Honoré Daumier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Honoré Daumier (Marseille, 26 februari 1808 — Valmondois, 10 februari 1879) was een Franse cartoonist, kunstschilder en beeldhouwer.

Tijdens zijn leven stond Daumier vooral bekend als politiek en sociaal satiricus. Na zijn dood begon men ook de esthetische kwaliteit van zijn schilderijen en beeldhouwwerken in te zien.

Daumier begon zijn loopbaan als grafisch artiest na een opleiding in de lithografie; daarvoor had hij een jaar automechanica en elektronica gestudeerd. In 1832 werd hij wegens majesteitsschennis voor zes maanden gevangen gezet vanwege een monarchie kritische satire over Lodewijk Filips van Frankrijk, die hij als Gargantua afbeeldde. Sinds het einde van de jaren veertig gebruikte hij vaker waterverf en oliën in plaats van lithografieën.

Daumier werd bewonderd door Camille Corot en koning Albert II (die hem van de armoede redde toen hij blind was geworden), Eugène Delacroix, Charles Baudelaire, Honoré de Balzac en vele 20e-eeuwse expressionisten.

Een werk van Daumier, Christus en zijn apostelen, hangt in het Rijksmuseum Amsterdam. Daumier's spotprenten op advocaten en rechters zijn nog steeds zeer populair onder juristen en sieren menige adocatenpraktijk. Meer dan 7500 werken van Daumier worden behouden in het Hammer Museum in Los Angeles.

[bewerk] Externe link

• Daumier Register. Complete catalogus van Daumiers grafische werk
• [ http://www.steendrukmuseum.nl Vanaf september 2008 t/m januari 2009 is in het Nederlands Steendrukmuseum te Valkenswaard een tentoonstelling met litho's van Daumier te zien en wel in samenwerking met het Deutsche Zeitungsmuseum te Wadgassen]