Grote hersenen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Indeling van de hersenschors in vier hersenkwabben: de frontale, pariëtale, occipitale en temporale kwab. Het cerebellum, ook bekend als kleine hersenen, is aangegeven in blauw.

De grote hersenen,[1] ook het cerebrum,[2] het telencephalon,[2] het acrencephalon[3] of de eindhersenen[1] genoemd, zijn onderdeel van het centrale zenuwstelsel en omvatten het grootste deel van de (menselijke) hersenen . De grote hersenen verwerken impulsen afkomstig van sensorische zenuwcellen en reguleren vrijwillige beweging. Ze zijn tevens de plek waar de cognitieve en emotionele processen (onder andere logisch redeneren, planning, geheugen, emotie) plaatsvinden.

De grote hersenen worden gekenmerkt door hun rimpelige voorkomen. Deze geplooide 'schil' heet de hersenschors, ook wel cortex genoemd. Onder de hersenschors bevinden zich nog andere structuren: het limbisch systeem, de basale ganglia, en de bulbus olfactorius. De twee hersenhelften waaruit de grote hersenen bestaan zijn verbonden door middel van een dikke bundel zenuwvezels: het corpus callosum. Twaalf paar hersenzenuwen verbinden de grote hersenen met sensorische zenuwcellen en spieren en klieren in hoofd, hals en bovenlichaam. In het binnenste van de grote hersenen bevindt zich het ventrikelstelsel; een systeem van buizen en holtes, gevuld met hersenvocht.

Deze schematische tekening laat de subdivisies zien van de hersenen van een embryo. Later zullen deze delen zich ontwikkelen tot volwassen structuren

Zie ook[bewerken]

Literatuurverwijzingen[bewerken]

  1. a b Everdingen, J.J.E. van, Eerenbeemt, A.M.M. van den (2012). Pinkhof Geneeskundig woordenboek (12de druk). Houten: Bohn Stafleu Van Loghum.
  2. a b Federative Committee on Anatomical Terminology (1998). Terminologia Anatomica. Stuttgart: Thieme
  3. Triepel, H. (1910). Die anatomischen Namen. Ihre Ableitung und Aussprache. Mit einem Anhang: Biographische Notizen.(Dritte Auflage). Wiesbaden: Verlag J.F. Bergmann.