Immunoglobuline M

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het IgM antilichaam, zware ketens zijn blauw afgebeeld en lichte ketens geel.

Immunoglobuline M of kortweg IgM is een type antilichaam dat wordt geproduceerd door B-cellen. Het is verreweg het grootste en zwaarste type antilichaam in de menselijke circulatie. Het is meestal het eerste antilichaam dat men in het bloed ziet verschijnen als respons op een antigeen, voordat class switching optreedt.

Structuur en functie[bewerken]

IgM vormt een polymeer molecuul dat bestaat uit verschillende immuunblobulines die door een covalente binding aan elkaar verbonden zijn door middel van disulfide bruggen. In de meeste gevallen vormt IgM een pentameer, maar soms ook een hexameer. In zijn pentamere vorm heeft IgM een molecuulgewicht van ongeveer 900 kDa. Omdat ieder monomeer 2 bindingsplaatsen heeft voor antigenen, heeft IgM in totaal 10 bindingsplaatsen. Die kunnen echter niet allemaal tegelijkertijd bezet zijn, omdat de gelijktijdige binding van antigenen op twee naast elkaar gelegen bindingsplaatsen belemmerd wordt door sterische hindering.

Verschillende types immunoglobulinen

Zie ook[bewerken]