Hygroscopisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Van stoffen die uit de lucht waterdamp aantrekken en daardoor gaan klonteren of zelfs geheel vervloeien zegt men dat ze hygroscopisch of wateraantrekkend zijn. Het woord hygroscopisch komt uit het Oudgrieks: ὑγρός (hygros) (nat) en σκοπειν (skopein) (zien).

Vele voedingsmiddelen en zoetwaren zijn hygroscopisch. Zo worden koekjes taai als deze niet in een gesloten verpakking worden bewaard. Snoepgoed, zoals zuurtjes of drop, wordt na enige tijd kleverig. Natriumchloride of keukenzout is enigszins hygroscopisch, het gaat in een vochtige atmosfeer makkelijk klonteren. In zoutvaatjes worden vaak rijstkorrels toegevoegd, die nemen het vocht op waardoor het zout droog blijft. Calciumchloride is sterk hygroscopisch en lost spontaan op in het aangetrokken water. Het wordt om deze eigenschap wel als droogmiddel gebruikt, zoals in de commercieel verkrijgbare vochtvreters. Een andere populaire hygroscopische stof is natriumsilicaat. Silicagel in zakjes wordt als drooghoudmiddel verpakt bij nieuwe apparaten en droogwaren, zoals koekjes.

Hygroscopische stoffen worden ook toegevoegd bij destillatie van ethanol, dit om zuivere ethanol te verkrijgen. Daarnaast worden sommige hygroscopische stoffen gebruikt als vochtvasthoudend middel in cosmetica, bijvoorbeeld om droogheid van huid of haren tegen te gaan.

Een aantal hygroscopische stoffen:

Zie ook[bewerken]