademie waar hij afstudeerde in design. Naast zijn kunststudie leerde hij zichzelf ook om piano te spelen en trad hij in zijn vrije tijd op in gelegenheidsbandjes.

Stem[bewerken]

Hoewel Mercury's spreekstem binnen het baritonbereik viel, zong hij de meeste liedjes binnen het tenorbereik. Zijn vocale bereik reikte van F2 tot F6: hij kon alles zuiver zingen van bas tot en met sopraan. Hij kon belten tot F5. Biograaf David Bret beschrijft zijn stem als een "escalatie binnen een paar maten uit het diep kelig, rock-gegrom naar een tedere, levendige tenor, en dan omhoog een hoge, perfecte coloratuur, puur en kristalhelder in het bovenste bereik".

De Spaanse sopraanzangeres Montserrat Caballé, met wie Mercury een album opnam, zei over Freddie: "Het verschil tussen Freddie en bijna alle andere rocksterren was dat hij zijn stem verkocht". Ze voegde eraan toe, "Zijn techniek was verbluffend. Problemen met tempo had hij niet, hij zong met een scherp gevoel voor ritme, en zijn vocale plaatsing was zeer goed en hij kon ook nog moeiteloos van het ene in het andere register glijden. Hij was ontzettend muzikaal. Zijn frasering was subtiel, delicaat en liefelijk, of energiek en explosief. Hij kon de juiste kleur en expressieve nuance vinden voor elk woord." In het verloop van Queens carrière veranderde Freddie in live-uitvoeringen de hoogste noten van hun nummers steeds vaker, steeds harmoniserend met secunden, tertsen of kwinten in plaats van de studioversie. Er werd van hem gezegd dat hij "de vreselijkste zangersknobbeltjes" had; hij beweerde zelf nooit zangles te hebben gehad.

Queen[bewerken]

In 1968 besloten Brian May en Tim Staffell, beiden student aan het London's Imperial College, een groep te vormen. Brian plaatste een advertentie op het collegeprikbord voor een "Ginger Baker Type"-drummer. Een medisch student, Roger Taylor genaamd, deed auditie en kreeg de plaats achter de drums. Ze noemden de groep Smile. Tim Staffell was student aan het Ealing College of Art met als goede vriend ene Farrokh Bulsara die zich inmiddels Freddie noemde en introduceerde hem bij de band. Freddie werd al snel een fan van de band. In 1970 besloot Tim Staffell er de brui aan te geven, want het leek niets te worden met Queen. Tim vertrok en sloot zich aan bij een band Humpy Bong genaamd. En Farrokh Bulsara ging van zijn band Wreckage over naar Brian en Roger.

Jaren zeventig[bewerken]

Freddie Mercury tijdens een optreden in Hannover, 1979

In 1971 was de band compleet door de komst van bassist John Deacon. De naam Queen en het repertoire bestonden al, dus Deacon hield zich gedeisd en studeerde braaf de nummers in. Inmiddels had Farrokh Bulsara zich de artiestennaam Freddie Mercury gegeven. Verguisd door de Britse pers, maar aanbeden door een steeds groter wordende schare fans, werd Queen een van de bekendste rockgroepen van de jaren 70 en 80 van de vorige eeuw.

De muziek van Queen in de jaren 70 werd sterk beïnvloed door klassieke muziek (een van Mercury's favorieten was Chopin), maar ook door onder meer Jimi Hendrix en The Beatles. Mercury's opmerkelijke kostuums waren onder andere geïnspireerd door de Ballets Russes van rond 1910 met Vaslav Nijinsky als grote ster. De piano van Mercury en de zelfgebouwde gitaar van May vormden het herkenningsgeluid van de groep. De Queenhit Bohemian Rhapsody werd geadverteerd met de eerste videoclip die met een videocamera werd opgenomen, en gold lange tijd als een van de langste clips.

Eind jaren 70 verdween het klassieke element grotendeels en gebruikte de groep voor het eerst discoritmes en werd er soms explicieter over seks gezongen.

Jaren tachtig[bewerken]

De biseksuele geaardheid van Mercury was voor niemand een geheim, al had Mercury dit aanvankelijk jaren ontkend. In de jaren 80 leek hij dit niet meer te willen verbergen. De soms haast mystieke uitstraling van de zanger (lang zwart haar, zwarte nagellak, Japanse kimono's etc.) maakte plaats voor een dikke snor, leren broeken en petjes, en de feesten die de groep geregeld gaf waren meer dan berucht. Ironisch genoeg zorgden de dikke snor en leren kleding in Latijns-Amerika voor een groeiende populariteit van zowel Freddie als Queen, omdat deze kenmerken daar een macho imago hebben.

In het begin van de jaren 80 leek de groep snel Europese fans te verliezen, terwijl in Amerika de fans juist toestroomden. In 1984 bleek de groep in Europa weer toe te gaan slaan. I Want to Break Free, geschreven door bassist John Deacon, werd begeleid door een videoclip waarin de leden van Queen als vrouw verkleed waren. In tegenstelling tot wat veelal verondersteld wordt, was dit geen idee van Mercury, zo bleek achteraf, maar van drummer Taylor, als parodie op de Britse televisieserie Coronation Street. In Amerika werd deze grap niet als zodanig gewaardeerd en Queen verloor daardoor juist de Amerikaanse fans. Het album The Works uit 1984 werd Queens bestverkopende album tot dan toe.

Live in Frankfurt, 1984

In 1985 vond Mercury de tijd om, los van Queen, een aantal persoonlijke nummers te schrijven en op plaat te zetten. Resultaat is het album Mr. Bad Guy. Saillant detail is dat hij in de linernotes de overige leden van Queen hartelijk dankte voor "not interfering".

Live Aid 1985[bewerken]

In juli 1985 gaf de groep een spectaculair optreden tijdens Live Aid. Er werd aangenomen dat Mercury naderhand samen met Roger Taylor het nummer One Vision schreef, waarop hij zijn bewondering voor de saamhorigheid van artiesten en publiek op Live Aid aangeeft. Dit is echter niet waar. Het nummer One Vision is ontstaan in de Musicland-studio in München na een ruw idee van drummer Roger Taylor die aanvankelijk een ode wilde schrijven aan Martin Luther King. Van de oorspronkelijke tekst is echter alleen "I had a dream" overgebleven wat in de brug van het nummer is te horen. Achteraf bleek het optreden op Live Aid ook bij het publiek een enorme kick te hebben gegeven. Vanaf 1986 werden hun albums (onder andere The Works, A Kind of Magic) weer goed verkocht, ook in Europa, en in 2004 werd Queen's Live Aid optreden bij een opiniepeiling van Radio 2 verkozen tot beste optreden aller tijden. Ook buiten Nederland is men lovend: in een enquête onder muzikanten door het Britse Channel Four werd Queen's Live Aid concert verkozen tot het beste concert aller tijden.[2]

Laatste optredens[bewerken]

In 1986 was de groep op tournee die eindigde in het Knebworth Park in Stevenage. Op 9 augustus 1986 waren 350.000 toeschouwers getuige van het, zo bleek achteraf, laatste liveoptreden van Queen met Freddie. Mercury verklaarde lachend dat niemand meer zat te wachten op oude mannen op het podium (hij werd dat jaar 40). Tevens schoor hij zijn snor af en millimeterde hij zijn haar. Hij was inderdaad ouder geworden, rustiger ook, en de verhalen van wilde feesten in onder andere München verdwenen. Opmerkelijk was zijn duet in Barcelona met Montserrat Caballé, de wereldberoemde operadiva, gevolgd door het gelijknamige album.

Ziekte en overlijden[bewerken]

Inmiddels werden de geruchten dat Mercury aan aids leed steeds sterker, mede vanwege het feit dat hij zelden in het openbaar te zien was. In 1990 kreeg Queen een Brit Award voor hun uitzonderlijke bijdrage aan de Britse muziek. Dit was Mercury's laatste verschijning in het openbaar. In de laatste 2 jaar van zijn leven werd hij continu gestalkt door fotografen. Het Engelse tabloid The Sun beweerde continu dat hij ernstig ziek was; met name een artikel van november 1990 met een foto van een verwilderd kijkende Mercury (met uitpuilende ogen van de moeheid) samen met de kop "It's official - Freddie is seriously ill." In de zomer van 1991 verscheen de videoclip van I'm Going Slightly Mad, waarin Mercury wel weer te zien was. Maar ondanks make-up en pruik was duidelijk dat hij sterk vermagerd was. Hierna kwam Headlong uit. In deze clip was de vermagering goed te zien. De video van These are the Days of Our Lives werd voor het eerst uitgezonden op de BBC2, twee dagen na zijn overlijden, als afsluiting van een haastig in elkaar gezette herdenkingsspecial. De videoclip was Mercury's laatste. De laatste in het nummer door Mercury gefluisterde woorden zijn "I still love you", wat een persoonlijke ode van Mercury was aan de fans die Queen steunden en bleven steunen. Mercury uitte deze woorden ook vaak tijdens liveoptredens, meestal na het nummer Love of My Life, waar deze tekst ook in voorkomt. Na het maken van de clip kreeg Mercury steeds meer last van zijn ziekte. Mary Austin kwam daarom regelmatig bij hem langs. Mercury kreeg elke dag meer pijn, begon zijn zicht te verliezen en zijn desoriëntatie was zo overweldigend dat hij niet uit bed kon komen. Op een dag stopte hij met zijn medicijnen; hij was bereid om te sterven.

Op 23 november 1991, één dag voor zijn overlijden, maakte Mercury officieel wereldwijd bekend dat hij leed aan aids. Dat deed hij door middel van een kort persbericht gemaakt op zijn sterfbed. De tekst die Mercury op 23 november 1991 om 14.50 uur, ongeveer 28 uur voor zijn dood, via de pers naar buiten bracht:

"Na de enorme speculaties in de pers wil ik bevestigen dat ik hiv-positief getest ben en aids heb. Ik vond het juist om deze informatie niet eerder naar buiten te brengen ter bescherming van de privacy van de mensen om mij heen. Nu is het echter tijd dat mijn vrienden en fans over de hele wereld de waarheid horen. En ik hoop dat iedereen zich bij mij, mijn artsen en allen ter wereld die tegen deze verschrikkelijke ziekte vechten willen voegen. Mijn privacy is altijd al heel bijzonder voor mij geweest en ik ben beroemd om mijn gebrek aan interviews. Gelieve te begrijpen dat dit zo zal blijven. I still love you, Jullie Freddie."

Mercury stierf op 24 november 1991 om 18:48 uur in zijn geliefde Londense huis aan longontsteking, ten gevolge van aids. Hij werd 45 jaar oud. Freddie is in kleine kring gecremeerd in Londen. In de laatste maanden van zijn leven voltooide hij met wilskracht enkele nummers voor de laatste Queen-cd, Made In Heaven. Het laatste nummer dat Mercury gezongen heeft was Mother Love. Hij bleek alleen fysiek niet in staat om ook het laatste couplet in te zingen. Hij ging terug naar Londen en dacht later nog wel terug te komen om het af te maken. Hij kwam nooit terug. Brian May heeft uiteindelijk het laatste couplet ingezongen. Het nummer is verschenen op het laatste Queen-album, Made In Heaven. Deze cd kwam vier jaar na zijn overlijden uit, in november 1995. In 2000 verscheen nog een cd-box met onder andere repetities met Montserrat Caballé en Michael Jackson.

Karakter[bewerken]

Hoewel hij tijdens optredens een flamboyante persoonlijkheid was, was Mercury in werkelijkheid een zeer verlegen en bescheiden man, met name in aanwezigheid van mensen die hij niet goed kende. Mercury: "Wanneer ik optreed, lijk ik een extravert persoon, maar van binnen ben ik een volledig andere man." Hij heeft ook relatief weinig interviews gegeven.

Seksuele geaardheid[bewerken]

Freddie Mercury was biseksueel. Hoewel sommige critici beweren dat hij zijn geaardheid expres verborg voor het publiek, beweren anderen juist weer dat hij openlijk homo was. In december 1974 vroeg een journalist van de New Musical Express direct, "Hoe is het om homo te zijn?", waarop Mercury antwoordde: "U bent een crafty cow. Laten we het op deze manier zeggen; Er waren tijden dat ik jong en groen was. Het zijn dingen die schooljongens doorlopen. Ik heb mijn aandeel schooljongensstreken gehad. Maar ik ga hier verder niet op in." Homoseksualiteit werd pas in 1967 gelegaliseerd in het Verenigd Koninkrijk, slechts zeven jaar voor dit voorval. In de jaren tachtig zou hij tijdens openbare evenementen zelfs vaak afstand hebben genomen van zijn partner Jim Hutton.

Relaties[bewerken]

In de vroege jaren zeventig had Mercury een lange relatie met Mary Austin, die hij had ontmoet via gitarist Brian May. Hij leefde een paar jaar met haar samen in West Kensington. Tegen het midden van de jaren zeventig begon de zanger echter een affaire met een mannelijke Amerikaanse recordproducent van Elektra Records, wat uiteindelijk resulteerde in het einde van zijn relatie met Austin. Toch bleven Mercury en Austin door de jaren heen goede vrienden. Mercury vaak verwijzend naar haar als zijn enige echte vrouw. In een interview in 1985 zei Mercury het volgende over Austin: "Al mijn minnaars vroegen me waarom ze niet in de plaats van Mary konden komen, maar dat is gewoon onmogelijk. De enige vriend die ik heb is Mary en ik wil dat helemaal niet met iemand anders. Voor mij is ze mijn vrouw. Voor mij was het een echt huwelijk. Wij geloven in elkaar, dat is genoeg voor mij." Hij schreef ook een aantal liedjes over Austin, de hoogst aangeschreven hit daarvan is Love Of My Life. In zijn testament gaf Mercury zijn huis, Garden Lodge, in Londen aan Austin, in plaats van aan zijn toenmalige partner Jim Hutton. Zeggende: "Je was mijn vrouw, dus het behoorde jou toch al toe, lieverd". Austin woont tot op vandaag de dag nog steeds in Garden Lodge. Mercury was de peetoom van de oudste zoon van Mary, Richard. Freddie heeft zelf voor zover bekend geen eigen kinderen.

In de vroege jaren tachtig had hij een korte relatie met Barbara Valentin, een Oostenrijkse actrice, die optrad in de video It's A Hard Life. In 1985 kreeg hij een relatie met een kapper, Jim Hutton. Hutton, die zelf hiv-positief is getest in 1990, woonde met Mercury samen in de laatste zes jaar van zijn leven en verpleegde hem tijdens zijn ziekte. Ook was hij aanwezig aan zijn sterfbed. Hutton beweerde later dat Mercury bij het sterven een trouwring droeg, die Hutton hem zou hebben gegeven. Dit wordt echter door velen ontkend. Hutton overleed zelf aan kanker ten gevolge van Aids op 1 januari 2010.

Nagedachtenis[bewerken]

Standbeeld aan het Meer van Genève op het Place du Marché in Montreux

Op paasmaandag 20 april 1992 organiseerden de drie overgebleven leden van Queen een herdenkingsconcert ter nagedachtenis van Freddie Mercury in het Londense Wembley Stadion, The Freddie Mercury Tribute Concert. Met dit concert moest geld ingezameld worden voor de Mercury Phoenix Trust, een fonds opgericht ter nagedachtenis van de zanger en met als doel de bestrijding van aids door medisch onderzoek en publieke voorlichting. Onder andere traden de bands Metallica, Def Leppard, Guns N' Roses en Extreme op en vertolkten artiesten als Robert Plant, Liza Minnelli, Elton John, Roger Daltrey, David Bowie, Annie Lennox, George Michael en Seal bekende nummers van Queen.

Op 25 november 1996, vijf jaar na zijn dood, werd een standbeeld van Freddie Mercury onthuld in Montreux, waar hij bijzonder graag kwam en ook enige tijd heeft gewoond. Queen kwam er voor het eerst in 1978 voor opnames voor het album Jazz in de Mountain Studios. De band kocht de studio in 1979.[3] Het bronzen beeld kijkt uit over het Meer van Genève en heeft zijn rechterarm opgeheven, een houding die Freddie tijdens zijn concerten vaak aannam, als hij wilde dat het publiek meezong.

In 1997 kwamen de overgebleven leden van Queen nog één keer bij elkaar, en namen een single op ter nagedachtenis aan Mercury, genaamd No One but You (Only the Good Die Young). Na deze single stapte bassist John Deacon uit de band en de muziekindustrie.

Sinds 2003 wordt er in Montreux jaarlijks het Freddie Mercury's Montreux Memorial Day muziekfestival georganiseerd in het weekend dat het dichtste bij Freddies verjaardag valt. In 2006, zijn 60e verjaardag waren hierbij zijn moeder, Jer Bulsara, en zuster, Kashmira Cooke, aanwezig.

Ook in 2006, op 5 september, was in Londen een groot feest georganiseerd met een speciale uitvoering van de musical We Will Rock You inclusief gastoptredens en een veiling voor de Mercury Phoenix Trust.

Een dag eerder werden er een nieuwe cd The Very Best of Freddie Mercury en een dubbel-dvd boxset Lover of Life, Singer of Songs uitgebracht. De boxset bevat Freddies solovideo's en zijn verhaal, verteld door vrienden en familie. Op 1 september is zijn solohit Love Kills opnieuw als single uitgebracht. Tenslotte is 11 september het audioboek Freddie Mercury A Life In His Own Words verschenen.

Tijdens de sluitingsceremonie van de Olympische Spelen in Londen 2012 werden, tijdens het gedeelte met de ode aan de Britse popmuziek, bewerkte beelden van Freddie Mercury getoond op vier grote schermen in het centrum van het stadion van het live-optreden in Wembley. Dit was de inleiding tot een optreden van Queen (Brian May en Roger Taylor) met als gastzanger Jessie J waarmee de ode aan de Britse popmuziek werd afgesloten.

Uitspraken[bewerken]

  • "Ik word bemind door duizenden, maar ik voel me de eenzaamste man ter wereld."
  • "Al mijn partners vroegen waarom zij Mary niet konden vervangen, maar dat is gewoonweg onmogelijk. De enige vriendin die ik had was Mary en ik wil niemand anders. Voor mij was ze mijn officiële vrouw. Voor mij was het een huwelijk. We geloven in elkaar, en dat is genoeg voor mij. Ik kon niet verliefd worden op een man zoals op Mary."
  • "Een interview? Doe toch niet belachelijk."
  • "Ik ben zo machtig op het podium dat het lijkt alsof ik een monster heb gecreëerd. Wanneer ik optreed ben ik buiten mezelf, maar binnenin ben ik een heel andere man."
  • "Ik wist dat we groot zouden worden, en dat werden we."
  • "Ik hou ervan als mensen weggaan na een 'Queen'-show en helemaal geëntertaind zijn. Ik denk dat de Queen-songs puur escapistisch zijn, vergelijk het met het zien van een goede film."
  • "Ik ben een muzikale prostituee, mijn beste!"
  • "Met geld kun je geen geluk kopen, maar het kan jou wel vervloeken."
  • "Hoe groter, hoe beter - en dat geldt voor alles."
  • "Ik heb nooit geld bij me, net zoals de echte koningin. Als ik iets wil, vraag ik het aan iemand van onze staf."
  • "Ik heb geen moeite gedaan om een gitaarheld te worden omdat ik verdomme geen gitaar kan spelen."
  • "Hallo, mijn naam is Kim Basinger... eh, Freddie Mercury."
  • "Ik ben een heel emotioneel persoon, iemand van grote extremen, en dat is vaak niet goed voor mezelf en anderen."
  • "Ik vind het leuk om een bitch te zijn. Ik vind het leuk om het gezelschap van andere bitches te zijn. Eentonigheid is de grootste bedreiging van de wereld, m'n beste. Soms denk ik dat er meer moet zijn in het leven dan rond de wereld te trekken als een gek die onverschillig is."
  • "Jij bent de laatste persoon tegen wie ik praat, dus jij krijgt misschien wel het beste interview... Zo, je hebt het op tape. Gebruik het."
  • "Ik wil de wereld niet veranderen. Voor mij is geluk het allerbelangrijkste, en als ik gelukkig ben, dan wordt dit getoond in m'n werk."
  • "Op het einde betekenen al mijn fouten en excuses niets voor me. Ik vind het leuk om te voelen dat ik m'n eerlijke zelf ben."
  • "Ik wil voor zover het kan zo veel mogelijk genieten van het leven in de jaren die ik nog heb."
  • "Ik heb mezelf nooit gezien als een leider. Als belangrijkste persoon, misschien."
  • "De reden waarom we zoveel succes hebben is mijn charisma natuurlijk."
  • "Moge jullie allemaal champagne hebben bij jullie ontbijt."
  • "Als het gepland is, is het saai."
  • "Ik ben gewoon mezelf, je weet wel. Soms ben ik slordig, soms stipt... Ik ben gewoon mezelf."
  • "Ik leef mijn leven ten volle. Elke dag is het Fashing (Duits Carnaval) voor me."
  • "Ik heb enkele goeie vrienden, een groot huis en ik kan gaan naar waar en wanneer ik wil... Maar hoe meer geld je hebt, hoe bedorvener je wordt. En ik heb gewoon veel geld."
  • "Laat ze met rust, als ze het maar niet kunnen snappen."
  • "Waarom de gans doden die het gouden ei heeft gelegd?"
  • "Ik ben niet bang om m'n mening te zeggen, of om te zeggen wat ik wil doen, of om de dingen te doen die ik wil doen, dus eh, Ik denk dat op het einde enkel hetgene wat natuurlijk en rein is overwint."
  • "Als ik dit niet doe, dan heb ik niets om te doen, weet je. Ik kan niet koken, ik ben niet goed in een huisvrouw zijn."
  • "Zolang de muziek er is, en zolang mensen die muziek kopen, is het oké. Wanneer ze stoppen met onze platen te kopen, kap ik ermee en doe ik iets anders. Een strip-ster worden of zo iets"
  • "Ik wil niet naar de hemel, ik ga liever naar de hel. Denk eens aan al die interessante mensen die je daar ontmoet. Jij zal daar ook zijn."

Discografie[bewerken]

Zie ook Queen discografie

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mr. Bad Guy 11-05-85 20 11
Barcelona 04-01-92 9 22 met Montserrat Caballé
The Freddie Mercury Album 28-11-92 8 30 Verzamelaar. In Amerika uitgebracht als The Great Pretender, met iets andere tracklist.
Remixes 11-12-93 73 5
Solo 04-11-00 21 8 3 cd verzamelbox. Er is tegelijkertijd ook een 10 cd+2dvd verzamelbox, The Freddie Mercury Solo Collection
Lover of Life, Singer of Songs: The very best of Freddie Mercury 15-09-06 30 6 Dubbel-cd verzamelaar.
Barcelona 15-09-12 114 1* met Montserrat Caballé. Nieuwe uitgave waarbij het synthesizer-orkest vervangen is door een echt orkest.

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Love Kills 06-10-84 32 4
I Was Born to Love You 18-05-85 34 3
The Great Pretender 21-03-87 9 7
Barcelona 21-11-87 34 3 met Montserrat Caballé
Barcelona re-release 01-08-92 2 10 met Montserrat Caballé
The Great Pretender re-release 05-12-92 18 5
Living on My Own (No More Brothers Remix) 31-07-93 2 15
Love Kills (Rank 1 Radio Remix) 2007

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Barcelona (met Montserrat Caballé) 140 134 189 160 186 251 201 180 181 175 241 147 162 105 200
The great pretender - - - - - - 1558 - 1952 - 1855 1852 1702 1880 1893

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Lover of life, Singer of songs 2006 16-09-2006 5 9
The great pretender 2012 29-09-2012 3 11

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
Leden: Freddie Mercury (1946-1991) · Brian May (1947) · Roger Taylor (1949) · John Deacon (1951)
Gerelateerde artikelen: Discografie · Smile · Tim Staffell · The Cross · Paul Rodgers · Spike Edney · Jim Beach · Red Special · Ibex · Larry Lurex · The Hectics · Queen: The eYe · The Mercury Phoenix Trust · Killer Queen: A Tribute to Queen · We Will Rock You (musical) · Highlander
Studioalbums: Queen (1973) · Queen II (1974) · Sheer Heart Attack (1974) · A Night at the Opera (1975) · A Day at the Races (1976) · News of the World (1977) · Jazz (1978) · The Game (1980) · Flash Gordon (1980) · Hot Space (1982) · The Works (1984) · A Kind of Magic (1986) · The Miracle (1989) · Innuendo (1991) · Made in Heaven (1995) · The Cosmos Rocks (2008) (met Paul Rodgers)
Livealbums: Live Killers (1979) · Live Magic (1986) · Queen at the Beeb (1989) · Live at Wembley '86 (1992) · Five Live (1993) (met George Michael) · Queen on Fire - Live at the Bowl (2004) · Return of the Champions (2005) (met Paul Rodgers) · Queen Rock Montreal (2007) · Live in Ukraine (2008) (met Paul Rodgers)
Compilatiealbums: Greatest Hits (1981) · Greatest Hits II (1991) · Classic Queen (1992) · The 12" Collection (1992) · Queen Rocks (1997) · Greatest Hits III (1999) · Stone Cold Classics (2006) · The A–Z of Queen, Volume 1 (2007) · Absolute Greatest (2009) · Deep Cuts (Volume 1 (1973-1976) (2011) · 2 (1977-1982) (2011) · 3 (1984-1995) (2011) · Icon (2013)
Boxen: The Complete Works (1985) · Box of Tricks (1992) · Ultimate Queen (1995) · The Crown Jewels (1998) · The Platinum Collection (2000) · The Singles Collection (Deel 1 (2008) · 2 (2009) · 3 (2010) · 4 (2010))
Soloalbums: Freddie Mercury: Mr. Bad Guy (1985) · Barcelona (1988) (met Montserrat Caballé) · The Freddie Mercury Album (1992) · The Great Pretender (1992) · The Solo Collection (2000) · Solo (2000) · Lover of Life, Singer of Songs: The very best of Freddie Mercury (2006)
Brian May: Star Fleet Project (1983) (als Brian May + Friends) · Back to the Light (1992) · Live at the Brixton Academy (1994) · Another World (1998) · Red Special (1998) · Furia (2000) · Acoustic by Candlelight (2013) (met Kerry Ellis)
Roger Taylor: Fun in Space (1981) · Strange Frontier (1984) · Happiness? (1994) · Electric Fire (1998) · Fun on Earth (2013) · The Lot (2013)
The Cross: Shove It (1988) · Mad, Bad and Dangerous to Know (1990) · Blue Rock (1991)
Video's/Dvd's: Greatest Flix (1981) · Greatest Flix II (1991) · Greatest Flix III (1999) · Freddie Mercury Tribute Concert (2002) · Greatest Video Hits 1 (2002) · Queen Live at Wembley Stadium (2003) · Queen Rocks (2003) · Greatest Video Hits 2 (2003) · We Are the Champions: Final Live in Japan (2004) · Queen on Fire - Live at the Bowl (2004) · Return of the Champions (2005) (met Paul Rodgers) · Super Live in Japan (2006) (met Paul Rodgers) · Queen Rock Montreal & Live Aid (2007) · Live in Ukraine (2008) (met Paul Rodgers) · Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest ’86 (2012)
Concerttournees: Queen I Tour (1973-1974) · Queen II Tour (1974) · Sheer Heart Attack Tour (1974-1975) · A Night at the Opera Tour (1975-1976) · Summer Gigs 1976 (1976) · A Day at the Races Tour (1977) · News of the World Tour (1977-1978) · Jazz Tour (1978-1979) · Crazy Tour (1979) · The Game Tour (1980-1981) · Hot Space Tour (1982) · The Works Tour (1984-1985) · Magic Tour (1986) · Queen + Paul Rodgers Tour (2005-2006) (met Paul Rodgers) · Rock the Cosmos Tour (2008) (met Paul Rodgers)
Solosingles: Freddie Mercury: Love Kills (1984) · I Was Born to Love You (1985) · Made in Heaven (1985) · Living on My Own (1985) · Love Me Like There's No Tomorrow (1985) · Time (1986) · The Great Pretender (1987) · Barcelona (1988) (met Montserrat Caballé) · The Golden Boy (1988) (met Montserrat Caballé) · How Can I Go On (1989) (met Montserrat Caballé) · Barcelona (heruitgave) (1992) (met Montserrat Caballé) · In My Defence (1992) · The Great Pretender (heruitgave) (1992) · Living on My Own (No More Brothers Remix) (1993) · Love Kills (heruitgave) (1994) · Guide Me Home (2000) (met Montserrat Caballé)
Brian May: Star Fleet (1983) · Driven by You (1991) · Too Much Love Will Kill You (1992) · Back to the Light (1992) · Resurrection (1992) · Last Horizon (1993) · The Amazing Spider-Man (1995) · The Business (1998) · Another World (1998) · Why Don't We Try Again? (1998) · Yoü and I (2011) (met Lady Gaga) · Rockstar (2012) (met Dappy) · Born Free (2012) (met Kerry Ellis) · Save the Badger Badger Badger (2013) (met Weebl en Brian Blessed) · The Kissing Me Song (2013) (met Kerry Ellis)
Roger Taylor: I Wanna Testify (1977) · Future Management (1981) · Let's Get Crazy (1981) · My Country (1981) · Man on Fire (1984) · Strange Frontier (1984) · Beautiful Dreams (1984) · Nazis 1994 (1994) · Foreign Sand (1994) (met Yoshiki) · Happiness (1994) · Pressure On (1998) · Surrender (1999) · The Unblinking Eye (Everything Is Broken) (2009) · Dear Mr Murdoch 2011 (2011) · Sunny Day (2013)
The Cross: Cowboys and Indians (1987) · Shove It (1988) · Heaven for Everyone (1988) · Manipulator (1988) · Power to Love (1990) · Liar (1990) · Final Destination (1990) · New Dark Ages (1991) · Life Changes (1991)
Singles: Queen: Keep Yourself Alive (1973) · Liar (1974)
Queen II: Seven Seas of Rhye (1974)
Sheer Heart Attack: Killer Queen (1974) · Flick of the Wrist (1974) · Now I'm Here (1975) · Lily of the Valley (1975)
A Night at the Opera: Bohemian Rhapsody (1975) · You're My Best Friend (1976)
A Day at the Races: Somebody to Love (1976) · Tie Your Mother Down (1977) · Teo Torriatte (Let Us Cling Together) (1977) · Long Away (1977) · Good Old-Fashioned Lover Boy (1977)
News of the World: We Are the Champions (1977) · We Will Rock You (1977) · Spread Your Wings (1978) · It's Late (1978)
Jazz: Bicycle Race (1978) · Fat Bottomed Girls (1978) · Don't Stop Me Now (1979) · Jealousy (1979) · Mustapha (1979)
Live Killers: Love of My Life (live) (1979)
The Game: Crazy Little Thing Called Love (1979) · Save Me (1980) · Play the Game (1980) · Another One Bites the Dust (1980) · Need Your Loving Tonight (1980)
Flash Gordon: Flash (1980)
Hot Space: Under Pressure (1981) (met David Bowie) · Back Chat (1982) · Las Palabras de Amor (The Words of Love) (1982) · Calling All Girls (1982) · Staying Power (1982) · Body Language (1982)
The Works: Radio Ga Ga (1984) · I Want to Break Free (1984) · It's a Hard Life (1984) · Hammer to Fall (1984)
A Kind of Magic: One Vision (1985) · A Kind of Magic (1986) · Princes of the Universe (1986) · Friends Will Be Friends (1986) · Pain Is So Close to Pleasure (1986) · Who Wants to Live Forever (1986) · One Year of Love (1986)
The Miracle: I Want It All (1989) · Breakthru (1989) · The Invisible Man (1989) · Scandal (1989) · The Miracle (1989)
Innuendo: Innuendo (1991) · I'm Going Slightly Mad (1991) · Headlong (1991) · I Can't Live With You (1991) · The Show Must Go On (1991) · Ride the Wild Wind (1991) · These Are the Days of Our Lives (1991)
Live at Wembley '86: We Will Rock You (live) (1992) · We Are the Champions (live) (1992)
Five Live: Somebody to Love (live) (1993) (met George Michael)
Made in Heaven: Heaven for Everyone (1995) · A Winter's Tale (1995) · I Was Born to Love You (1996) · Too Much Love Will Kill You (1996) · Let Me Live (1996) · You Don't Fool Me (1996)
Queen Rocks: No-One but You (1997)
Greatest Hits III: Another One Bites the Dust (1998) (met Wyclef Jean, Pras Michel en Free) · Under Pressure (Rah-Mix) (1999) (met David Bowie)
Return of the Champions: Reaching Out/Tie Your Mother Down (Live at Sheffield) (2005) (met Paul Rodgers) · We Will Rock You (Live at Hyde Park) (2005) (met Paul Rodgers)
The Cosmos Rocks: Say It's Not True (2007) (met Paul Rodgers) · C-lebrity (2008) (met Paul Rodgers) · Call Me (2008) (met Paul Rodgers) · We Believe (2008) (met Paul Rodgers)
Non-albumtracks: Thank God It's Christmas (1984) · We Will Rock You (2000) (met Five) · We Are the Champions (2001) (met Robbie Williams) · Flash (Vanguard Mix) (2005) · Another One Bites the Dust (2007) (vs. The Miami Project) · Bohemian Rhapsody (2009) (met De Muppets)