Joodtrichloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Joodtrichloride
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van joodtrichloride (dimeer)
Structuurformule van joodtrichloride (dimeer)
Joodtrichloride-poeder
Joodtrichloride-poeder
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
ICl3
IUPAC-naam joodtrichloride
Molmassa 233,26347 g/mol
SMILES
ClI(Cl)Cl
InChI
1S/Cl3I/c1-4(2)3
CAS-nummer 865-44-1
EG-nummer 212-739-8
PubChem 70076
Beschrijving Geelbruine vaste stof
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Oxiderend Corrosief
Gevaar
H-zinnen H272 - H314
EUH-zinnen geen
P-zinnen P220 - P280 - P305+P351+P338 - P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur geelbruin
Dichtheid 3,12 g/cm³
Smeltpunt 33 °C
Kookpunt (ontleedt) 77 °C
Goed oplosbaar in di-ethylether, ethanol, benzeen
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Joodtrichloride is een interhalogeenverbinding met als brutoformule ICl3. Het is een geelbruine vaste stof met een prikkelende geur, die voorkomt als een planair dimeer: I2Cl6. Hierbij dienen twee chlooratomen als brug tussen de joodatomen.[1]

Synthese[bewerken]

Joodtrichloride kan bereid worden door reactie van di-joodkristallen met vloeibaar chloor bij -70°C:

\mathrm{I_2\ +\ 3\ Cl_2\longrightarrow\ I_2Cl_6}

Het kan ook bereid worden door een overmaat dichloor toe te voegen aan joodmonochloride:

\mathrm{ICl\ +\ Cl_2\longrightarrow\ ICl_3}

Eigenschappen en reacties[bewerken]

Gesmolten joodtrichloride is geleidend voor elektrische stroom, wat erop wijst dat er mogelijk dissociatie optreedt:[2]

\mathrm{I_2Cl_6\ \rightleftharpoons\ ICl_2^+\ +\ ICl_4^-}

Joodtrichloride heeft oxiderende eigenschappen. Het reageert hevig met water, onder vorming van zoutzuur, joodmonochloride en waterstofjodaat:

\mathrm{2\ ICl_3 + 3\ H_2O\ \longrightarrow\ 5\ HCl + ICl + HIO_3}
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) K.H. Boswijk & E.H. Wiebenga (1954) - The crystal structure of I2Cl6 (ICl3), Acta Crystallographica 7 (5), pp. 417–423
  2. (en) N.N. Greenwood & A. Earnshaw (1997) - Chemistry of the Elements (2nd ed.), Oxford: Butterworth-Heinemann - ISBN 0080379419