Langstaartkoël

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Langstaartkoël
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Langstaartkoël (Urodynamis taitensis)
Langstaartkoël (Urodynamis taitensis)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Cuculiformes (Koekoeksvogels)
Familie: Cuculidae (Koekoeken)
Geslacht: Urodynamis
soort
Urodynamis taitensis
(Sparrman, 1787)
Afbeeldingen Langstaartkoël op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Langstaartkoël op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De langstaartkoël (Urodynamis taitensis) is een koekoekssoort uit de familie koekoeken (Cuculidae). Deze vogel komt in de broedtijd voor in Nieuw-Zeeland en trekt in de zuidelijke winter naar eilanden in het westen van Oceanië.

Kenmerken[bewerken]

De langstaartkoël is een vrij grote koekoek met een lengte van 40 cm. De vogel is overwegend bruin gekleurd. Van boven donkerbruin met een afwisselend roodbruin en wit vlekkenpatroon en witte stippen op de kop, rug en vleugels. Onvolwassen vogel hebben dit ook, maar zijn van onder roodbruin en zijn meer gestreept.[2]

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

In de broedtijd (september tot mei) komt de vogel voor in Nieuw-Zeeland. Buiten de broedtijd verspreid de vogel zich over noordwestelijk gelegen eilanden tot aan de Bismarckarchipel (Papoea-Nieuw-Guinea), de Marshalleilanden, Carolinen en de Marquesaseilanden. De vogel houdt zich goed verborgen op in dichte bossen met veel ondergroei. Hij wordt meestal pas opgemerkt als hij wordt opgejaagd door zangvogels waarop hij parasiteert.[2]

De langstaartkoël is een broedparasiet die eieren legt in typisch Nieuw-Zeelandse zangvogels zoals de mohoua, witkopmohoua en finschia.[3]

Status[bewerken]

De langstaartkoël heeft een ruim verspreidingsgebied en daardoor alleen al is de kans op de status kwetsbaar (voor uitsterven) niet groot. De grootte van de populatie is niet gekwantificeerd. Deze koël is niet schaars, maar gaat in aantal achteruit. Echter, het tempo ligt onder de 30% in tien jaar (minder dan 3,5% per jaar). Om deze redenen staat de langstaartkoël als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b (en) Langstaartkoël op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. a b (en) Hadden, D., 1981. Birds of the North Solomons. Wau Ecology Handbook no. 8.
  3. Dit artikel of een eerdere versie ervan is (gedeeltelijk) vertaald vanaf de Engelstalige Wikipedia, die onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.