Hemicyon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hemicyon
Fossiel voorkomen: Mioceen
Illustratie van twee Hemicyon sansaniensis
Illustratie van twee Hemicyon sansaniensis
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Mammalia (Zoogdieren)
Orde: Carnivora (Roofdieren)
Familie: Hemicyonidae
Geslacht
Hemicyon
Soorten
  • H. barbouri, Lartet, 1851
  • H. californicus
  • H. cf. stehlini
  • H. gargan
  • H. goeriachensis
  • H. hareni
  • H. sansaniensis
  • H. mayorali
  • H. stehlini
  • H. teilhardi
  • H. ursinus
  • H. youngi
Hemicyon.jpg
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Zoogdieren

Hemicyon is een uitgestorven roofdier uit de familie Hemicyonidae, een groep met uiterlijke kenmerken van zowel de hondachtigen als van de beren. Het geslacht omvat meerdere soorten die in het Mioceen in Azië, Europa en Noord-Amerika leefden.

Uiterlijk en leefwijze[bewerken]

Hemicyon was anderhalve meter lang en leek op een zwaargebouwde hond. Hemicyon was vermoedelijk een actieve jager en in tegenstelling tot de echte beren een teenganger en daardoor een snelle renner.

Fossielen[bewerken]

Fossielen van Hemicyon zijn gevonden in de Verenigde Staten (Florida, Delaware en New Mexico), Spanje (Aragón en Madrid), Frankrijk, Slowakije, Bosnië, Turkije en China.