Hans-Jürgen Syberberg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hans-Jürgen Syberberg (Nossendorf, 8 december 1935) is een Duits filmregisseur.

Syberberg is de zoon van landeigenaars uit Voor-Pommeren en woonde tot 1945 in Rostock en Berlijn. Hij draaide zijn eerste 8 mm-film tussen 1952 en 1953 en verhuisde dat jaar naar de Bondsrepubliek Duitsland, waar hij in 1956 letterkunde en geschiedenis ging studeren. Hij doctoreerde in München met een thesis over Het absurde bij Dürrenmatt. In 1963 begon hij documentaires te maken over sterren als Fritz Kortner en Romy Schneider.

Syberberg wordt beschouwd als een aanhanger van het Gesamtkunstwerk. Zijn films zijn het resultaat van de vermenging van twee tegengestelde polen uit het Duitse culturele verleden: het rationalisme van de 18e eeuw en het mysticisme van de 19e eeuw. Zij werk kent ook internationale uitstraling; onder andere Susan Sontag, Gilles Deleuze en Philippe Lacoue-Labarthe toonden zich geïnteresseerd in zijn werk.

Filmografie[bewerken]

  • 1965 : Fünfter Akt, Siebte Szene. Fritz Kortner probt Kabale und Liebe
  • 1965 : Romy. Anatomie eines Gesichts
  • 1966 : Fritz Kortner spricht Monologe für eine Schallplatte
  • 1966 : Wilhelm von Kobell
  • 1966 : Die Grafen Pocci - einige Kapitel zur Geschichte einer Familie
  • 1968 : Scarabea - Wieviel Erde braucht der Mensch
  • 1969 : Sex-Business - made in Pasing
  • 1970 : San Domingo
  • 1970 : Nach meinem letzten Umzug
  • 1972 : Ludwig - Requiem für einen jungfräulichen König
  • 1972 : Theodor Hirneis oder: Wie man ehem. Hofkoch wird
  • 1974 : Karl May
  • 1975 : Winifried Wagner und die Geschichte des Hauses Wahnfried von 1914-1975
  • 1978 : Hitler: A Film from Germany
  • 1981 : Parsifal
  • 1984 : Die Nacht
  • 1985 : Edith Clever liest Joyce
  • 1986 : Fräulein Else
  • 1987 : Penthesilea
  • 1989 : Die Marquise von O.
  • 1993 : Syberberg filmt Brecht
  • 1994 : Ein Traum, was sonst
  • 1997 : Höhle der Erinnerung