Linkin Park

Linkin Park
Linkin Park live op Sonisphere in 2009
Achtergrondinformatie
Jaren actief	1996—1998 als Xero 1998—1999 als Hybrid Theory 1999—heden als Linkin Park
Oorsprong	Agoura Hills, Californië, Verenigde Staten
Genre(s)	Alternatieve rock Alternatieve metal Electronica Grunge#Post-grunge#Post-grunge Modern rock Nu metal Rapcore/Rapmetal/Rap-rock
Label(s)	Warner Bros. Records (1999—heden) Machine Shop Recordings (2002—heden)
Manager	Rob McDermott
Verwante acts	Dead by Sunrise, Fort Minor, Grey Daze, Jay-Z, Relative Degree, Tasty Snax, White Pegacorn
Leden
Leadzanger	Chester Bennington
MC	Mike Shinoda
Gitarist	Brad Delson
DJ	Joseph Hahn
Bassist	Dave Farrell
Drummer	Rob Bourdon
Ex-leden
Zanger	Mark Wakefield
Bassist (sessiemuzikant)	Kyle Christener
Bassist (sessiemuzikant)	Scott Koziol
(en) linkinpark.com
Allmusic-profiel
MySpace-profiel
Last.fm-profiel
Portaal    Muziek

Linkin Park is een Amerikaanse rockband uit Agoura Hills, Californië. Ze werd oorspronkelijk in 1996 als Xero opgericht door de vrienden Brad Delson en Mike Shinoda. Nu bestaat ze naast Delson en Shinoda uit Rob Bourdon, Joseph Hahn, Dave "Phoenix" Farrell en Chester Bennington. De band verkreeg faam door de nummers "In the End", "Numb/Encore" en recent "New Divide". De band heeft sinds de oprichting wereldwijd meer dan vijftig miljoen albums verkocht en twee Grammy's gewonnen. Ze brak in 2000 door met het debuutalbum Hybrid Theory, dat de diamanten status kreeg in de Verenigde Staten en multiplatina was in verschillende andere landen.

Met het tweede studioalbum Meteora borduurde de band voort op de mainstream nu metal-/rap-rock-sound waarmee het op Hybrid Theory beroemd werd. Op het in 2007 uitgebrachte Minutes to Midnight ging de band een andere richting op, waar de nadruk op experimenteren met andere muziekstijlen lag, en ging een stapje verder met A Thousand Suns uitgebracht in september 2010. Linkin Park heeft in het verleden met verschillende artiesten gewerkt, waaronder Jay-Z en Busta Rhymes.

Biografie

Ontstaan (1996—2000)

Chester Bennington verving Mark Wakefield in 1999. Hierna veranderde de band van naam en kreeg eindelijk een platencontract.

Mike Shinoda, Brad Delson en Rob Bourdon ontmoetten elkaar in hun middelbare-schoolperiode. Nadat ze afstudeerden namen ze hun muzikale interesses serieuzer en vormden ze samen met Joe Hahn, Dave Farrell en Mark Wakefield de rapcore-band Xero. Ondanks het gebrek aan goede apparatuur, begon de band in 1996 met het opnemen en het produceren van liedjes in Shinoda's slaapkamer, waar hij een kleine studio had gemaakt. De spanningen en frustraties, veroorzaakt door het mislukken van het verkrijgen van een platencontract, groeiden en leidden tot het vertrek van vocalist Wakefield. Farrell verliet eveneens een tijd de band, vanwege tourverplichtingen met Tasty Snax.

Jeff Blue, vice-voorzitter van Zomba, tipte de jonge band in maart 1999 over Chester Bennington, een zanger uit Phoenix die op zoek was naar een nieuwe band na een ruzie bij zijn oude band Grey Daze. Hij overtuigde de band en werd het nieuwe lid van de groep. De band veranderde de naam van Xero naar Hybrid Theory en begon te werken aan nieuw materiaal. De band kreeg opnieuw een naamsverandering vanwege een dreigende rechtszaak met een groep met een overeenkomstige naam. Bennington kwam met de naam Lincoln Park, een eerbetoon aan een park in Santa Monica en uiteindelijk werd dit Linkin Park. Ondanks de wedergeboorte bleef het moeilijk een label te vinden. Tientallen kopieën van de eerste ep Hybrid Theory EP werden naar verschillende platenlabels gestuurd. In 1999 mocht Linkin Park bij Warner Bros. Records tekenen dankzij Blue, die daar nu vice-voorzitter was. Het jaar daarop bracht de band zijn debuutalbum Hybrid Theory uit.

Doorbraak (2000—2002)

Zie Hybrid Theory voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Linkin Park bracht op 24 oktober 2000 Hybrid Theory uit. Het album, waar vijf jaar aan gewerkt was, had Don Gilmore als uitvoerend producent. Hybrid Theory is wereldwijd goed ontvangen met ruim 4,8 miljoen verkochte exemplaren in het debuutjaar, waarmee het het best verkochte album van 2001 werd. Singles als "Crawling" en "One Step Closer" deden het goed op de Amerikaanse rockradiostations. Het album kreeg drie Grammy-nominaties, te weten voor "Best New Artist", "Best Rock Album" en "Best Hard Rock Performance" ("Crawling"), waarvan de laatste in de prijzen viel. MTV beloonde de band ook met de VMA voor "Best Rock Video" en "Best Direction" voor "In the End", een van de meest gedraaide liedjes van 2001.

Rob Bourdon, Mike Shinoda (rechts) en Joe Hahn (links) werkten samen met de X-Ecutioners voor een nummer.

Rond deze tijd kreeg de band veel uitnodigingen voor optredens met grote artiesten, waaronder Ozzfest, Family Values en KROQ Almost Acoustic Christmas. Ook vormde de band een eigen tournee, Projekt Revolution, met als doel hiphop- en rockartiesten bij elkaar te brengen. Artiesten zoals Adema, Cypress Hill en Snoop Dogg deden mee. In een jaar trad de band meer dan 320 keer op. De ervaringen en optredens van de band zijn te zien op de eerste dvd Frat Party at the Pankake Festival. Herenigd met bassist Dave Farrell, begon de band aan een remixalbum genaamd Reanimation, met daarop nummers van Hybrid Theory en Hybrid Theory EP. Het album bevat samenwerkingen met Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis en vele anderen. Reanimation werd 270.000 keer verkocht in de eerste week. Ook werkten Hahn, Bourdon en Shinoda mee aan een samenwerking op It's Goin' Down met de X-Ecutioners.

Het verhaal zet zich voort (2002—2004)

Zie Meteora voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De band begon te werken aan het tweede studioalbum tijdens het toeren, door hun vrije tijd te besteden in een zelfgemaakte studio achterin de tourbus. De band maakte in december 2002 de productie van een nieuw studioalbum officieel bekend. Linkin Parks tweede studioalbum Meteora, vernoemd naar de Griekse kloosters, lag in maart 2003 in de rekken en had meer ruimte voor elektronica en er was zelfs een shakuhachi, een Japanse fluit, prominent aanwezig op een van de nummers. Het album werd in de eerste week meer dan 800.000 keer verkocht en was indertijd een van de best verkochte albums van de Billboard-lijsten. Het debuteerde in zestien landen op de eerste positie in de albumlijsten. Als singles werden "Somewhere I Belong", "Faint", "Numb", "From the Inside" en "Breaking the Habit" gekozen. "Lying from You" werd alleen als radiosingle uitgebracht. Alle singles van Meteora topten de Amerikaanse Billboard Modern Rock Tracks-hitlijst.

Een tweede editie van Projekt Revolution startte met onder andere Mudvayne, Blindside en Xzibit. Metallica nodigde Linkin Park uit om op hun Summer Sanitarium Tour 2003 te spelen, evenals Limp Bizkit, Mudvayne en Deftones. De opnames van die twee concerten zijn te horen en te zien op Linkin Parks tweede cd/dvd Live in Texas.

De band won op de MTV Awards prijzen voor "Best Rock Video" ("Somewhere I Belong") en "Viewer's Choice Award" ("Breaking the Habit"). Hoewel Meteora Hybrid Theory commercieel niet evenaarde, werd het album toch het op twee na bestverkochte album in de Verenigde Staten van 2003. Linkin Park toerde de eerste maanden van 2004 over de hele wereld, waarna een derde Projekt Revolution begon en een nieuwe reeks Europese concerten.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2004—2006)

Na het succes van Meteora stelde de band het derde nieuwe studioalbum voor een paar jaar uit. Linkin Park ging door met toeren en werkte aan verschillende nevenprojecten. Bennington verscheen op DJ Lethals "State of the Art" en begon te werken aan een solo-project genaamd Dead by Sunrise, terwijl Shinoda met Depeche Mode werkte. Halverwege 2004 trad de band met Jay-Z op in het kader van MTV's Ultimate Mash-Ups. De live-uitvoeringen en de studio-opnamen staan op het album Collision Course, dat de tweede ep was die de Amerikaanse albumlijst topte. Shinoda vormde met vrienden als nevenproject een hiphop-ensemble genaamd Fort Minor. Met hulp van Jay-Z in de rol als uitvoerend producent, bracht Fort Minor zijn debuutalbum The Rising Tied uit in 2005. De single "Where'd You Go" behaalde in enkele landen, waaronder Nederland, de top tien. In deze periode was de band betrokken in een conflict met Warner om vertrouwen en financiële redenen. In december werd dit opgelost.

Ook deed de band mee aan verschillende liefdadigheidsevenementen. Ze hielpen geld in te zamelen voor de slachtoffers van orkaan Charley in 2004 en orkaan Katrina in 2005. Ze deden dit ook voor de slachtoffers van de tsunami in 2004 en stichtten daarvoor Music for Relief, waar verschillende andere rockbands zich bij aansloten. Ook doneerde de band 75.000 dollar aan de Special Operations Warrior Foundation. Linkin Park trad met Jay-Z op in Philadelphia voor Live 8. Ze traden ook op tijdens de Grammy's in 2006 waar ze een Grammy kregen voor "Best Rap/Sung Collaboration". Ook traden ze op tijdens het Summer Sonic muziekfestival in Japan, georganiseerd door Metallica.

Grenzen opzoeken (2006—2008)

Zie Minutes to Midnight voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Linkin Park keerde in 2006 terug de studio's in om te werken aan nieuw materiaal. De band koos Rick Rubin als producer, bekend om zijn werk met de Red Hot Chili Peppers en Run-D.M.C.. Ondanks eerdere vermeldingen dat het album ergens in 2006 uit zou komen, werd het uitgesteld tot 2007. De band had dertig tot vijftig nummers opgenomen in augustus 2006, toen Shinoda in een interview zei dat het album voor de helft af was. Bennington zei later dat het album weg zou blijven van het vorige nu-metalgeluid. Warner Bros. Records kondigde officieel aan dat de bands derde studioalbum, genaamd Minutes to Midnight, op 15 mei 2007 zou worden uitgebracht. Na veertien maanden werken aan het album, koos de band ervoor vijf van de oorspronkelijke zeventien tracks te schrappen.

Linkin Park tijdens een concert in Praag, Tsjechië. (2007)

Minutes to Midnight werd in de eerste week ruim 622.000 keer verkocht, wat het een van de grootste debuten maakte van die jaren. Leadsingle "What I've Done" werd op 2 april uitgebracht en topte de Billboard Mainstream Rock Tracks en Modern Rock Tracks. De band toerde na het uitkomen van het album door Europa ter promotie en speelde onder andere ook op Pinkpop 2007. Ook speelde de band op Live Earth. "Bleed It Out", "Shadow of the Day" en "Given Up" werden als single uitgebracht. Ook werd de vierde Projekt Revolution toer gehouden. De band was de best verkopende rockband in 2007, met zes miljoen verkochte exemplaren wereldwijd. In oktober en november hielden ze de Australazië-toer om rond de jaarwisseling een kleine pauze in te lassen. Midden januari 2008 is de band begonnen aan een Europese toer. In februari pakte de band het toeren weer op in de Verenigde Staten met een reeks van negentien concerten, waarvan twee zijn afgelast vanwege Benningtons tracheobronchitis. Bennington vermeldde dat de band een opvolger heeft gepland, waar ze tijdens het toeren inspiratie gaan opdoen. De band hield een pauze van enkele maanden, waarin ze de videoclip voor de laatste single "Leave Out All the Rest" van het album opnamen en uitbrachten. Ook waren ze te zien in de videoclip van Busta Rhymes' "We Made It". waar ze ook een bijdrage aan leverden. In juni begonnen ze aan een Europese toer, waarna ze de Verenigde Staten aandeden. Begin oktober blesseerde Bennington zijn rug, waardoor de benefiettournee in China en Taiwan voor de slachtoffers van de aardbeving in Sichuan in mei 2008 moest worden afgelast. Eind november bracht de band nog een live cd/dvd uit van het concert in Milton Keynes, Londen: Road to Revolution: Live at Milton Keynes. Een live versie van "Leave Out All the Rest" werd als promo-single gebruikt.

Andere projecten en liefdadigheidswerk (2008—2010)

De band begon eind 2008 langzaamaan met het schrijven van muziek, maar schreef ondertussen ook het nummer "New Divide", dat als leadsingle van de Transformersfilm Transformers: Revenge of the Fallen soundtrack werd uitgebracht en werkte met Hans Zimmer en Steve Jablonsky aan de score. Deze deed het goed in de Verenigde Staten door met de zesde plek de hoogste notering na "In the End" te halen en was internationaal een van Linkin Parks best presterende singles.

In de zomer toerde de band in Europa en Azië waar Benningtons soloproject Dead by Sunrise ook enkele optredens gaf en in januari 2010 bracht Music for Relief het compilatiealbum Download to Donate for Haïti uit, waar de donaties naar de slachtoffers van de aardbeving in Haïti gingen. Een nieuw nummer van de band, genaamd Not Alone, stond ook op het album. In een groot gedeelte van 2009 werd er ook gewerkt aan het eigen videospel 8-Bit Rebellion!, dat eind april 2010 voor onder andere de iPhone op download beschikbaar werd. Het vrij te spelen Blackbirds werd in juni ter download beschikbaar gesteld.

Het vierde album: A Thousand Suns (2010—heden)

Tijdens het toeren in 2008 begon de band met het schrijven van nieuw materiaal en het opnemen van demo's en in november van dat jaar doken ze de studio's weer in voor de opnames van het vierde studioalbum. De band noemde het album stilistisch "niets als Hybrid Theory en niets als Minutes to Midnight". Shinoda noemde enkele demo's van het album "uitdagender en experimenteler" . In mei kwamen de eerste tekenen dat het album in de afrondende fase was en in juni verschenen persberichten waarbij een releasedatum in september werd genoemd. Op 14 september 2010 kwam het conceptalbum A Thousand Suns uit met The Catalyst, Waiting for the End en Burning in the Skies als singles. Op 13 april 2011 maakte Shinoda bekend dat de vierde single Iridescent zou zijn en als leadsingle van de soundtrack voor de film Transformers: Dark of the Moon zou dienen. Op die manier zet de groep de lange samenwerking met Michael Bay en zijn team verder na eerder al de themasongs geleverd te hebben voor de eerste twee films. Ter promotie van het nieuwe album toerde de band vanaf half oktober een klein maandje in Europa om direct voor twee data naar het Midden-Oosten te vliegen en in december in Australië op te treden. Half januari begon het Amerikaanse deel van de A Thousand Suns Tour. In juni kwam de band terug naar Europa vanwege het festivalseizoen.

De band is begonnen aan het vijfde album dat volgens Bennington verdeeldheid bij de fans zal veroorzaken. De band is volgens Rubin, die ook dit album produceert, verder met schrijven in vergelijking met de voorgaande albums.

Nevenprojecten

Fort Minor

MTV Thailand interviewt Mike Shinoda in 2006.

Zie Fort Minor voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In 2005 kwam Mike Shinoda op het idee om een soloalbum te maken met zijn vrienden met, in tegenstelling tot Linkin Park, de nadruk op hiphop. In een interview met een Engelse radiozender geeft Mike Shinoda aan dat hij al langer met het idee liep. Bij Linkin Park was het vooral de rockkant die heerste, waardoor hij zich minder op hiphop kon richten. Met het sideproject keerde Shinoda terug naar zijn muzikale roots.

Shinoda en zijn vrienden gaan onder de naam Fort Minor en zijn debuutalbum heet The Rising Tied. Pukkelpop en Lowlands waren de eerste live optredens van Fort Minor. "Petrified" kwam uit als debuutsingle in de Verenigde Staten en in Eurazië het meer melodieuze "Believe Me". Fort Minor kreeg bekendheid door de hitsingle "Where'd You Go", waaraan ook Holly Brook en Jonah Matranga meedoen. De stijl van Shinoda en zijn vrienden kenmerkt zich door de vele samples (van piano tot strijkorkesten) en zang van Shinoda zelf.

Dead by Sunrise

Zie Dead by Sunrise voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Ook zanger Chester Bennington was bezig met een soloproject en heeft hiervoor de hulp ingeroepen van enkele leden van Julien-K en producer Howard Benson. Het album van het project, Out of Ashes kwam in de herfst van 2009 uit en heeft Crawl Back In als leadsingle. Stilistisch en thematisch gaat het nummer een meer duistere kant op bij Linkin Park. Op het album heeft hij ervaringen als drugsverslavingen en het uit elkaar gaan van relaties.

Linkin Park Underground

In november 2001, na het grote succes met "In the End", kwam een vriendin van de band met het idee een fanclub te starten. Zo ontstond de Linkin Park Underground. Door elk jaar een bedrag te betalen wordt men lid en krijgt men een pakket met een T-shirt, een cd en wat goodies zoals stickers en posters. Bovendien krijgt men een LPU-e-mailadres dat je zelf kunt kiezen en korting op Linkin Park Merchandise. Als lid van de Linkin Park Underground maakt men kans op meet & greets met de band.

Elk jaar komt er een nieuwe editie van de Linkin Park Underground, met een nieuwe website, nieuwe goodies en een nieuwe cd. Aan het begin van de Underground bracht de band vooral B-kanten en remixen uit. In de latere ep's zaten er meer live-tracks op, waarbij de vijfde editie en de zevende editie volledig uit livenummers bestonden. Dit tot onvrede van de fans. De band beloofde een achtste editie zonder livenummers. De cd bestond uiteindelijk uit "cookies", korte humoristische nummers die tijdens het opnemen van albums worden opgenomen. De negende editie bestond uit seeds (demo's) van nummers en een nieuw nummer dat tijdens het opnemen van Minutes to Midnight is opgenomen. De tiende editie bevatte eveneens demo's.

Midden 2010 werd een herstructurering bekendgemaakt door de vele kritieken op de lage exclusiviteitsgraad van de club. De jaarlijkse ep moest speciaal gekocht worden op een alleen voor leden beschikbare webstore. Nieuwe leden kregen een nieuw nummer, een demo uit 2008, en ook werd bekend dat de ep uit 2010 opnieuw uit demo's zou bestaan.

Stijl

Muzikaal

De stijl van de twee albums Hybrid Theory en Meteora wordt beschreven als met elektronica beïnvloede nu metal. De albums bevatten invloeden uit zowel het nu-metalgenre als de raprock. Ook worden er elementen uit de hiphop en de alternatieve rock gebruikt. Daarnaast wordt er ook gebruikgemaakt van muziekprogrammering en synthesizers. Reanimation, het remixalbum, is een uitzondering door het scala artiesten uit de rapscene die meewerkten en het album een hiphopuitstraling gaven, hoewel de rockelementen nog steeds duidelijk aanwezig waren. Na de eerste plaat gebruikte de band meer elektronica-effecten, dat op Meteora goed te horen is. Dit album is een mengsel van het nu-metal geluid, rapcore en een aantal nieuwe effecten waaronder de Shakuhachi (een Japanse fluit uit bamboe) en verschillende andere instrumenten. Het nummer dat totaal anders klonk was "Breaking the Habit", een nummer zonder de vocalen van Shinoda, zonder gitaardistortie en met accenten op de bas, de drums en de synthesizer.

In het opnameproces van Minutes to Midnight besefte de band dat "het makkelijk was voor ons het na te doen en het makkelijk was voor anderen het na te doen" en probeerde het grenzen te verleggen omdat het geen derde Hybrid Theory wilde maken. Ze experimenteerden met verschillende geluiden en instrumenten en maakten een album met een diversiteit aan muziekstijlen, waaronder alternatieve metal en skarock. Shinoda rapt op slechts twee nummers en het is bovendien het eerste album dat gitaarsolo's bevat. De nieuwe richting en afwijzing van de rapcore/numetal-stijl ging verder op A Thousand Suns, dat het eerste conceptalbum was en een sterke elektronische aard heeft.

De band werkt bij het maken van nummers met Pro Tools en maakte ter promotie van een nieuwe editie een door postrock beïnvloed nummer getiteld "Lockjaw". Op het nummer "New Divide" ging de band verder met de elektronica (vooral op de brug) en maakte een nummer uit het synthrockgenre.

Verder heeft de band veel samengewerkt. Naast de artiesten op Reanimation (Black Thought, Jonathan Davis, Aaron Lewis) sloeg de band de handen ineen met rappers Jay-Z en Busta Rhymes, waarbij de tracks het typische raprockgeluid kregen.

De nummers van Linkin Park bestaan meestal uit vocale samenwerkingen van Shinoda (links) en Bennington (rechts).

Vocalisten

Linkin Parks gebruik van twee verschillende vocalisten is een groot gedeelte van hun muziek geworden. Bennington staat bekend om zijn gegrom en geschreeuw zoals dat wordt gedaan in de metalwereld, terwijl hij ook vaak melodisch zingt. Shinoda is de MC van de band en neemt de raps voor zijn rekening. Daarnaast doet hij ook de achtergrondzang tijdens concerten en op albums. Op de eerste twee albums bestaan de nummers vooral uit hetzij de wisselwerking tussen de rappende coupletten van Shinoda en de gezongen refreinen en brug van Bennington ("In the End", "Somewhere I Belong"), hetzij een bijna volledig door Bennington gezongen nummer met Shinoda's rapvocalen in de pre-chorus of de brug ("One Step Closer", "Numb"). Minutes to Midnight was een keerpunt, waarop veel nummers alleen uit de vocalen van Bennington bestond (zonder vocale input van Shinoda; "What I've Done", "Shadow of the Day") en er slechts op drie nummers gegrunt wordt (onder andere "Given Up"). Daarentegen heeft Shinoda de leadzang op twee tracks ("In Between" en "No Roads Left") en rapt hij op twee nummers ("Bleed it Out" en "Hands Held High"). Op A Thousand Suns kwam Shinoda nog meer op de voorgrond als zanger door ingezongen coupletten terwijl Bennington de refreinen en brug voor zijn rekening neemt (in contrast met Hybrid Theory; voorbeelden zijn "Burning in the Skies" en "Iridescent"). Ook wordt er vaker samen gezongen ("The Catalyst"). Bennington staat volgens Hit Paraders op de 46ste plaats in de "Heavy Metal's All-Time Top 100 Vocalists" terwijl Shinoda de 72e positie bezit.

Thema's

De lyrische thema's die de band gebruikt gaan op de eerste twee albums meestal over (universele) gevoelens, conflicten in relaties, innerlijke problemen en bepaalde gebeurtenissen uit de levens van de bandleden, wat muziek agressief geuit werd. Op het album Minutes to Midnight begaf de band zich op het politieke vlak: in het nummer "Hands Held High" levert Shinoda kritiek op de Irakoorlog en op het slotnummer "The Little Things Give You Away" wordt verwezen naar het laat te hulp schieten van president Bush na orkaan Katrina. A Thousand Suns was een conceptalbum dat de ondergang van de mensheid door technologische ontwikkelingen als de atoombom behandelt.

De band stond bekend om het feit dat zij geen vloekwoorden gebruikten, terwijl dat wel bij de meeste nu-metalbands het geval was. Op het derde en vierde album vond de band het gebruik van deze woorden, hoewel op een minimale manier, een manier om enkele gevoelens beter tot expressie te brengen. De ep Hybrid Theory EP bevatte daarentegen ook gevloek, maar dit album is nooit major uitgebracht.

Kritiek

Gitarist Brad Delson werd bekritiseerd omdat hij op de eerste twee albums niet soleerde. Op het derde album deed hij dit wel.

Het eerste album Hybrid Theory kreeg positieve kritieken vanwege zijn stijl. Opvolger Meteora ging door met die stijl, waardoor het een kopie leek van het debuut van de band. Vooral de structuur van twee rapcoupletten, met na elk couplet een zangrefrein gevolgd door een zangbrug en opnieuw het refrein werd bekritiseerd. Verder kreeg de band kritiek vanuit de metalwereld voor hun popversie van het nu-metalgeluid en het brengen van dit genre in de mainstream.

Minutes to Midnight werd bekritiseerd vanwege het feit dat het minder stevig was dan de vorige albums. Aan de andere kant wordt de verscheidenheid aan stijlen weer geprezen. Critici merkten de gelijkenissen op, qua beat en tempo, tussen de single "Shadow of the Day" en U2's "With or Without You".

Bandleden

Huidig

Lid	Studio	Live	Duur
Chester Bennington	vocalen, piano	vocalen, ritmisch gitaar	1998—heden
Rob Bourdon	drums, percussie, piano	drums, percussie	1996—heden
Brad Delson	leadgitaar, productie, piano	leadgitaar, basgitaar, synthesizer, percussie	1996—heden
Dave "Phoenix" Farrell	basgitarist, cello	basgitaar, cello	1996-1999, 2001—heden
Joe Hahn	draaitafels, samples, beats	draaitafels, samples, beats	1996—heden
Mike Shinoda	MC, vocalen, keyboards, piano, samples, ritmische gitaar, productie, schrijver	MC, vocalen, keyboards, samples, ritmische gitaar	1996—heden

Voormalig

• Mark Wakefield — leadzanger (1996—1998)

Stand-ins

• Scott Koziol — basgitarist (1999—2001) Stand-in basgitaar speler op Hybrid Theory. Nam "One Step Closer" op en is in de video te zien.
• Kyle Christener — (1998—1999) Stand-in basgitarist tijdens de absentie van Phoenix tijdens Hybrid Theory EP.

Tijdlijn

Videografie

• Frat Party at the Pankake Festival (2001)
• Reanimation (dvd-audio) (2002)
• Live in Texas (2003)
• Collision Course (2004)
• Minutes to Midnight (Limited Release) (2007)
• Road to Revolution: Live at Milton Keynes (2008)
• A Thousand Suns+ (2008)

Discografie

Zie Discografie van Linkin Park voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Albums

Album(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Album Top 20/50/75/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Hybrid Theory EP	1999	-
Hybrid Theory	24-10-2000	03-03-2001	13	83	Platina
Reanimation	30-07-2002	10-08-2002	4	18	Goud
Meteora	25-03-2003	29-03-2003	2	44	Goud
Live in Texas	18-11-2003	29-11-2003	43	19	Livealbum
Collision Course	26-11-2004	04-12-2004	9	31	met Jay-Z
Minutes to Midnight	14-11-2007	19-05-2007	2	22	Goud
Road to Revolution: Live at Milton Keynes	21-11-2008	29-11-2008	54	10
Songs from the Underground	31-07-2009	-
LP Underground - Demos	05-02-2010	-
A Thousand Suns	14-09-2010	18-09-2010	7	13

Album(s) met hitnoteringen in de Vlaamse Ultratop 50/100	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
Hybrid Theory	2000	17-03-2001	3	77	2× Platina
Reanimation	2002	10-08-2002	12	8
Meteora	2003	05-04-2003	1(2wk)	42	Goud
Live in Texas	2003	06-12-2003	25	15	Livealbum
Collision Course	2004	11-12-2004	19	25	met Jay-Z
Minutes to Midnight	2007	19-05-2007	2	39	Goud
Road to Revolution: Live at Milton Keynes	2008	29-11-2008	47	12
A Thousand Suns	2010	18-09-2010	2	42

Singles

Single(s) met eventuele hitnoteringen in de Nederlandse Top 40	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
One Step Closer	12-2000	03-03-2001	tip3	-	#57 in Single Top 100
Papercut	28-08-2001	-			#39 in Single Top 100
In the End	24-09-2001	24-11-2001	5	19	#11 in Single Top 100
Crawling	28-04-2002	30-03-2002	tip5	-	#45 in Single Top 100
Pts.OF.Athrty	19-07-2003	20-07-2002	tip12	-	#54 in Single Top 100
Somewhere I Belong	25-02-2003	22-03-2003	16	6	#14 in Single Top 100
Faint	10-06-2003	05-07-2003	40	2	#20 in Single Top 100
Numb	19-09-2003	30-08-2003	tip13	-	#82 in Single Top 100
From the Inside	21-01-2004	-
Lying from You	2004	-
Breaking the Habit	21-05-2004	03-07-2004	19	9	#41 in Single Top 100
Numb/Encore	03-12-2004	11-12-2004	5	16	met Jay-Z / #5 in Single Top 100 / Alarmschijf
What I've Done	02-04-2007	05-05-2007	26	7	#28 in Single Top 100
Bleed It Out	10-08-2007	11-08-2007	tip11	-	#79 in Single Top 100
Shadow of the Day	23-11-2007	08-12-2007	tip10	-
Given Up	28-03-2008	-
We Made It	27-06-2008	-			met Busta Rhymes
Leave Out All the Rest	07-07-2008	14-06-2008	tip5	-
Leave Out All the Rest (Live)	03-11-2008	-
New Divide	18-05-2009	20-06-2009	23	8	#68 in Single Top 100 / Alarmschijf
The Catalyst	02-08-2010	14-08-2010	tip17	-	#95 in Single Top 100
Waiting for the End	29-10-2010	-
Burning in the Skies	2011	-
Iridescent	2011	-

Single(s) met hitnoteringen in in de Vlaamse Ultratop 50	Datum van verschijnen	Datum van binnenkomst	Hoogste  positie	Aantal  weken	Opmerkingen
In the End	2001	01-12-2001	12	19
Crawling	2001	30-06-2001	25	16
Somewhere I Belong	2003	05-04-2003	33	7
Faint	2003	05-07-2003	44	2
Numb	2003	04-10-2003	48	1
Numb/Encore	2004	18-12-2004	7	19	met Jay-Z
What I've Done	2007	05-05-2007	26	12
Bleed It Out	2007	18-08-2007	tip22	-
Shadow of the Day	2007	17-11-2007	tip2	-
New Divide	2009	23-05-2009	tip1	-
The Catalyst	2010	18-09-2010	tip6	-
Waiting for the End	29-10-2010	06-11-2010	tip20	-

Nominaties en prijzen

Zie Lijst van prijzen en nominaties ontvangen door Linkin Park voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Nominaties

De belangrijkste nominaties:

Jaar	Categorie	Genomineerde werk	Prijs
2001	Best Direction in a Video	Crawling	MTV Video Music Awards
	Best Rock Video
2002	Video of the Year	In the End
	Best Group Video
	Best Rock Album	Hybrid Theory	Grammy Awards
2003	Best Rock Instrumental Performance	Session
	Favorite Alternative Artist	Linkin Park	American Music Awards
	Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group
2007	Editing in a Video	Igor Kovalik voor What I've Done	MTV Video Music Awards
	Best Director	Joe Hahn voor What I've Done
	Best Group	Linkin Park
	Favorite Pop/Rock Band, Duo, or Group		American Music Awards
	Favorite album	Minutes to Midnight
2008	Best Direction in a Video	Joe Hahn voor Shadow of the Day	MTV Video Music Awards
	Best Special Effects in a Video	Bleed It Out
2010	Best Hard Rock Performance	What I've Done (Road to Revolution: Live at Milton Keynes)	Grammy Awards
	Best Rock	Linkin Park	MTV Europe Music Awards
2011	Best World Stage Performance
	Best Special Effects	Waiting for the End	MTV Video Music Awards
	Album of the Year	A Thousand Suns	MTV Video Music Awards Japan
	Best Group Video	The Catalyst
	Best Rock Video
	Top Duo/Group	Billboard Music Awards
	Top Rock Artist		Linkin Park
	Top Alternative Artist
	Best Rock Album		A Thousand Suns
	Top Alternative Album
	Top Alternative Song		Waiting for the End

Prijzen

De belangrijkste gewonnen prijzen:

Jaar	Categorie	Genomineerde werk	Prijs
2002	Best Hard Rock Performance	Crawling	Grammy Awards
	Best Rock Video	In the End	MTV Video Music Awards
	Beste Internationale Rockgroep	Linkin Park	TMF Awards
2003	Best Rock Video	Somewhere I Belong	MTV Video Music Awards
	Viewer's Choice	Breaking the Habit
	Best Rock Group	Linkin Park	World Music Awards
2006	Best Rap/Sung Collaboration	Numb/Encore	Grammy Awards
2007	Best Band	Linkin Park	MTV Europe Music Awards
2008	Favourite International Artist of Asia		MTV Asia Music Awards
	Best Rock Video	Shadow of the Day	MTV Video Music Awards
	Favourite Alternative Rock Artist	Linkin Park	American Music Awards
2009	Best Rock World Stage Performance		MTV Europe Music Awards
	Best World Stage Performance
2010	Best Live Act		MTV Europe Music Awards
2011	Best Rock

Fotogalerij

Bezetting in foto's

Brad Delson, gitarist  Mike Shinoda, vocalen, keyboards en ritmische gitarist  Chester Bennington, leadvocalen, ritmische gitarist  Dave Farrell, achtergrondzang, bassist  Rob Bourdon, drums.  Joseph Hahn, dj, sampler en regisseur

Externe links

Mediabestanden

• (en) Officiële website - Linkin Park
• (en) Officiële fanclub - Linkin Park
• (en) Linkin Park op Myspace

Bronnen, noten en/of referenties

Linkin Park

Chester Bennington · Rob Bourdon · Brad Delson · Dave Farrell · Joe Hahn · Mike Shinoda
Mark Wakefield · Scott Koziol