Iberische schijftongkikker

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Iberische schijftongkikker
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2008)
Discoglossus galganoi.001.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers en padden)
Familie: Alytidae
Geslacht: Discoglossus (Schijftongkikkers)
Soort
Discoglossus galganoi
Lanza, Nascetti, Capula & Bullini, 1986
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Amfibieën

De (West-) Iberische schijftongkikker[2] (Discoglossus galganoi) is een kikker uit de familie Alytidae. Er zijn geen ondersoorten sinds de voormalige ondersoort Discoglossus galganoi jeanneae als aparte soort is ingedeeld.[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De kleur is variabel, er zijn drie verschillende kleurvariaties; de eerste is meer egaal gekleurd en mist een tekening. De tweede variatie bestaat uit ronde, donkere lichtomzoomde vlekken op de rug en bij de derde variatie hebben de dieren een donker lichaam met een lichtere bovenzijde van de kop met een rugstreep op het midden in dezelfde kleur en twee flankstrepen aan weerszijden. De plooien aan weerszijden van de rug, dorsolaterale lijsten genoemd, zijn vaak onderbroken of soms afwezig. Op de rug zijn wratten aanwezig die in regelmatige rijen lopen, de huid is verder vrij glad wat te maken heeft met de aquatische levenswijze. De lengte is ongeveer 4 tot 6 cm met uitschieters tot 8 cm, opmerkelijk is dat de mannetjes iets groter worden dan de vrouwtjes, meestal is dit juist andersom bij kikkers en padden.

Voorkomen[bewerken]

De Iberische schijftongkikker dankt zijn naam aan het verspreidingsgebied, grote delen van het Iberisch Schiereiland, dus Spanje en Portugal. Sommige populaties zijn zeer geïsoleerd, ook is in sommige gebieden niet geïnventariseerd op deze soort. De kikker leeft net als alle schijftongkikkers meer in het water dan op het land, dat zelden wordt betreden. Een voorkeur voor een bepaalde habitat lijkt er niet te zijn, omdat de soort in zowel brak water als bergbeken wordt aangetroffen.[4] Ook zijn zowel kleinere als grotere wateren en zowel tijdelijke als permanente wateren geschikt.

Ontwikkeling[bewerken]

Ook de paring vindt in het water plaats, een vrouwtje wordt omklemd door een mannetje (amplexus) en zij paart tijdens de afzetperiode met meerdere mannetjes. De eitjes worden afzonderlijk of in kleine groepjes van enkele tientallen afgezet op de bodem van het water of worden soms aan waterplanten gehecht. Per afzetperiode produceert een vrouwtje tussen de 300 en 1500 eitjes; vanwege het warme klimaat kan het aantal periodes oplopen tot 6. Het aantal eitjes dat per jaar wordt afgezet is hierdoor ongeveer 4900 tot 5600. Na ongeveer 2 tot 6 dagen komen de eitjes uit, en de ontwikkeling van de kikkervisjes is sterk afhankelijk van onder andere de temperatuur. Bij gunstige omstandigheden vindt de metamorfose plaats na drie weken, bij minder goede omstandigheden duurt dit tot twee maanden. De kikkervisjes leven van algen, plantendelen, rottend materiaal, schimmels en kleine waterdiertjes, ook stuifmeel en zand zijn aangetroffen in de darmen van de larven.[2]

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b Nöllert, A & Nöllert, C, Die Amphibien Europas, Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company, Stuttgart, 1992, Pagina 262 ISBN ISBN 90-5210-419-0.
  3. American Museum of Natural History. Discoglossus galganoi
  4. Amphibia Web. Discoglossus galganoi

Bronnen

  • (en) - American Museum of Natural History - Amphibian Species of the World 5.5, an Online Reference - Discoglossus galganoi - Website Geconsulteerd 25 februari 2013
  • (en) Amphibia Web - Discoglossus galganoi - Website
  • (nl) Nöllert, A & Nöllert, C - Die Amphibien Europas (1992) - Pagina 262 - Uitgever Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Company - Stuttgart - ISBN 90-5210-419-0