Idiofoon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over muziekinstrumenten. Voor de woordsoort, zie Ideofoon
Idiofonen in een orkest: crotales en glockenspiel
Chladni-patronen op een vierkante plaat.

Idiofonen zijn muziekinstrumenten gemaakt van materiaal dat van nature klankrijk is. Idio- is afgeleid van het Griekse ἴδιος (idios) dat "zelf, eigen" betekent. Idiofoon verwijst daarmee naar de eigen klankrijkheid van het muziekinstrument.

De groep idiofonen vormt een van de vijf hoofdgroepen voor de indeling van muziekinstrumenten gebaseerd op de manier waarop het geluid wordt voortgebracht. De term idiofoon impliceert dat het instrument zelf (idios = eigen) de klank voortbrengt doordat het in trilling gebracht wordt. Een deel van de idiofonen is geschikt voor melodiespel; ze hebben een benoembare duidelijke toonhoogte.

De trillingspatronen uit een toonzuivere idiofoon zijn Chladni-patronen

Idiofonen met een benoembare toonhoogte:

Idiofonen zonder vastgelegde toonhoogte:

Idiofone voorwerpen: