Linkin Park

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Linkin Park
Linkin Park
Linkin Park live op Sonisphere in 2009
Linkin Park live op Sonisphere in 2009
Achtergrondinformatie
Jaren actief 19961998 als Xero
19981999 als Hybrid Theory
1999—heden als Linkin Park
Oorsprong Agoura Hills, Californië,
Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten
Genre(s) Alternatieve rock
Alternatieve metal
Electronica
Post-grunge
Modern rock
Nu metal
Rapcore/Rapmetal/Rap-rock
Label(s)
Warner Bros. Records (1999—heden)
Machine Shop Recordings (2002—heden)
Verwante acts Dead by Sunrise, Fort Minor, Grey Daze, Jay-Z, Relative Degree, Tasty Snax, White Pegacorn
Leden
Voor overzicht Zie Bandleden
Website
(en) Allmusic-profiel
(en) Last.fm-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek
Rock

Linkin Park is een Amerikaanse rockband uit Agoura Hills, Californië. Oorspronkelijk in 1996 opgericht als Xero door de vrienden Brad Delson, Rob Bourdon en Mike Shinoda, bestaan zij nu ook uit Joseph Hahn, Dave "Phoenix" Farrell en Chester Bennington. Linkin Park brak in 2000 door met het debuutalbum Hybrid Theory, dat de diamanten status kreeg in de Verenigde Staten en multiplatina was in verschillende andere landen.[1][2] De band was succesvol met de nummers In the End, Numb/Encore en recent New Divide en heeft sinds de oprichting wereldwijd meer dan zestig miljoen albums verkocht en twee Grammy's gewonnen.[3]

Met het tweede studioalbum Meteora borduurde de band voort op de mainstream nu metal-/rap-rock-sound waarmee het op Hybrid Theory beroemd werd. Op het in 2007 uitgebrachte Minutes to Midnight verliet de band grotendeels de nu metal en ging richting de alternatieve rock, met nadruk op experimenteren met andere muziekstijlen lag.[4] Het in elektronische rock gedoopte A Thousand Suns kwam in september 2010 uit.[3] Op 22 juni 2012 kwam het vijfde studioalbum Living Things uit dat de vorige albums samenvoegde met als doel een nieuw geluid te creëren. In de zomer van 2014 komt het zesde studioalbum uit, namelijk The Hunting Party, dat volgens de bandleden een veel harder geluid heeft.

Biografie[bewerken]

Ontstaan (1996—2000)[bewerken]

Chester Bennington verving Mark Wakefield in 1999. Hierna veranderde de band van naam en kreeg eindelijk een platencontract.

Mike Shinoda, Brad Delson en Rob Bourdon ontmoetten elkaar in hun middelbare-schoolperiode. Nadat ze afstudeerden namen ze hun muzikale interesses serieuzer en vormden ze samen met Joe Hahn, Dave Farrell en Mark Wakefield de rapcore-band Xero.[5] Ondanks het gebrek aan goede apparatuur, begon de band in 1996 met het opnemen en het produceren van liedjes in Shinoda's slaapkamer, waar hij een kleine studio had gemaakt.[5] De spanningen en frustraties, veroorzaakt door het mislukken van het verkrijgen van een platencontract, groeiden en leidden tot het vertrek van vocalist Wakefield. Farrell verliet eveneens een tijd de band, vanwege tourverplichtingen met Tasty Snax.

Jeff Blue, vicevoorzitter van Zomba, tipte de jonge band in maart 1999 over Chester Bennington, een zanger uit Phoenix die op zoek was naar een nieuwe band na een ruzie bij zijn oude band Grey Daze.[6] Hij overtuigde de band en werd het nieuwe lid van de groep. De band veranderde de naam van Xero naar Hybrid Theory en begon te werken aan nieuw materiaal.[5] De band kreeg opnieuw een naamsverandering vanwege een dreigende rechtszaak met een groep met een overeenkomstige naam. Bennington kwam met de naam Lincoln Park, een eerbetoon aan een park in Santa Monica en uiteindelijk werd dit Linkin Park.[7] Ondanks de wedergeboorte bleef het moeilijk een label te vinden. Tientallen kopieën van de eerste ep Hybrid Theory EP werden naar verschillende platenlabels gestuurd. In 1999 mocht Linkin Park bij Warner Bros. Records tekenen dankzij Blue, die daar nu vicevoorzitter was.[7] Het jaar daarop bracht de band zijn debuutalbum Hybrid Theory uit.

Doorbraak (2000—2002)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Hybrid Theory voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Linkin Park bracht op 24 oktober 2000 Hybrid Theory uit.[8] Het album, waar vijf jaar aan gewerkt was, had Don Gilmore als uitvoerend producent. Hybrid Theory is wereldwijd goed ontvangen met ruim 4,8 miljoen verkochte exemplaren in het debuutjaar, waarmee het het best verkochte album van 2001 werd. Singles als Crawling en One Step Closer deden het goed op de Amerikaanse rockradiostations. Het album kreeg drie Grammy-nominaties, te weten voor "Best New Artist", "Best Rock Album" en "Best Hard Rock Performance" (Crawling), waarvan de laatste in de prijzen viel.[3] MTV beloonde de band ook met de VMA voor "Best Rock Video" en "Best Direction" voor In the End, een van de meest gedraaide liedjes van 2001.

Rob Bourdon, Mike Shinoda (rechts) en Joe Hahn (links) werkten samen met de X-Ecutioners voor een nummer.

Rond deze tijd kreeg de band veel uitnodigingen voor optredens met grote artiesten, waaronder Ozzfest, Family Values en KROQ Almost Acoustic Christmas.[9] Ook vormde de band een eigen tournee, Projekt Revolution, met als doel hiphop- en rockartiesten bij elkaar te brengen. Artiesten zoals Adema, Cypress Hill en Snoop Dogg deden mee.[6] In een jaar trad de band meer dan 320 keer op.[5] De ervaringen en optredens van de band zijn te zien op de eerste dvd Frat Party at the Pankake Festival. Herenigd met bassist Dave Farrell, begon de band aan een remixalbum genaamd Reanimation, met daarop nummers van Hybrid Theory en Hybrid Theory EP.[5] Het album bevat samenwerkingen met Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis en vele anderen.[10] Reanimation werd 270.000 keer verkocht in de eerste week.[11] Ook werkten Hahn, Bourdon en Shinoda mee aan een samenwerking op It's Goin' Down met de X-Ecutioners.

Het verhaal zet zich voort (2002—2004)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Meteora voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De band begon te werken aan het tweede studioalbum tijdens het toeren, door hun vrije tijd te besteden in een zelfgemaakte studio achterin de tourbus.[12] De band maakte in december 2002 de productie van een nieuw studioalbum officieel bekend. Linkin Parks tweede studioalbum Meteora, vernoemd naar de Griekse kloosters, lag in maart 2003 in de rekken en had meer ruimte voor elektronica en er was zelfs een shakuhachi, een Japanse fluit, prominent aanwezig op een van de nummers.[13] Het album werd in de eerste week meer dan 800.000 keer verkocht en was indertijd een van de best verkochte albums van de Billboard-lijsten. Het debuteerde in zestien landen op de eerste positie in de albumlijsten. Als singles werden Somewhere I Belong, Faint, Numb, From the Inside en Breaking the Habit gekozen. Lying from You werd alleen als radiosingle uitgebracht. Alle singles van Meteora topten de Amerikaanse Billboard Modern Rock Tracks-hitlijst.

Een tweede editie van Projekt Revolution startte met onder andere Mudvayne, Blindside en Xzibit.[5] Metallica nodigde Linkin Park uit om op hun Summer Sanitarium Tour 2003 te spelen, evenals Limp Bizkit, Mudvayne en Deftones.[7] De opnames van die twee concerten zijn te horen en te zien op Linkin Parks tweede cd/dvd Live in Texas.

De band won op de MTV Awards prijzen voor "Best Rock Video" (Somewhere I Belong) en "Viewer's Choice Award" (Breaking the Habit). Hoewel Meteora Hybrid Theory commercieel niet evenaarde, werd het album toch het op twee na bestverkochte album in de Verenigde Staten van 2003. Linkin Park toerde de eerste maanden van 2004 over de hele wereld, waarna een derde Project Revolution begon en een nieuwe reeks Europese concerten.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2004—2006)[bewerken]

Na het succes van Meteora stelde de band het derde nieuwe studioalbum voor een paar jaar uit. Linkin Park ging door met toeren en werkte aan verschillende nevenprojecten. Bennington verscheen op DJ Lethals State of the Art en begon te werken aan een solo-project genaamd Dead by Sunrise, terwijl Shinoda met Depeche Mode werkte.[5] Halverwege 2004 trad de band met Jay-Z op in het kader van MTV's Ultimate Mash-Ups. De live-uitvoeringen en de studio-opnamen staan op het album Collision Course, dat de tweede ep was die de Amerikaanse albumlijst topte. Shinoda vormde met vrienden als nevenproject een hiphop-ensemble genaamd Fort Minor. Met hulp van Jay-Z in de rol als uitvoerend producent, bracht Fort Minor zijn debuutalbum The Rising Tied uit in 2005.[7] De single Where'd You Go behaalde in enkele landen, waaronder Nederland, de top tien. In deze periode was de band betrokken in een conflict met Warner om vertrouwen en financiële redenen.[14] In december werd dit opgelost.[15]

Ook deed de band mee aan verschillende liefdadigheidsevenementen. Ze hielpen geld in te zamelen voor de slachtoffers van orkaan Charley in 2004 en orkaan Katrina in 2005. Ze deden dit ook voor de slachtoffers van de tsunami in 2004 en stichtten daarvoor Music for Relief, waar verschillende andere rockbands zich bij aansloten.[16] Ook doneerde de band 75.000 dollar aan de Special Operations Warrior Foundation. Linkin Park trad met Jay-Z op in Philadelphia voor Live 8. Ze traden ook op tijdens de Grammy's in 2006 waar ze een Grammy kregen voor "Best Rap/Sung Collaboration".[3] Ook traden ze op tijdens het Summer Sonic muziekfestival in Japan, georganiseerd door Metallica.

Grenzen opzoeken (2006—2008)[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Minutes to Midnight voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Linkin Park keerde in 2006 terug de studio's in om te werken aan nieuw materiaal. De band koos Rick Rubin als producer, bekend om zijn werk met de Red Hot Chili Peppers en Run-D.M.C.. Ondanks eerdere vermeldingen dat het album ergens in 2006 uit zou komen, werd het uitgesteld tot 2007.[17] De band had dertig tot vijftig nummers opgenomen in augustus 2006, toen Shinoda in een interview zei dat het album voor de helft af was.[18] Bennington zei later dat het album weg zou blijven van het vorige nu-metalgeluid.[4] Warner Bros. Records kondigde officieel aan dat de bands derde studioalbum, genaamd Minutes to Midnight, op 15 mei 2007 zou worden uitgebracht.[3] Na veertien maanden werken aan het album, koos de band ervoor vijf van de oorspronkelijke zeventien tracks te schrappen.[17]

Linkin Park tijdens een concert in Praag, Tsjechië, 2007.

Minutes to Midnight werd in de eerste week ruim 622.000 keer verkocht, wat het een van de grootste debuten maakte van die jaren.[3] Leadsingle What I've Done werd op 2 april uitgebracht en topte de Billboard Mainstream Rock Tracks en Modern Rock Tracks.[19] De band toerde na het uitkomen van het album door Europa ter promotie en speelde onder andere ook op Pinkpop 2007. Ook speelde de band op Live Earth. Bleed It Out, Shadow of the Day en Given Up werden als single uitgebracht. Ook werd de vierde Projekt Revolutiontour gehouden. De band was de best verkopende rockband in 2007, met zes miljoen verkochte exemplaren wereldwijd.[20] In oktober en november hielden ze de Australazië-tour om rond de jaarwisseling een kleine pauze in te lassen. Midden januari 2008 is de band begonnen aan een Europese tour. In februari pakte de band het toeren weer op in de Verenigde Staten met een reeks van negentien concerten, waarvan twee zijn afgelast vanwege Benningtons tracheobronchitis. Bennington vermeldde dat de band een opvolger heeft gepland, waar ze tijdens het toeren inspiratie gaan opdoen. De band hield een pauze van enkele maanden, waarin ze de videoclip voor de laatste single Leave Out All the Rest van het album opnamen en uitbrachten. Ook waren ze te zien in de videoclip van Busta Rhymes' We Made It. waar ze ook een bijdrage aan leverden. In juni begonnen ze aan een Europese toer, waarna ze de Verenigde Staten aandeden. Begin oktober blesseerde Bennington zijn rug, waardoor de benefiettournee in China en Taiwan voor de slachtoffers van de aardbeving in Sichuan in mei 2008 moest worden afgelast. Eind november bracht de band nog een live cd/dvd uit van het concert in Milton Keynes, Londen: Road to Revolution: Live at Milton Keynes. Een live versie van Leave Out All the Rest werd als promo-single gebruikt.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2008—2010)[bewerken]

De band begon eind 2008 langzaamaan met het schrijven van muziek, maar schreef ondertussen ook het nummer New Divide, dat als leadsingle van de Transformersfilm Transformers: Revenge of the Fallen soundtrack werd uitgebracht en werkte met Hans Zimmer en Steve Jablonsky aan de score.[21] Deze deed het goed in de Verenigde Staten door met de zesde plek de hoogste notering na In the End te halen en was internationaal een van Linkin Parks best presterende singles.

In de zomer toerde de band in Europa en Azië waar Benningtons soloproject Dead by Sunrise ook enkele optredens gaf en in januari 2010 bracht Music for Relief het compilatiealbum Download to Donate for Haïti uit, waar de donaties naar de slachtoffers van de aardbeving in Haïti gingen. Een nieuw nummer van de band, genaamd Not Alone, stond ook op het album. In een groot gedeelte van 2009 werd er ook gewerkt aan het eigen videospel 8-Bit Rebellion!, dat eind april 2010 voor onder andere de iPhone op download beschikbaar werd. Het vrij te spelen Blackbirds werd in juni ter download beschikbaar gesteld.

Grenzen overschrijden (2010—2011)[bewerken]

De band met Phoenix (l) en Bennington (r) tijdens een concert ter promotie van A Thousand Suns.

Tijdens het toeren in 2008 begon de band met het schrijven van nieuw materiaal en het opnemen van demo's en in november van dat jaar doken ze de studio's weer in voor de opnames van het vierde studioalbum. De band noemde het album stilistisch "niets als Hybrid Theory en niets als Minutes to Midnight". Shinoda noemde enkele demo's van het album "uitdagender en experimenteler" [22]. In mei 2010 kwamen de eerste tekenen dat het album in de afrondende fase was en in juni verschenen persberichten waarbij een releasedatum in september werd genoemd. Op 14 september 2010 kwam het conceptalbum A Thousand Suns uit met The Catalyst, Waiting for the End en Burning in the Skies als singles.[3] Het album is een conceptalbum dat apocalyptische onderwerpen behandeld door de groeiende destructieve invloed van de mens door bijvoorbeeld het maken van kernwapens. Een van de redenen dat dit album een conceptalbum is, is het verlangen van de band om een album te maken die als geheel beluisterd moest worden en niet individueel. Stilistisch is het album net als alle andere albums een samensmelting van verschillende genres, in dit geval een van elektronische rock en alternatieve rock, en van verschillende stijlen. Zo bevat When They Come for Me tribaldrums, Waiting for the End reggaeachtige vocals, Blackout dancerocksynthesizergeluiden met geschreeuw van Bennington er over heen en is The Catalyst een combinatie van elektronische rock, rave en techno.

Op 13 april 2011 maakte Shinoda bekend dat de vierde single Iridescent zou zijn en als leadsingle van de soundtrack voor de film Transformers: Dark of the Moon zou dienen. Op die manier zet de groep de lange samenwerking met Michael Bay en zijn team verder na eerder al de themasongs geleverd te hebben voor de eerste twee films. Ter promotie van het nieuwe album toerde de band vanaf half oktober een klein maandje in Europa om direct voor twee data naar het Midden-Oosten te vliegen en in december in Australië op te treden. Halverwege januari 2011 begon het Amerikaanse deel van de A Thousand Suns Tour. In juni kwam de band terug naar Europa vanwege het festivalseizoen.

Omarming van het verleden (2012—2013)[bewerken]

Promotie voor Living Things.

In november 2011 kreeg de band door de secretaris-generaal van de Verenigde Naties, Ban Ki-moon, de Global Leadership Award uitgereikt voor het steunen van de Verenigde Naties en voor Music for Relief, waardoor fans van de band makkelijker de hulpbehoeftigen van rampen konden helpen. Ook organiseerde de band een Power the World-campagne, waarin men kon doneren om licht op zonne-energie te kunnen plaatsen in Haiti.

Op 22 juni 2012 kwam het vijfde album Living Things uit, dat opnieuw door Shinoda en Rubin werd geproduceerd.[23][24] De intentie van de band was om hun nieuwe albums sneller achter elkaar uit te brengen en volgens Rubin was de band goed op weg door in juni 2011 te melden dat de band verder was dan verwacht omdat de band tijdens het toeren bleef schrijven waardoor ze aan het begin van de opnames al goede demo's hadden.[23] Ze hielden belofte door begin 2012 meerdere malen te bevestigen dat het album in de zomer van 2012 moest uitkomen. Het album werd door de band als uptempo beschreven door de hoge mate van energie en geluiden en niet per se vanwege de aanwezigheid van elektrische gitaren. [25] Het stilistische geluid van het album werd beschreven als een versmelting van de oude Linkin Park van Hybrid Theory en Meteora en de nieuwe Linkin Park van Minutes to Midnight en A Thousand Suns. Waar de muziek op Minutes to Midnight en vooral op A Thousand Suns zo min mogelijk op de bekende oude Linkin Park mocht lijken, was de band van mening dat deze afzet nu niet meer zo problematisch gezien werd. De hereniging met de thema's en geluiden van Hybrid Theory en Meteora ontstond om de reden dat de band zich na een lange tijd weer "op hun gemak voelen".[26] Ook lyrisch gezien is het album persoonlijker en minder politiek bewust. Op 16 april kwam de eerste single Burn It Down uit, gevolgd door de promo Lies Greed Misery dat op 24 mei zijn debuut maakte op BBC Radio 1, nadat fans op een wereldwijde zoektocht werden gestuurd en het nummer de prijs was. In oktober 2012 werd de tweede single Lost in the Echo uitgebracht. Ter promotie van het album trad de band tijdens het Europese festivalseizoen op en deed ook Pinkpop 2012 aan. Het headlinede eveneens de Honda Civic Tour in Noord-Amerika, waar ook Incubus optrad. Dit resulteerde in een van de beste omgezette concertreeksen van de band en uit het jaar 2012. Er werden uitstapjes gemaakt in enkele Zuid-Amerikaanse landen, Zuid-Afrika en in Australië. Met EA Games ging de band de samenwerking aan om Medal of Honor: Warfighter te promoten. EA deed wat terug door de videoclip voor de bands vierde single Castle of Glass te filmen. Ondertussen werd in Japan Powerless uitgebracht. In 2013 toerde de band kort door Azië trad het tweemaal op in de Verenigde Staten.

The Mall, Recharged en The Hunting Party (2013-heden)[bewerken]

Gedurende 2013 werkte de band aan zowel de opvolger van Living Things als de soundtrack en de score voor de film The Mall, geregisseerd door Joe Hahn. Deze film was in september in postproductie en zal in 2014 uitkomen. De band bracht via Facebook ook het avontuurspel Linkin Park: Recharged, met als moraal de bewustwording van de energiebronnen die de aarde heeft en dat deze niet onuitputbaar zijn. Bij het uitspelen van het spel, kreeg de speler toegang tot een nieuw nummer van de band. A Light that Never Comes is een single die de band met de Amerikaanse electrohouseproducer Steve Aoki opnam. Dit nummer staat tevens met veertien andere nummers op het remixalbum Recharged, dat op 29 oktober 2013 uitkwam. Het album bestaat uit geremixte nummers afkomstig van Living Things en bevat remixes van onder andere Paul van Dyke, Rad Omen, Mike Shinoda en Rick Rubin.

Op 19 mei 2013 bevestigde Chester Bennington dat hij de nieuwe frontman van de groep Stone Temple Pilots werd. Hij combineerde deze taak dit met zijn verplichtingen in Linkin Park, dat zijn prioriteit zal blijven. In oktober bracht Bennington met Stone Temple Pilots de ep High Rise.

Op 4 februari 2014 maakte Mike Shinoda op zijn website bekend dat het album ver in het opname- en productieproces zat. Het album heeft, net als de voorgaande albums, een ander geluid en komt waarschijnlijk in de zomer van 2014 uit. Hij gaf ook aan niet te kunnen wachten het album in de zomer aan het publiek te laten horen.[27] Een maand later kwam de eerste single van dat nieuwe album uit. Guilty All the Same, samen met rapper Rakim van Eric B. & Rakim, kenmerkt zich door een veel harder geluid dan de voorgaande singles. Dit hardere geluid staat ook centraal op het moederalbum The Hunting Party, dat op 13 juni 2014 uitkomt. Met het album wil de band het gebrek aan luidere en hardere rockmuziek in de hedendaagse rockmuziek, dat volgens hen gevuld is met indiemuziek als Vampire Weekend en Foster the People, opvullen. Op 5 mei bracht Linkin Park de tweede single uit van dat nieuwe album, genaamd Until It's Gone. In aanloop naar het album trad de band op tijdens de Rock in Rio-, Rock am Ring- en Rock im Parkfestivallen en bracht het drie andere promotiesingles uit: Wastelands, Rebellion en Final Masquerade. Op kritisch gebied werd de wederomarming van het rockgeluid geloofd door goede recensies van onder andere Kerrang!, Metal Hammer en Rolling Stone.

Nevenprojecten[bewerken]

Fort Minor[bewerken]

MTV Thailand interviewt Mike Shinoda in 2006.
1rightarrow blue.svg Zie Fort Minor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2005 kwam Mike Shinoda op het idee om een soloalbum te maken met zijn vrienden met, in tegenstelling tot Linkin Park, de nadruk op hiphop. In een interview met een Engelse radiozender geeft Mike Shinoda aan dat hij al langer met het idee liep. Bij Linkin Park was het vooral de rockkant die heerste, waardoor hij zich minder op hiphop kon richten. Met het sideproject keerde Shinoda terug naar zijn muzikale roots.

Shinoda en zijn vrienden gaan onder de naam Fort Minor en zijn debuutalbum heet The Rising Tied. Pukkelpop en Lowlands waren de eerste live optredens van Fort Minor. Petrified kwam uit als debuutsingle in de Verenigde Staten en in Eurazië het meer melodieuze Believe Me. Fort Minor kreeg bekendheid door de hitsingle Where'd You Go, waaraan ook Holly Brook en Jonah Matranga meedoen. De stijl van Shinoda en zijn vrienden kenmerkt zich door de vele samples (van piano tot strijkorkesten) en zang van Shinoda zelf.

Dead by Sunrise[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Dead by Sunrise voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook zanger Chester Bennington was bezig met een soloproject en werkte hierop samen met Julien-K en producer Howard Benson. Het album van het project, Out of Ashes kwam in de herfst van 2009 uit en had Crawl Back In als leadsingle.[28] Andere singles waren Let Down, Fire en Inside of Me. Stilistisch en thematisch is het album donkerder en negatiever dan Linkin Park en onderwerpt het persoonlijke ervaringen van Bennington, waaronder drugsverslavingen en eindes van relaties. Als onderdeel van hun Europese tour traden zij in februari 2010 op in de Melkweg.

Linkin Park Underground[bewerken]

In november 2001, na het grote succes met In the End, kwam een vriendin van de band met het idee een fanclub te starten. Zo ontstond de Linkin Park Underground. Door elk jaar een bedrag te betalen wordt men lid en krijgt men een pakket met een T-shirt, een cd en wat goodies zoals stickers en posters. Bovendien krijgt men een LPU-e-mailadres dat je zelf kunt kiezen en korting op Linkin Park Merchandise. Als lid van de Linkin Park Underground maakt men kans op meet & greets met de band.

Elk jaar komt er een nieuwe editie van de Linkin Park Underground, met een nieuwe website, nieuwe goodies en een nieuwe cd. Aan het begin van de Underground bracht de band vooral B-kanten en remixen uit. In de latere ep's zaten er meer live-tracks op, waarbij de vijfde editie en de zevende editie volledig uit livenummers bestonden. Dit tot onvrede van de fans. De band beloofde een achtste editie zonder livenummers. De cd bestond uiteindelijk uit "cookies", korte humoristische nummers die tijdens het opnemen van albums worden opgenomen. De negende editie bestond uit seeds (demo's) van nummers en een nieuw nummer dat tijdens het opnemen van Minutes to Midnight is opgenomen.

Midden 2010 werd een herstructurering bekendgemaakt door de vele kritieken op de lage exclusiviteitsgraad van de club. De jaarlijkse ep moest speciaal gekocht worden op een alleen voor leden beschikbare webstore. Nieuwe leden kregen een nieuw nummer, een demo uit 2008, en ook werd bekend dat de ep uit 2010 opnieuw uit demo's zou bestaan. Ook de elfde editie en twaalfde editie bestond uit demo's.

Stijl[bewerken]

Muzikaal[bewerken]

De stijl van de twee albums Hybrid Theory en Meteora wordt beschreven als met elektronica beïnvloede nu metal.[29] De albums bevatten invloeden uit zowel het nu-metalgenre als de raprock. Ook worden er elementen uit de hiphop en de alternatieve rock gebruikt. Daarnaast wordt er ook gebruikgemaakt van muziekprogrammering en synthesizers. Reanimation, het remixalbum, is een uitzondering door het scala artiesten uit de rapscene die meewerkten en het album een hiphopuitstraling gaven, hoewel de rockelementen nog steeds duidelijk aanwezig waren. Na de eerste plaat gebruikte de band meer elektronica-effecten, dat op Meteora goed te horen is. Dit album is een mengsel van het nu-metal geluid, rapcore en een aantal nieuwe effecten waaronder de Shakuhachi (een Japanse fluit uit bamboe) en verschillende andere instrumenten.[5] Het nummer dat totaal anders klonk was Breaking the Habit, een nummer zonder de vocals van Shinoda, zonder gitaardistortie en met accenten op de bas, de drums en de synthesizer.

In het opnameproces van Minutes to Midnight besefte de band dat "het makkelijk was voor ons het na te doen en het makkelijk was voor anderen het na te doen" en probeerde het grenzen te verleggen omdat het geen derde Hybrid Theory wilde maken.[30] Ze experimenteerden met verschillende geluiden en instrumenten en maakten een album met een diversiteit aan muziekstijlen, waaronder alternatieve metal en skarock. Het album kan echter gezien worden als een in de alternatieve-rockgenre. Shinoda rapt op slechts twee nummers en het is bovendien het eerste album dat gitaarsolo's bevat. De nieuwe richting en afwijzing van de rapcore/numetal-stijl ging verder op A Thousand Suns, dat het eerste conceptalbum was dat de band schreef. Het experimentele album is gedoopt in een dikke laag elektronica en bevat weinig gitaardistortie. Alleen afsluiter The Messenger bevatte geen elektronische geluiden omdat het in contrast staat met de rest van het album.[31] Op Living Things wilde de band de muzikale stijlen van de eerste twee albums en de laatste twee combineren, wat resulteerde in een album wat qua dynamiek en gitaargebruik meer weg had van Hybrid Theory en Meteora met een alternatieve-rockgeluid van Minutes to Midnight en elektronische invloeden afkomstig van A Thousand Suns

De band werkt bij het maken van nummers met Pro Tools en maakte ter promotie van een nieuwe editie een door postrock beïnvloed nummer getiteld Lockjaw. Op het nummer New Divide ging de band verder met de elektronica (vooral op de brug) en maakte een nummer uit het synthrockgenre.

Verder heeft de band veel samengewerkt. Naast de artiesten op Reanimation (Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis) sloeg de band de handen ineen met rappers Jay-Z en Busta Rhymes, waarbij de tracks het typische raprockgeluid kregen.

De nummers van Linkin Park bestaan meestal uit vocale samenwerkingen van Shinoda (links) en Bennington (rechts).

Vocalisten[bewerken]

Linkin Parks gebruik van twee verschillende vocalisten is een groot gedeelte van hun muziek geworden. Bennington staat bekend om zijn gegrom en geschreeuw zoals dat wordt gedaan in de metalwereld, terwijl hij ook vaak melodisch zingt. Shinoda is de mc van de band en neemt de raps voor zijn rekening. Daarnaast doet hij ook de achtergrondzang tijdens concerten en op albums. Op de eerste twee albums bestaan de nummers vooral uit hetzij de wisselwerking tussen de rappende coupletten van Shinoda en de gezongen refreinen en brug van Bennington (In the End, Somewhere I Belong), hetzij een bijna volledig door Bennington gezongen nummer met Shinoda's rapvocals in de pre-chorus of de brug (One Step Closer, Numb). Minutes to Midnight was een keerpunt, waarop veel nummers alleen uit de zang van Bennington bestond (zonder vocale input van Shinoda; What I've Done, Shadow of the Day) en er slechts op drie nummers gegrunt wordt (onder andere op Given Up). Daarentegen heeft Shinoda de leadzang op twee tracks (In Between en No Roads Left) en rapt hij op twee nummers (Bleed it Out en Hands Held High). Op A Thousand Suns en Living Things kwam Shinoda als zanger nog meer op de voorgrond door ingezongen coupletten terwijl Bennington de refreinen en brug voor zijn rekening nam, in contrast met Hybrid Theory. Voorbeelden hiervan zijn Burning in the Skies en Iridescent). Ook wordt er vaker samen gezongen. Dit is te horen op Castle of Glass, Roads Untraveled en Robot Boy. Bennington staat volgens Hit Paraders op de 46ste plaats in de top honderd heavymetalzangers terwijl Shinoda de 72e positie bezit.[32]

Thema's[bewerken]

De lyrische thema's die de band gebruikt gaan op de eerste twee albums meestal over (universele) gevoelens, conflicten in relaties, innerlijke problemen en bepaalde gebeurtenissen uit de levens van de bandleden, wat muziek agressief geuit werd. Op het album Minutes to Midnight begaf de band zich op het politieke vlak: in het nummer Hands Held High levert Shinoda kritiek op de Irakoorlog en op het slotnummer The Little Things Give You Away wordt verwezen naar het laat te hulp schieten van president Bush na orkaan Katrina. A Thousand Suns was een politiek conceptalbum dat de ondergang van de mensheid door technologische ontwikkelingen in combinatie met oorlogsgerelateerde zaken als de atoombom. Het hint naar sociale problemen en het samensmelten van technologie met menselijke ideeën. Living Things was weer een terugkeer naar de persoonlijke kwesties die de band ook op haar eerste twee albums beschreef. Dit verklaart ook de titel.

De band stond bekend om het feit dat zij geen vloekwoorden gebruikten, terwijl dat wel bij de meeste nu-metalbands het geval was. Op het derde en vierde album vond de band het gebruik van deze woorden, hoewel op een minimale manier, een manier om enkele gevoelens beter tot expressie te brengen.[33] De ep Hybrid Theory EP bevatte daarentegen ook gevloek, maar dit album is nooit major uitgebracht.

Kritiek[bewerken]

Gitarist Brad Delson werd bekritiseerd omdat hij op de eerste twee albums niet soleerde. Op het derde album deed hij dit wel.

Het eerste album Hybrid Theory kreeg positieve kritieken vanwege zijn stijl. Opvolger Meteora ging door met die stijl, waardoor het een kopie leek van het debuut van de band. Vooral de structuur van twee rapcoupletten, met na elk couplet een zangrefrein gevolgd door een zangbrug en opnieuw het refrein werd bekritiseerd. Verder kreeg de band kritiek vanuit de metalwereld voor hun popversie van het nu-metalgeluid en het brengen van dit genre in de mainstream.

Minutes to Midnight werd bekritiseerd vanwege het feit dat het minder stevig was dan de vorige albums. Aan de andere kant wordt de verscheidenheid aan stijlen weer geprezen. Critici merkten de gelijkenissen op, qua beat en tempo, tussen de single Shadow of the Day en U2's With or Without You. A Thousand Suns werd bekritiseerd doordat het niet als een rockalbum voelde gezien het gebrek aan gitaardistortie.[34] Toch werd het door anderen vergeleken met Radiohead's Kid A en Pink Floyd's Dark Side of the Moon.[35][36] Ook werd de band geprezen voor het creëren van hun eigen geluid.[37]

Bandleden[bewerken]

Huidig[bewerken]

Lid Studio Live Duur
Chester Bennington vocals, piano, schrijver vocals, ritmisch gitaar 1998—heden
Mike Shinoda MC, vocals, keyboards, piano, samples, (ritmische) gitaar, productie, schrijver MC, vocals, keyboards, samples, ritmische gitaar 1996—heden
Dave "Phoenix" Farrell basgitarist, cello basgitaar, cello 1996—1998
2001—heden
Brad Delson leadgitaar, basgitaar, productie, piano, schrijver leadgitaar, basgitaar, keyboards, synthesizer, percussie 1996—heden
Joe Hahn draaitafels, samples, beats draaitafels, samples, beats 1996—heden
Rob Bourdon drums, percussie, piano drums, percussie 1996—heden

Voormalig[bewerken]

Stand-ins[bewerken]

  • Scott Koziol — basgitarist (1999—2001) Stand-in basgitaar speler op Hybrid Theory. Nam One Step Closer op en is in de video te zien.
  • Kyle Christener — (1998—1999) Stand-in basgitarist tijdens de absentie van Phoenix tijdens Hybrid Theory EP.

Tijdlijn[bewerken]

Videografie[bewerken]

Instrumenten[bewerken]

  • Gitaren
    • Ibanez RG (meerdere)
      • Ibanez RG7620
      • Ibanez RG470XL
    • Ibanez GRG370DX
    • Fender Jaguar
    • Ibanez RG120
    • Fender Rory Gallagher Tribute Stratocaster
    • Fender Vintage 1950's Stratocaster
    • Fender Telecaster
    • Fender Stratocaster (meerdere)
    • Gibson Les Paul Custom
    • Gibson SG
    • Gibson J45
    • Hamer Vector
    • Ibanez RGT3120
    • PRS CE 24
    • PRS Custom Series 24
    • PRS NF3
    • PRS Singlecut
    • PRS Standard Series 24
    • PRS Tim Mahoney SE
    • Taurus Sportster
    • Ibanez RGT3120
  • Software
    • Pro-Tools
    • Logic
    • Native Instruments Machine
    • Native Instruments Contact
    • Open Labs


Discografie[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Discografie van Linkin Park voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Hybrid Theory EP 1999 -
Hybrid Theory 24-10-2000 03-03-2001 13 83 Platina[38]
Reanimation 30-07-2002 10-08-2002 4 18 Goud
Meteora 25-03-2003 29-03-2003 2 44 Goud
Live in Texas 18-11-2003 29-11-2003 43 19 Livealbum
Collision Course 26-11-2004 04-12-2004 9 31 met Jay-Z
Minutes to Midnight 12-05-2007 19-05-2007 2 22 Goud
Road to Revolution: Live at Milton Keynes 21-11-2008 29-11-2008 54 10
Songs from the Underground 31-07-2009 -
LP Underground - Demos 05-02-2010 -
A Thousand Suns 14-09-2010 18-09-2010 7 13
Living Things 19-06-2012 30-06-2012 1(1wk) 14
Recharged 29-10-2013 -
The Hunting Party 13-6-2014 21-06-2014 8 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Hybrid Theory 2000 17-03-2001 3 77 2× Platina [39]
Reanimation 2002 10-08-2002 12 8
Meteora 2003 05-04-2003 1(2wk) 42 Goud[40]
Live in Texas 2003 06-12-2003 25 15 Livealbum
Collision Course 2004 11-12-2004 19 25 met Jay-Z
Minutes to Midnight 2007 19-05-2007 2 39 Goud[41]
Road to Revolution: Live at Milton Keynes 2008 29-11-2008 47 12
A Thousand Suns 2010 18-09-2010 2 42
Living Things 2012 30-06-2012 4 1*
The Hunting Party 13-6-2014 21-06-2014 3 1*

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen   Album 
One Step Closer 12-2000 03-03-2001 tip3 - Nr. 57 in de Single Top 100 Hybrid Theory
Papercut 28-08-2001 - Nr. 39 in de Single Top 100
In the End 24-09-2001 24-11-2001 5 19 Nr. 11 in de Single Top 100
Crawling 01-03-2002 30-03-2002 tip5 - Nr. 45 in de Single Top 100
Pts.OF.Athrty 19-07-2003 20-07-2002 tip12 - Nr. 54 in de Single Top 100 Reanimation
Somewhere I Belong 25-02-2003 22-03-2003 16 6 Nr. 14 in de Single Top 100 Meteora
Faint 10-06-2003 05-07-2003 40 2 Nr. 20 in de Single Top 100
Numb 15-08-2003 30-08-2003 tip13 - Nr. 82 in de Single Top 100
From the Inside 21-01-2004 -
Lying from You 2004 -
Breaking the Habit 21-05-2004 03-07-2004 19 9 Nr. 41 in de Single Top 100
Numb/Encore 03-12-2004 11-12-2004 5 16 met Jay-Z /
Nr. 5 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Collision Course
What I've Done 02-04-2007 05-05-2007 26 7 Nr. 28 in de Single Top 100 Minutes to Midnight
Bleed It Out 10-08-2007 11-08-2007 tip11 - Nr. 79 in de Single Top 100
Shadow of the Day 23-11-2007 08-12-2007 tip10 -
Given Up 28-03-2008 -
We Made It 27-06-2008 - met Busta Rhymes -
Leave Out All the Rest 07-06-2008 14-06-2008 tip5 - Minutes to Midnight
Leave Out All the Rest (Live) 03-11-2008 - Road to Revolution: Live at Milton Keynes
New Divide 18-05-2009 20-06-2009 23 8 Nr. 68 in de Single Top 100 / Alarmschijf Transformers: Revenge of the Fallen OST
The Catalyst 02-08-2010 14-08-2010 tip17 - Nr. 95 in de Single Top 100 A Thousand Suns
Waiting for the End 29-10-2010 -
Burning in the Skies 21-03-2011 -
Iridescent 17-05-2011 -
Burn It Down 16-04-2012 28-04-2012 tip12 - Nr. 60 in de Single Top 100 Living Things
Lost in the Echo 17-07-2012 -
Powerless 31-10-2012 -
Castle of Glass 01-02-2013 -
A Light that Never Comes 09-2013 - met Steve Aoki Recharged
Guilty All the Same 06-03-2014 met Rakim The Hunting Party
Until It's Gone 05-05-2014 -
Wastelands 02-06-2014 -
Rebellion 04-06-2014 - met Daron Malakian
Final Masquerade 09-06-2014 -
Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen   Album 
In the End 2001 01-12-2001 12 19 Hybrid Theory
Crawling 2001 30-06-2001 25 16
Somewhere I Belong 2003 05-04-2003 33 7 Meteora
Faint 2003 05-07-2003 44 2
Numb 2003 04-10-2003 48 1
Numb/Encore 2004 18-12-2004 7 19 met Jay-Z Collision Course
What I've Done 2007 05-05-2007 26 12 Minutes to Midnight
Bleed It Out 2007 18-08-2007 tip22 -
Shadow of the Day 2007 17-11-2007 tip2 -
New Divide 2009 23-05-2009 tip1 - Transformers: Revenge of the Fallen OST
The Catalyst 2010 18-09-2010 tip6 - A Thousand Suns
Waiting for the End 2010 06-11-2010 tip20 -
Burn It Down 2012 20-04-2012 tip10* Living Things
Lost in the Echo 2012 15-09-2012 tip97*

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
Breaking the habit - - - - - - - - - - - - - - -
In the End - - - - - - - - - - - - - 1100 612

Nominaties en prijzen[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Lijst van prijzen en nominaties ontvangen door Linkin Park voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nominaties[bewerken]

De belangrijkste nominaties:

Jaar Categorie Genomineerde werk Prijs
2001 Best Direction in a Video Crawling MTV Video Music Awards
Best Rock Video
2002 Video of the Year In the End
Best Group Video
Best Rock Album Hybrid Theory Grammy Awards
2003 Best Rock Instrumental Performance Session
Favorite Alternative Artist Linkin Park American Music Awards
Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group
2007 Editing in a Video Igor Kovalik voor What I've Done MTV Video Music Awards
Best Director Joe Hahn voor What I've Done
Best Group Linkin Park
Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group American Music Awards
Favorite album Minutes to Midnight
2008 Best Direction in a Video Joe Hahn voor Shadow of the Day MTV Video Music Awards
Best Special Effects in a Video Bleed It Out
2010 Best Hard Rock Performance What I've Done ( Road to Revolution: Live at Milton Keynes ) Grammy Awards
Best Rock Linkin Park MTV Europe Music Awards
2011 Best World Stage Performance
Best Special Effects Waiting for the End MTV Video Music Awards
Album of the Year A Thousand Suns MTV Video Music Awards Japan
Best Group Video The Catalyst
Best Rock Video
Top Duo/Group Linkin Park Billboard Music Awards
Top Rock Artist
Top Alternative Artist
Best Rock Album A Thousand Suns
Top Alternative Album
Top Alternative Song Waiting for the End

Prijzen[bewerken]

De belangrijkste gewonnen prijzen:

Jaar Categorie Genomineerde werk Prijs
2002 Best Hard Rock Performance Crawling Grammy Awards
Best Rock Video In the End MTV Video Music Awards
Beste Internationale Rockgroep Linkin Park TMF Awards
2003 Best Rock Video Somewhere I Belong MTV Video Music Awards
Viewer's Choice Breaking the Habit
Best Rock Group Linkin Park World Music Awards
2006 Best Rap/Sung Collaboration Numb/Encore Grammy Awards
2007 Best Band Linkin Park MTV Europe Music Awards
2008 Favourite International Artist of Asia MTV Asia Music Awards
Best Rock Video Shadow of the Day MTV Video Music Awards
Favourite Alternative Rock Artist Linkin Park American Music Awards
2009 Best Rock World Stage Performance MTV Europe Music Awards
Best World Stage Performance
2010 Best Live Act
2011 Best Rock

Fotogalerij[bewerken]

Bandleden
Logo's door de tijd heen

Externe links[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft meer mediabestanden op de pagina Linkin Park.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Diamond Awards Recording Industry Association of America; geraadpleegd op 27 april 2013
  2. (en) H.T. Birthday MikeShinoda.com, 25 oktober 2008; geraadpleegd op 27 april 2013
  3. a b c d e f g (en) Linkin Park On Top Of Charts Marketwire.com, gepubliceerd: 7 juni 2007 geraadpleegd op 27 april 2013
  4. a b (en) Linkin Park Say Nu-Metal Sound Is 'Completely Gone' On Next LP MTV.com, gepubliceerd: 28 september 2007; geraadpleegd op 27 april 2013
  5. a b c d e f g h (en) Linkin Park Biography AskMen.com; geraadpleegd op 27 april 2013
  6. a b (en) Band Biography LPTimes.com/Rolling Stone, gepubliceerd: 14 maart 2003; geraadpleegd op 27 april 2013
  7. a b c d (en) Leahey, Andrew allmusic ((( Linkin Park > Biography ))) AllMusic, geraadpleegd op 27 april 2013
  8. Linkin Park - Hybrid Theory Dutcharts.com; geraadpleegd op 27 april 2013
  9. (en) Linkin Park, P.O.D., Nickelback, More To Play LA's KROQ Fest MTVMTV.com, gepubliceerd: 26 november 2001; geraadpleegd op 27 april 2013
  10. (en) Johnson Jr., Billy Linkin Park's 'Reanimation' Set For July 30 Yahoo!.com, gepubliceerd: 24 juni 2002; geraadpleegd op 27 april 2013
  11. (en) Weiss, Neal; Johnson Jr., Billy Linkin Park Remixes Chart With Number Two Debut Yahoo!.com, gepubliceerd:7 augustus 2002; geraadpleegd op 27 april 2013
  12. Warner Bros. Records, The Making of Meteora (2003, dvd), uitgebracht: 25 maart 2003
  13. (en) Linkin Park Get Their Tempers Under Control To Complete New LP MTV.com, gepubliceerd: 28 januari 2003; geraadpleegd op 27 april 2013
  14. (en) Werde, Bill Linkin, Warner Feud Rages Rolling Stone, gepubliceerd: 2 juni 2005; geraadpleegd op 27 april 2013
  15. (en) Linkin Park, Warner Bros. Kiss, Make Up Aversion, gepubliceerd: 11 januari 2006; geraadpleegd: 27 april 2013
  16. (en) Morningstar, Mary Linkin Park Launches Relief Fund for Tsunami Victims; Backstreet Boys to Release New Album VOA News, 31 december 2004
  17. a b (en) Montgomery, James Mike Shinoda says "No New Linkin Park Album in 2006" MTV.com, gepubliceerd: 30 augustus 2006; geraadpleegd op 27 april 2013
  18. (en) Montgomery, James & Hamrogue, Sasha Mike Shinoda Says Linkin Park Halfway Done With New Album MTV.com, gepubliceerd: 3 mei 2006; geraadpleegd op 27 april 2013
  19. Linkin Park - What I've Done Dutchcharts.com; geraadpleegd op 27 april 2013
  20. (en) Linkin Park Announce New Live CD 'Road To Revolution,' Out Nov. 25 Starpulse, gepubliceerd: 18 oktober 2008; geraadpleegd op 27 april 2013
  21. (en) Shinoda, Mike TRANSFORMERS 2: NEW LINKIN PARK SONG AND SCORE MikeShinoda.com, gepubliceerd 24 april 2009, geraadpleegd 25 april 2009
  22. (en) Linkin Park Thinking Conceptual for Next Album CBennington.com, gepubliceerd: 28 oktober 2008; geraadpleegd op 27 april 2013
  23. a b Graff, Gary (en) Linkin Park: 'Our next album will polarize people' - Chester Bennington says band have started work on fifth studio LP Kerrang!, gepubliceerd: 15 juni 2011; geraadpleegd op 27 april 2013
  24. Graff, Gary (en) Rick Rubin on New Chili Peppers & Metallica Albums, Why Adele's Hot Streak Is 'Just Beginning' Billboard, gepubliceerd: 20 juni 2011; geraadpleegd op 27 april 2013
  25. (en) "Linkin Park: 'We finally feel comfortable in our own skin'" NME; gepubliceerd: 19 april 2012, geraadpleegd op 27 april 2013.
  26. (en) "Linkin Park: 'Our new record is far more personal'" NME; gepubliceerd: 20 april 2012, geraadpleegd op 27 april 2013.
  27. (en) Shinoda, Mike. First Linkin Park Studio Update 4-2-14
  28. (en) Graff, Gary Linkin Park crosses "New Divide" for "Transformers" Reuters, gepubliceerd: 22 mei 2009, geraadpleegd op 27 april 2013
  29. (en) Heaney, Gregory allmusic ((( Out of Ashes > Overview ))) AllMusic, gepubliceerd: 13 oktober 2009; geraadpleegd op 27 april 2013
  30. (en) Making of Minutes to Midnight
  31. Wood, Mikael. Linkin Park, 'A Thousand Suns' (Machine Shop/Warner Bros.). Spin (13 september 2010) Gearchiveerd van het origineel op 13 september 2010 Geraadpleegd op 13 september 2010
  32. (en) ROB HALFORD, ROBERT PLANT, BON SCOTT, OZZY Are Among 'Heavy Metal's All-Time Top 100 Vocalists' Blabbermouth.net, gepubliceerd: 1 december 2006; geraadpleegd op 27 april 2013
  33. Linkin Park's Minutes to Midnight. Web.archive.org (3 februari 2009) Geraadpleegd op 19 december 2012
  34. Montgomery, James. Kanye West, Robyn And More: 20 Best Albums Of 2010. MTV News (15 december 2010) Geraadpleegd op 8 maart 2012
  35. Montgomery, James. Linkin Park's A Thousand Suns: Kid A, All Grown Up?. MTV. Viacom (1 september 2010) Gearchiveerd van het origineel op 3 september 2010 Geraadpleegd op 7 september 2010
  36. Kasko, Jordy. Linkin Park – A Thousand Suns (10 september 2010) Gearchiveerd van het origineel op 12 september 2010 Geraadpleegd op 11 september 2010
  37. Florino, Rick. Linkin Park "A Thousand Suns" Review – 5 out of 5 Stars. Artistdirect (13 september 2010) Gearchiveerd van het origineel op 15 september 2010 Geraadpleegd op 13 september 2010
  38. NVPI, de branchevereniging van de entertainmentindustrie - Goud/Platina
  39. ultratop.be - Goud en Platina Ultratop.be, geraadpleegd op 27 april 2013
  40. ultratop.be - Goud en Platina Ultratop.be, geraadpleegd op 27 april 2013
  41. ultratop.be - Goud en Platina Ultratop.be, geraadpleegd op 27 april 2013

Beluister

(info)
Etalagester
Etalagester Dit artikel is op 27 juli 2008 in deze versie opgenomen in de etalage.
Linkin Park

Chester Bennington · Rob Bourdon · Brad Delson · Dave Farrell · Joe Hahn · Mike Shinoda
Mark Wakefield · Scott Koziol

Studioalbums
en singles:
Hybrid Theory (2000): One Step Closer · Crawling · Papercut · In the End
Reanimation (2002): Pts.OF.Athrty
Meteora (2003): Somewhere I Belong · Faint · Numb · From the Inside · Lying from You · Breaking the Habit
Collision Course (2004): Numb/Encore · Dirt off Your Shoulder/Lying from You
Minutes to Midnight (2007): What I've Done · Bleed It Out · Shadow of the Day · Given Up · Leave Out All the Rest
A Thousand Suns (2010): The Catalyst · Waiting for the End · Burning in the Skies · Iridescent
Living Things (2012): Burn It Down · Lost in the Echo · Powerless · Castle of Glass
The Hunting Party (2014): Guilty All the Same · Until It's Gone · Wastelands · Rebellion · Final Masquerade
Overig: We Made It (2007) · New Divide (2009) · A Light that Never Comes (2013)
Remixalbums en ep's: Xero (1997) Hybrid Theory (EP) (1999) · Reanimation (2002) · Collision Course (2004) · Songs from the Underground (EP) (2008) · Recharged (2013)
Videoalbums: Live in Texas (2003) · Live from SoHo (2008) · Road to Revolution: Live at Milton Keynes (2008)
Underground-ep's: Linkin Park Underground 2.0 · Linkin Park Underground 3.0 · Linkin Park Underground 4.0 · Linkin Park Underground 5.0 · Linkin Park Underground 6.0 · Linkin Park Underground 7.0 · Mmm…cookies - Sweet Hamster Like Jewels from America! · Linkin Park Underground 9.0 · LP Underground X: Demos · Underground Eleven
Videografie: Frat Party at the Pankake Festival · The Making of Meteora · Live in Texas · Breaking the Habit · Collision Course · The Making of Minutes to Midnight · Road to Revolution: Live at Milton Keynes · Meeting A Thousand Suns
Gerelateerd: Artiesten: Dead by Sunrise · Fort Minor · Don Gilmore · Jay Z · Rick Rubin · Styles of Beyond · Andy Wallace
Nummers: Blackbirds · In Pieces · It's Goin' Down · No More Sorrow · Not Alone · Rolling in the Deep · The Little Things Give You Away · Wake
Overig: 8-Bit Rebellion! · Categorie:Linkin Park · Discografie van Linkin Park · Download to Donate for Haiti · Download to Donate for Japan · Lijst van prijzen en nominaties ontvangen door Linkin Park · Linkin Park Underground · Machine Shop Recordings · Music for Relief · Projekt Revolution