Hawaiigans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hawaiigans
IUCN-status: Kwetsbaar[1] (2012)
Hawaiigans Branta sandvichensis 0505281 Wikiausschnitt.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Anseriformes (Eendvogels)
Familie: Anatidae (Eendachtigen)
Geslacht: Branta
Soort
Branta sandvicensis
(Vigors, 1833)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De hawaiigans of néne (Branta sandvicensis) is een ganzensoort die endemisch is voor Hawaï en het naburige eiland Maui. Midden jaren 1950 was deze vogel bijna uitgestorven.

Kenmerken[bewerken]

De hawaiigans is een overwegend bruin gekleurde gans met donkere veren op de kop en hals. De zwemvliezen zijn enigszins gereduceerd en hij loopt veel vloeiender en sneller dan andere ganzen; hij waggelt niet.

Leefwijze[bewerken]

Zijn leven speelt zich, in tegenstelling tot dat van andere ganzensoorten, grotendeels op het land af. Hij is niet afhankelijk van de nabijheid van water en voedt zich met allerlei besjes, granen en grassen die hij op het land vindt.

Voortplanting[bewerken]

De gemiddelde nestgrootte bij deze soort is 4 of 5 eitjes, die na ongeveer een maand broeden uitkomen.

Voorkomen en leefgebied[bewerken]

De néne kwam vroeger in groten getale voor op Hawaï en het naburige eiland Maui. Rond 1950 waren er mogelijk nog maar 30 individuen in het wild over.

De vogel broedde op schaars begroeide berghellingen en dit leefgebied werd geleidelijk omgezet in landbouwgebied. Verder had de populatie sterk te lijden door jacht en predatie van een ingevoerd roofdier, de Indische mangoeste (Herpestes javanicus auropunctatus) en bovendien bleken de ganzen gevoelig voor infecties met Toxoplasma gondii een parasiet die de ziekte toxoplasmose veroorzaakt. Toxoplasma is een eencellige die werd overgebracht door verwilderde katten. Daarnaast eist het autoverkeer een hoge tol; vooral volwassen dieren worden vaak aangereden.[1]

In gevangenschap gefokte vogels zijn in de jaren zestig van de 20e eeuw in hun oorspronkelijke leefgebied uitgezet en de soort is nu niet meer in gevaar. Volgens een schatting uit 2011 zijn er 2000 individuen in het wild. Het voorplantingsresultaat blijft echter onder de verwachtingen en daarom staat deze gans nog steeds als "kwetsbaar" op de internationale rode lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties