Hans Kelsen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hans Kelsen (Praag, 11 oktober 1881Orinda, 19 april 1973) was een Oostenrijks-Amerikaanse jurist. Hij is bekend geworden door zijn bijdragen op het gebied van staatsrecht, internationaal recht en algemene rechtstheorie.

Kelsen werd geboren in Praag. Met zijn joodse ouders verhuisde hij op tweejarige leeftijd naar Wenen. Na rechten gestudeerd te hebben aan de Universiteit van Wenen publiceerde hij in 1906 zijn eerste werk: Hauptprobleme der Staatsrechtslehre. In 1912 trouwde Kelsen met Margarete Bondi, met wie hij twee dochters kreeg. Vanaf 1919 was hij professor aan de Weense universiteit en rechter van het constitutionele hof. Een jaar later kreeg Kelsen van staatskanselier Karl Renner de opdracht een nieuwe grondwet te schrijven voor Oostenrijk. Deze grondwet vormt nog steeds de basis van de huidige Oostenrijkse grondwet.

Vanaf 1925 werkte Kelsen bij het Constitutionele Hof van Oostenrijk, maar vanwege meningsverschillen werd hij daar in 1930 weer ontslagen. Vanaf dat moment werd hij professor bij de Universiteit van Keulen, maar toen na drie jaar de nazi's aan de macht kwamen werd hij weer ontslagen en verhuisde hij naar het Zwitserse Genève. In 1940 verhuisde Kelsen naar de Verenigde Staten, waar hij in 1942 les ging geven aan de Harvard Law School en drie jaar later aan de Universiteit van Californië, Berkeley.

Publicaties (o.a.)[bewerken]

Het hoofdwerk:

  • Reine Rechtslehre: Einleitung in die rechtswissenschaftliche Problematik (Leipzig 1934; vele herdr.)

Voorts:

  • Die Staatslehre des Dante Alighieri (Wenen, Leipzig, 1905)
  • Vom Wesen und Wert der Demokratie (Tübingen, 1920)
  • Allgemeine Staatslehre (Wenen, 1925, en herdr.)
  • Der soziologische und der juristische Staatsbegriff: kritische Untersuchung des Verhältnisses von Staat und Recht ( Aalen, 1928)
  • Aufsätze zur Ideologiekritik (Neuwied am Rhein, 1964)
  • Marx oder Lasalle: Wandlungen in die politische Theorie des Marxismus (Darmstadt, 1967)
  • Demokratie und Sozialismus: ausgewählte Aufsätze (Wenen, 1967)
  • Allgemeine Theorie der Normen (Wenen, 1979)
  • Vergeltung und Kausalität: eine soziologische Untersuchung (Wenen, 1982)
  • Die Illusion der Gerechtigkeit: eine kritische Untersuchung der Sozialphilosophie Platons (Wenen, 1985)

Belangrijk artikel:

  • Die Entstehung des Kausalgesetzes aus dem Vergeltungsprinzip, in: The Journal of Unified Science (Erkenntnis), Vol. VIII, 1939-40.