Koninklijke Ten Cate NV

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koninklijke Ten Cate NV
Beurs Euronext: KTC
Oprichting 1957
Sleutelfiguren Ir. Loek de Vries, CEO
Hoofdkantoor Almelo, Nijverdal
Werknemers 4.721 (jaarultimo 2010)
Producten oorspronkelijk textiel, nu kunstgrasvezels en beschermingsmaterialen
Omzet € 984,5 miljoen (2010)
Winst € 46,0 miljoen (2010)
Website Ten Cate
Portaal  Portaalicoon   Economie

Koninklijke Ten Cate NV is een Nederlandse multinational en behoort internationaal tot de marktleiders in kunstgrasvezels, beschermingsmaterialen, composieten voor lucht- en ruimtevaart, etc.

Bedrijf[bewerken]

Het bedrijf heeft het hoofdkantoor in Nederland en werkmaatschappijen in tal van Europese landen, in Noord-Amerika en Azië. Koninklijke Ten Cate heeft circa 5000 medewerkers, en realiseerde over 2010 een omzet van € 985 miljoen en een nettowinst van € 46 miljoen. De aandelen Koninklijke Ten Cate zijn genoteerd aan Euronext Amsterdam.

Koninklijke Ten Cate is internationaal marktleider of een van de grootste spelers in:

  • kunstgrasvezels voor sport
  • tentdoek en zonwering
  • antiballistische materialen voor persoonlijke en voertuigbescherming
  • composieten voor de luchtvaartindustrie en ruimtevaart
  • geosynthetics voor de bouw, milieumarkt, agrarische sector, tuinbouw en outdoortoepassingen
  • beschermende (veiligheids)weefsels
  • rollers voor papiertransport en beeldoverbrenging in printers en copiers

In 2007 ontving Ten Cate de Erasmus Innovatie Award. In het juryrapport werd het bedrijf omschreven als "meest innovatieve en competitieve organisatie van Nederland"[1].

Geschiedenis[bewerken]

KTC is voortgekomen uit H. ten Cate Hzn. & Co.. Dit Almelose bedrijf heeft een geschiedenis waarvan het eerste schriftelijke document teruggaat tot 1704, hoewel reeds in 1691 bleek dat de familie Ten Cate zich met de textielhandel bezighield. Het was oorspronkelijk een handels- en handwerkbedrijf. Vanaf het begin van de 19e eeuw groeide de onderneming uit tot een belangrijk industrieel textielbedrijf. Hierin hebben de directeuren Egbert I t/m Egbert III Ten Cate een belangrijke rol gespeeld. Egbert IV ten Cate (1904-1955) was de laatste textielbaron. Vervolgens hield het bedrijf op een familiebedrijf te zijn. In 1957 fuseerde Ten Cate met de uit 1836 stammende Koninklijke Stoomweverij (KSW) uit Nijverdal. Dit was de eerste naoorlogse industriële fusie in Nederland. Het bedrijf ging aanvankelijk NV Koninklijke Textielfabrieken ten Cate/KSW heten. In 1982 werd dat: Koninkijke Nijverdal–Ten Cate (KNTC), in 1995: Koninklijke Ten Cate NV, en in 2006 werd de naam veranderd in TenCate.

Begin jaren zestig van de 20e eeuw werden gastarbeiders geworven uit Spanje en Italie, en later uit Turkije en Marokko. Doch vanaf eind jaren zestig van de 20e eeuw begon ook de Twentse textielindustrie weg te kwijnen. Begin jaren negentig van de 20e eeuw was de onderneming bijna failliet, maar reeds in de jaren zeventig zocht Ten Cate haar heil in diversificatie. Men kocht enkele ondernemingen op en ging rubber leidingen en plastic verpakkingen produceren. Ondertussen had men in de omgeving van Thessaloniki nog katoenvelden. Zo produceerde men de stof voor Levi's spijkerbroeken.

Een belangrijke fabriek was de glasvezelweverij. Hier werd ook technisch textiel vervaardigd. Dit betrof onder meer glasvezel bewapeningsmatten waarmee andere producten konden worden versterkt, matten voor de weg- en waterbouw (geotextiel), en voor de industrie. Er werden onder meer ook surfplanken uit vervaardigd. Begin jaren zeventig werd een joint venture met het Amerikaanse bedrijf Thiokol opgezet. Dit bedrijf had de juten onderzijde van vloerbedekking door een kunststof onderzijde vervangen. Aldus werd men actief in de tapijtindustrie, en dientengevolge ook in het kunstgras. Vanaf 2000 werden vele activiteiten van het bedrijf, waaronder het traditionele textiel, verkocht. Over bleef technisch textiel, geotextiel en kunstgrasvezels. Ook werden er bedrijven aangekocht die aanvullende technologie in huis hadden, waaronder Southern Mills in Georgia. Aldus werd men actief in de bewapeningsindustrie, en vervaardigde onder meer brandwerende uniformstoffen voor het Amerikaanse leger, alsmede kogel- en granaatsplinterwerende kleding. Men gebruikt daartoe glasvezel- en koolstofvezels, harsen en dergelijke.

In 2008 werd het Amerikaanse ruimtevaartbedrijf YLA and CCS Composites overgenomen en aldus ontstond de divisie TenCate Aerospace Composites, waar composieten voor de lucht- en ruimtevaart worden geproduceerd, waaronder materiaal voor de vleugels van de Airbus A380.

Maatschappelijke betrekkingen[bewerken]

Koninklijke Ten Cate is sinds 2003 hoofdsponsor van de eredivisie voetbalclub Heracles Almelo. Heracles speelt op kunstgras van Ten Cate. In juli 2008 is bij Heracles Almelo een nieuw kunstgrassysteem aangelegd, waarmee de Almelose club een van de meest geavanceerde kunstgrassystemen ter wereld heeft.[bron?]

De familie Ten Cate heeft in de Almelose gemeenschap altijd een belangrijke rol gespeeld. Het Egbert Ten Cateplantsoen is hiervan een goed voorbeeld.[bron?] In 1913 kocht Johannes ten Cate aan de westkant van de stad een stuk grond waarop hij in 1920 het landhuis Bellinckhof bouwde. Het huis, met tuin in Engelse stijl, wordt nog steeds door de familie bewoond. Naast het onderhoud van de eigen tuinen, speelt Ten Cate een rol bij het beheer van het Beeklustpark.

Bronnen, noten en/of referenties