Linda Ronstadt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Linda Ronstadt
LindaRonstadtPerforming.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Linda Marie Ronstadt
Geboren Tucson, Arizona
15 juli 1946
Land Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1964 - Heden
Genre(s) Pop, Country en Country RockFolk en Jazz
Beroep(en) Zangeres
Actief geweest in The Stone Poneys
Functie(s) Zangeres
Jaren actief in formatie 1964 - 1968
Inactief vanwege Solocarrière
Bezetting Linda Ronstadt, Bob Kimmel en Kenny Edwards (bezetting)
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Linda Marie Ronstadt (Tucson (Arizona), 15 juli 1946) is een Amerikaanse zangeres, die in de jaren zeventig doorbrak met door pop beïnvloede countryrock. Linda Ronstadt is in het bezit van elf Grammy Awards.

Biografie[bewerken]

Tijdens haar studie aan de Universiteit van Arizona ontmoette ze gitarist Bob Kimmel. Samen trokken ze naar Los Angeles, waar gitarist en songwriter Kenny Edwards zich bij hen aansloot. Gedrieën vormden ze de folkgroep The Stone Poneys. In 1967 nam de groep hun eerste album op. Met het nummer "Different Drum", geschreven door Michael Nesmith van hun tweede album, hadden ze hun eerste hitsingle. Het trio was toen feitelijk al uit elkaar maar ingegeven door het succes maakte Linda op aandrang van platenmaatschappij Capitol nog een derde album 'Stone Poneys and friends'.

In 1968 begon Ronstadt een solocarrière. In 1971 kwam haar derde album uit, Linda Ronstadt. Haar begeleidingsband bestond uit een groep muzikanten die later Eagles zouden vormen. In 1974 brak ze door toen ze in de Verenigde Staten een reeks hits scoorde, allen afkomstig van het album Heart Like a Wheel. De single "You're No Good" (een cover van een hit van Betty Everett) werd ook in Europa een hit.

Haar grootste succes kwam met het album Simple Dreams, uit 1977. Het album bevatte onder andere de hits "It's So Easy" (oorspronkelijk van Buddy Holly) en "Blue Bayou" (oorspronkelijk van Roy Orbison). Ook bevatte het album enkele nummers geschreven door Warren Zevon en een versie van "Tumbling Dice" van The Rolling Stones.

Het jaar daarop bracht ze het album Living in the U.S.A. uit, waarop Linda een staalkaart aanbiedt van de 20e-eeuwse popmuziek met nummers van Romberg en Hammerstein [When I grow too old to dream] om via Elvis' 'Love me tender' en de sixties ['Just one look' en 'Ooh baby, baby'] uiteindelijk uit te komen bij nummers van Little Feat en Elvis Costello. Het album is in feite een vooraankondiging van haar carrière vanaf de jaren 80 waarin Linda de meest uiteenlopende genres van de muziek uitvoert op de plaat als ook op diverse podia.

Begin jaren tachtig was Linda te zien op Broadway in The Pirates of Penzance, een toneelstuk naar een operette van Gilbert en Sullivan, en in 1983 in de filmversie van dit stuk. Voor haar rol in het toneelstuk werd ze in 1981 genomineerd voor een Tony Award. Ze nam hierna een reeks van drie albums op met "pop standards" van onder andere George Gershwin, Irving Berlin, Richard Rodgers en Nat King Cole. Op deze albums werd zij begeleid door het orkest van Nelson Riddle.

Belangrijk was ook haar vocale bijdrage aan het nummer "An American Dream" van The Dirt Band, een Amerikaanse country-, folk- en rockband die met dit lied in Nederland een top 10-hit scoorde.

In 1986 zong ze met Paul Simon het nummer "Under African Skies" op diens album Graceland. Eind 1986 keerde ze terug naar de popmuziek. Ze nam met James Ingram de hit "Somewhere Out There" op voor de soundtrack van de tekenfilm Een Avontuur Met een Staartje (An American Tail). Het jaar daarop nam ze samen met Dolly Parton en Emmylou Harris het album Trio op, die enkele Grammy's won, een vervolg opleverde (Trio 2 uit 1999) en de hit To Know Him is to Love Him voortbracht. Datzelfde jaar bracht ze een album uit met daarop traditionele Mexicaanse liedjes (Canciones de Mi Padre). In 1989 verscheen het popalbum Cry Like a Rainstorm - Howl Like the Wind, waarop enkele duets staan met Aaron Neville. Dit album bracht onder andere de hit "Don't Know Much". Een ander opmerkelijk album is Dedicated to the One I Love uit 1996, waarop enkel kinderliedjes staan.

Op 15 juli 2004 zorgde ze voor enige controverse, toen ze aan de krant The San Diego Union-Tribune vertelde dat de aanwezigheid van een Republikein of een fundamentele Christen in het publiek een schaduw kan werpen over haar plezier in het optreden: "It's a real conflict for me when I go to a concert and find out somebody in the audience is a Republican or fundamental Christian. It can cloud my enjoyment. I'd rather not know."

Linda Ronstadt heeft relaties gehad met enkele beroemdheden, onder wie Jerry Brown, destijds gouverneur van Californië, en filmregisseur George Lucas, maar ze is nooit getrouwd.

Linda Ronstadt lijdt aan de ziekte van Parkinson. Volgens de zangeres kan ze door de ziekte 'geen noot meer zingen'. Dat zegt de 67-jarige Ronstadt in een interview in het tijdschrift AARP. Volgens Ronstadt kreeg ze de diagnose acht maanden geleden te horen. Daarmee werd voor haar het mysterie verklaard waarom ze niet meer kon zingen', zo zegt ze in het interview. De zangeres beweegt zich voort met behulp van een stok en een rolstoel voor langere afstanden. 'Toen de neuroloog zei dat ik Parkinson had, was ik compleet in shock. Dit had ik in geen miljoen, geen miljard jaar verwacht.'[1]

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Hand sown... Home grown 1969 -
Silk purse 1970 -
Linda Ronstadt 1971 -
Don't cry now 1973 -
Heart like a wheel 1974 05-04-1974 31 5
Prisoner in disguise 1975 -
Hasten down the wind 1976 -
Greatest hits 1976 - Verzamelalbum
Simple dreams 1977 24-09-1977 8 33
Living in the USA 1978 30-09-1978 9 11
Mad love 1980 08-03-1980 29 6
Greatest hits, volume 2 1980 - Verzamelalbum
Get closer 1982 -
What's new 1983 -
Lush life 1984 -
For sentimental reasons 1986 -
Trio 1987 04-04-1987 31 10 met Dolly Parton & Emmylou Harris
Canciones de mi padre 1987 -
Cry like a rainstorm, howl like the wind 1989 18-11-1989 9 25
Mas canciones 1990 -
Frenesí 1992 05-09-1992 72 5
Winter light 1994 -
Feels like home 1995 -
Dedicated to the one I love 1996 -
We ran 1998 -
Trio 2 1999 06-03-1999 76 3 met Dolly Parton & Emmylou Harris
Canciones - The Mexican collection 1999 21-08-199 41 6 Verzamelalbum
Western wall: The Tucson sessions 1999 - met Emmylou Harris
A merry little Christmas 2000 -
Hummin' to myself 2004 -
Adieu false heart 2006 - met Ann Savoy

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
You're no good 1975 08-03-1975 16 5 Nr. 17 in de Single Top 100
It's so easy 1977 12-11-1977 8 10 Nr. 13 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Love me tender 1978 23-12-1978 tip10 -
Hurt so bad 1980 12-07-1980 34 3 Nr. 43 in de Single Top 100
Get closer 1983 15-01-1983 tip2 - Nr. 43 in de Single Top 100
To know him, is to love him 1987 - met Dolly Parton & Emmylou Harris /
Nr. 62 in de Single Top 100
Somewhere out there 1987 18-04-1987 tip8 - met James Ingram /
Nr. 51 in de Single Top 100
Don't know much 1989 25-11-1989 6 11 met Aaron Neville /
Nr. 6 in de Single Top 100
All my life 1990 10-03-1990 27 4 met Aaron Neville /
Nr. 28 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
It's so easy / Blue Bayou 1977 - Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
How do I make you 1980 - Nr. 25 in de Radio 2 Top 30
Don't know much 1989 - met Aaron Neville /
Nr. 5 in de Radio 2 Top 30

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
Blue Bayou 1044 - 987 1430 1183 901 1117 1010 1177 1089 1478 1459 1701 1661 1761
Don't know much
(met Aaron Neville)
1083 - 1797 - 1931 1793 - - - - - - - - -
It's so easy 1489 - 1892 329 - - - - - - - - - - -
Bronnen, noten en/of referenties