Kaliumoxide
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Kaliumoxide | |
|---|---|
| Structuurformule en molecuulmodel | |
 Roosterstructuur van kaliumoxide |
|
| Algemeen | |
| Molecuulformule | K2O |
| IUPAC |
kaliumoxide
|
| Andere namen |
dikaliumoxide
|
| Molmassa | 94,196 g/mol |
| CAS-nummer | 12136-45-7 |
| PubChem | 25520 |
| Beschrijving | zeer hygroscopische witte vaste stof |
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | |
 C corrosief |
|
| Hygroscopisch | zeer hygroscopisch |
| Omgang | contact met water en lucht vermijden |
| Opslag | bewaren in een van de lucht afgesloten container |
| EG-Index-nummer | 235-227-6 |
| Fysische eigenschappen | |
| Aggregatietoestand | vast |
| Kleur | witgrijs |
| Dichtheid | 2,35 g/cm³ |
| Smeltpunt | > 490 °C |
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | |
Kaliumoxide (K2O) is een ionaire witte vaste stof die ontstaat bij verbranding van het metaal kalium (K) met zuurstof.
- 4K + O2 → 2 K2O
De stof reageert hevig met water tot kaliumhydroxide (KOH). Om die reden is kaliumoxide niet stabiel aan de lucht en ook corrosief voor de huid.
- K2O + H2O → 2 KOH
