Laconia (schip, 1922)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Laconia (1921))
Ga naar: navigatie, zoeken
Britse koopvaardijvlag Britse staatsvlag
Laconia (schip, 1922)
RMS Laconia.jpg
Geschiedenis
Besteld 1916
Werf Swan, Hunter & Wigham Richardson Ltd, Wallsend-on-Tyne
Tewaterlating 9 april 1921
In de vaart genomen 25 mei 1922
Status Getorpedeerd op 12 september 1942 tot zinken gebracht
Algemene kenmerken
Tonnage 19.860 brt
Passagiers 2200
Lengte 183 meter
Breedte 22,5 meter
Snelheid 16 knopen
Eigenaar Cunard Line
Bemanning 136
Portaal  Portaalicoon   Maritiem

De tweede RMS Laconia was een Cunard passagiersschip gebouwd door Swan, Hunter & Wigham Richardson als opvolger van de Laconia van 1911. Beide schepen werden vernietigd door Duitse U-boten. Het nieuwe schip werd te water gelaten op 9 april 1921 en vertrok voor de eerste reis op 25 mei 1922 van Southampton naar New York.

Vroege carrière[bewerken]

In januari 1923 begon de Laconia aan de eerste wereldreis, die vier maanden zou duren en waarbij 22 havens werden aangedaan.

Op 24 september 1934 was de Laconia betrokken bij een aanvaring bij de Amerikaanse kust, onderweg van Boston naar New York in dichte mist. Het ramde in de bakboordzijde van de Pan Royal, een Amerikaans vrachtschip. Beide schepen liepen zware averij op, maar konden de reis voortzetten. De Laconia keerde terug naar New York voor reparatie en kwam in 1935 weer in de vaart.

Laconia Menu

Gevorderd[bewerken]

Op 4 september 1939 werd de Laconia gevorderd door de Britse admiraliteit om omgebouwd te worden tot hulpkruiser. In januari 1940 werden acht 6" kanonnen geplaatst en twee 3" kanonnen. Na proefvaarten bij Wight werd goud geladen voor Portland, Maine en Halifax, Nova Scotia. De maanden daarna escorteerde de Laconia konvooien naar Bermuda en naar het midden van de Atlantische Oceaan waar deze dan over werden gedragen aan andere konvooien.

Op 9 juni liep de Laconia aan de grond in het Bedford Basin bij Halifax, waarbij aanzienlijke averij werd opgelopen. Het duurde tot eind juli voordat de reparaties volledig waren afgerond. In oktober werd de passagiersaccommodatie verwijderd en een aantal ruimtes werden gevuld met olievaten voor extra reserve-drijfvermogen.

In de periode juni-augustus 1941 keerde de Laconia terug naar St. John, New Brunswick voor een ombouw, waarna de reis naar Liverpool ging om daarna als troepentransportschip te dienen. Op 12 september 1941 arriveerde de Laconia bij Bidston Dock, Birkenhead en werd overgenomen door Cammell Laird and Company om omgebouwd te worden. Begin 1942 was de ombouw gereed en het half jaar daarna werden troepen gevaren naar het Midden-Oosten. Op één zo'n reis werden krijgsgevangenen gevaren, voornamelijk Italiaans. De reis ging eerst naar Kaapstad en van daaruit naar Freetown met een zigzagkoers.

De ramp[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Laconia-incident voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De maatregelen bleken niet voldoende, want op 12 september 1942, om 20:10, 130 mijl noord-noordoost van Ascension werd de Laconia geraakt door een torpedo aan de stuurboordzijde, afgevuurd door de U-156. Er was een explosie in het ruim en de meesten van de 450 Italiaanse gevangenen waren op slag gedood. Het schip maakte meteen een slagzij over stuurboord. Kapitein Sharp, die ook het gezag voer over de Lancastria toen die werd getorpedeerd, begon de situatie net onder controle te krijgen toen een tweede torpedo ruim 2 raakte.

Kapitein Sharp gaf de order om het schip te verlaten, waarbij vrouwen, kinderen en gewonden als eersten in de sloepen moesten gaan. Een aantal van de 32 reddingssloepen was vernietigd door de explosies. De Poolse wachten hielpen om de chaotische situatie onder controle te krijgen, waardoor veel levens werden gered.

Om 21:11 zonk de Laconia terwijl veel Italianen nog steeds aan boord waren. Voordat de Laconia echter zonk, kwam de U-156 naar boven. De daaropvolgende reddingspogingen en de aanval door een Amerikaanse bommenwerper daarna, werden bekend als het Laconia-incident.

Externe link[bewerken]