Hans Wilhelm Geiger
Johannes (Hans) Wilhelm Geiger (Neustadt an der Weinstraße, 30 september 1882 - Potsdam, 24 september 1945) was een Duits natuurkundige en – samen met Walther Müller – uitvinder van de geigerteller.
Geiger begon in 1902 aan een studie natuurkunde en wiskunde in Erlangen. In 1906 promoveerde hij. Vanaf 1907 werkte hij aan de Universiteit van Manchester, samen met Ernest Rutherford. Als assistent van Rutherford was hij intensief bezig met het onderzoeken naar de eigenschappen van geïoniseerde atomen in gassen. Hij ontdekte dat de zogenaamde alfadeeltjes bestonden uit heliumkernen. Het gedrag van deze deeltjes vormde in 1912 de basis voor het beroemde experiment van Rutherford met goudfolie, waarbij de samenstelling van atoombouw werd ontrafeld. In 1912 werd hij hoofd van de Physisch-Technische Reichsanstalt in Berlijn, in 1925 werd hij hoogleraar in Kiel, in 1929 in Tübingen en vanaf 1936 in Berlijn. In Berlijn ontwikkelde hij, samen met promovendus Walther Müller, de geigerteller.
Daarnaast was Geiger een van de ontdekkers van de Wet van Geiger-Nuttall en deed hij een aantal experimenten die aan de basis stonden van het atoommodel van Rutherford. Geiger behoorde ook tot de Uranverein (de uraniumvereniging), de groep wetenschappers die in nazi-Duitsland tevergeefs werkte aan een Duitse atoombom. Over deze Uranverein wordt nog altijd druk gespeculeerd of de oorzaak van het falen van hun streven lag in gebrek aan wetenschappelijk inzicht of aan onwil vanuit ethische achtergronden.
