Jean Raspail
Jean Raspail (Chemillé-sur-Dême, 5 juli 1925) is een bekende Franse schrijver.
In de tientallen essays en romans die Jean Raspail sinds het begin van de jaren vijftig heeft geschreven staan dikwijls verre en afgelegen oorden centraal.
Zijn roman Le Camp des saints, uitgebracht in 1973, zorgde voor enige beroering, en is mede daardoor zijn bekendste boek. In dit werk voorspelt hij een overspoeling van de Westerse Beschaving door een vloedgolf van immigratie van mensen uit de Derde Wereld. Critici betichtten hem van rechts-extremisme en racisme, maar gezien zijn vele wereldreizen en boeken waarin hij met sympathie schrijft over exotische volkeren en stammen, zijn deze beschuldigingen moeilijk hard te maken. Kenmerkend voor Raspail is dat hij het opneemt voor bedreigde talen, culturen en tradities waar dan ook ter wereld. In deze optiek noemt hij zich dan ook een conservatieve tegenstander van massa-immigratie.
Le Camp des saints werd tot dusver niet in het Nederlands vertaald, maar er bestaan wel vertalingen in onder meer het Duits en het Engels.
Zijn roman Moi, Antoine de Tounens, roi de Patagonie werd in 1981 bekroond met de Grand Prix du roman de l'Académie française.
In 2004 werd de Prix Daudet aan hem toegekend door de luisteraars van Radio Courtoisie.
In 2008, 2009 en 2010 publiceerde hij met tekenaar Jacques Terpant een driedelige bewerking in stripvorm van zijn roman Sept Cavaliers uit 1993.
In 2011 verscheen het eerste deel van de stripboekversie van Raspails roman Les Royaumes de Borée uit 2003, opnieuw in samenwerking met Terpant.
Werken[bewerken]
|
|
In het Nederlands vertaalde literatuur[bewerken]
- Wie kent de mensen nog..., Uitgeverij De Prom, 1988. ISBN 90-6801-107-3
- Het blauwe eiland, Uitgeverij De Prom, 1990. ISBN 90-6801-192-8
