Little Children (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Little Children
Regie Todd Field
Producent Todd Field
Albert Berger
Ron Yerxa
Scenario Tom Perrotta (roman)
Todd Field
Hoofdrollen Kate Winslet
Patrick Wilson
Gregg Edelman
Jennifer Connelly
Jackie Earle Haley
Muziek Thomas Newman
Montage Leo Trombetta
Cinematografie Antonio Calvache
Distributie New Line Cinema (VS), A-Film (Ned)
Première Vlag van de Verenigde Staten 1 september 2006
Genre drama
Speelduur 130 minuten
Taal Engels
Budget $ 14.000.000
Nominaties o.a. 3 Academy Awards
3 Golden Globes
1 BAFTA
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Little Children is een Amerikaanse dramafilm uit 2006 onder regie van Todd Field. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 2004 van Tom Perrotta.

De film werd genomineerd voor onder meer drie Oscars, drie Golden Globes en één BAFTA Award. Little Children won twaalf andere filmprijzen.

Inhoud

Inhoud [bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.
Warning icon.svg De neutraliteit van dit gedeelte wordt betwist.
Zie de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie.

Sarah Pierce is een jonge, verveelde huisvrouw die haar dagen doorbrengt in het park in een middenklasse-buitenwijk van Boston, met echtgenoot Richard vaak aanwezig in zijn afwezigheid en dochtertje Lucy als een hinderend blok aan het been. In het park ergert Sarah zich dagelijks aan de woorden die huismoeders Mary-Ann, Theresa en Cheryl in de nabijheid van hun kroost naar elkaar spuien. Als na een jaar de door de vrouwen tot "Prom King" gebombardeerde huisvader zijn herintrede in het park doet, zet de vlotte jongeman de versufte harten van de pruilende kotersjouwers in vuur en vlam. Voor 5 dollar stapt Sarah met haar dochter Lucy achteloos richting schommel om zich naast huisvader en zoontje te positioneren, een voorzichtige omhelzing en een gespeelde zoen te ontfutselen, waarbij ze het drietal irritante huismoeders met hun spruiten uit het park jaagt.

Brad Adamson heeft zijn talent voor American football nooit kunnen benutten en sukkelt voor het tweede jaar met zijn rechtenstudie, waarbij hij jegens zijn vrouw Kathy de schijn ophoudt dat hij keurig iedere dag in de boeken duikt. De realiteit leert dat Kathy als documentairemaakster flink aan haar carrière werkt, terwijl hij voor zoontje Aaron zorgt en met het joch frequent naar het park of het zwembad gaat. Als oude vriend Larry Hedges, een in ongenade gevalllen smeris, hem voor het grasveld weet te strikken, hervindt Brad zijn passie voor American football en maakt hij zichzelf als quarterback tot een belangrijke waarde in het team van de Guardians. Coach Bullhorn Bob toetert aanzienlijk luider sinds de komst van zijn aanwinst en ziet weer hoop aan de horizon, hopende dat zijn spelers – onder wie Dewayne Rogers, Tony Correnti, Bart Williams, Richie Murphy en Pete Olaffson – tot betere prestaties zullen komen.

Sinds het hug-'n'-kiss-moment moeten Sarah en Brad steeds aan elkaar denken, maar de vrouw vraagt zich af waarom de man zich niet meer in het park laat zien. Het huwelijk tussen Sarah en Richard bereikt een dieptepunt wanneer de kantoorkneuter door de opbloeiende huismus op heterdaad wordt betrapt tijdens het masturberen voor het computerscherm. Richard heeft een geile bewondering ontwikkeld voor een sexy digibabe die zichzelf voorstelt met de naam Slutty Kay. Sarah trekt de stoute schoenen uit en bestelt een blinkvangend badpak uit een catalogus, waarna ze op het zwembad met haar zwoele zwemoutfit de aandacht van Brad wil winnen. Tijdens hun talrijke bassinbezoeken komen Sarah en Brad steeds nader tot elkaar, terwijl hun kinderen Lucy en Aaron een fragiele vorm van vriendschap ontwikkelen. Door een hevige regenbui strandt het verliefde stel in Sarahs woning, waar de verboden liefde gedurende het dutje van de kinderen in de wasruimte in de kelder tot uitdrukking komt in een heftige vrijpartij.

Reporter Michelle Bertley doet in het journaal van nieuwslezer Rich op Channel 5 News verslag van Ronald J. McGorvey, die na een gevangenisstraf voor onheus zedelijk gedrag – exhibitionisme – tegenover een minderjarige op vrije voeten komt en weer bij moeder May komt wonen. Ronnie lijdt aan een psychoseksuele ziekte die pedofilie heet en wil boven alles contact met anderen vermijden. Larry heeft weinig levensmotivatie, maar opent een nieuw vaatje strijdlust door zijn obsessie te botvieren en de kansarme kinderliefhebber het leven zuur te maken. De agent in ruste roept het Comité van Bezorgde Ouders in zijn lusteloze leven en lanceert een lastercampagne tegen de pedofiel die – ondanks het verbod om in de buurt te komen van scholen en speelpleinen – volgens velen een serieuze dreiging vormt voor de veiligheid in de buurt. Bij de voordeur van de McGorveys weet de politie te voorkomen dat Larry op de vuist gaat met moeder May en zoon Ronnie, maar de oude vrouw smijt hem – in het bijzijn van vriend Brad – in het gezicht dat haar jongen nooit zal aanrichten wat de agent heeft veroorzaakt. In zijn dienstjaren heeft de ongelukkige pandoer abusievelijk een tienerjongen doodgeschoten en na diagnose van posttraumatische stressstoornis zijn functie neergelegd. Ronnie brengt een bezoek aan het zwembad, waarna één lifeguard en twee agenten komen opdraven om de engerd te verwijderen en de bezorgde badgasten gerust te stellen. May regelt voor haar zoon een afspraakje met een vrouw van zijn eigen leeftijd, maar een goed begin blijkt slechts het halve werk en de andere helft van het werk bestaat uit een masturbatie in Sheila's auto, een hulpeloze huilbui van een zeikwijf met zenuwinzinkingen en een waarschuwing van een gefrustreerde geilneef die wil voorkomen dat zijn armzalige activiteit in het roddelcircuit van de omgeving belandt.

De affaire tussen Sarah en Brad neemt steeds serieuzere vormen aan, maar de vrouw raakt verscheurd door de weekends waarin ze louter thuis kan wegkwijnen bij de gedachte dat ze de man van haar dromen op maandag weer in de armen kan vliegen. Kathy hoort Aaron – immer getooid met een groengele hofnarmuts – uitweiden over zijn vriendinnetje Lucy en moedigt Brad aan om de Pierces voor een etentje uit te nodigen. Tijdens het diner voelt Kathy een seksuele spanning tussen Sarah en Brad, waarop ze moeder Marjorie vraagt om haar man overdag wijd en zijd te vergezellen en hem uit de buurt van haar concurrente te houden. Brad scoort tijdens een wedstrijd American football de beslissende touchdown en ervaart hoe zijn heimelijke geliefde op de tribune hem met alle bezieling toejuicht. Larry wil graag met zijn makker een biertje drinken op de overwinning, maar Brad verlangt meer naar een verleidelijk verblijf op de groene graszoden. Brad vraagt Sarah om spoedig haar biezen te pakken en met hem naar elders te vluchten om gezamenlijk een nieuw leven op te bouwen. Het verliefde koppel spreekt af om elkaar de volgende avond in het park te treffen. (Een geheime weekendtrip – waarbij Sarah fitnessvriendin Jean als Lucy's oppas regelt en Kathy denkt dat Brad voor een tweedaags rechtenexamen van huis is – heeft eerder bewezen dat het stel ook op zaterdagen en zondagen dicht bij elkaar wil zijn. Jean kijkt na een avondje met de boekenclub – een vinnige discussie over het vrijelijke gedrag van Madame Bovary met Sarahs parkgenote Mary-Ann en Jeans vriendinnen Laurel, Josephine en Bridget – voor de tweede keer neer op de bizarre kronkels waarin Sarah zich momenteel wringt om het bestaan naar zich toe te trekken.)

Een beschonken Larry wordt door de barkeeper uit de tent gelokt en begeeft zich naar het huis van de McGorveys, waar hij moeder May, zoon Ronnie en de buurt wakker maakt. De oude May tracht de doldrieste dronkaard te weerhouden van nog meer kansloos kattenkwaad, maar moet haar missie bekopen met een duw op de grond, een hartaanval en de dood. Na het nieuws van de verpleegster en enkele adviezen van de adviseur op de intensive care vertrekt de zoon alleen met de bezittingen van zijn moeder naar de lege woning. Ronnie treft een briefje aan waarin May hem een boodschap achterlaat: "Please be a good boy". Ronnie raakt van slag en gooit thuis in een hystrische bui alles overhoop om pas tot rust te komen wanneer hij in de schuiflade een keukenmes ontwaart.

In de haast neemt Sarah slechts Lucy en één tas mee, waar Brad weliswaar een en ander tot zijn bagage rekent, maar liefdevol afscheid neemt van Aaron. Op weg naar het park staat Brad andermaal perplex van de kunsten van een aantal skateboarders, die hem vervolgens aanmoedigen een poging te wagen om een kunstje op een rijdend plankje te flikken. Brad glijdt van de ijzeren stang hard op het trottoir en mist als gevolg van een black-out zijn afspraak met Sarah. De jonge moeder laat haar dochter een ogenblik achter op de schommel om Ronnie, huilend op een ander swingtouw, te troosten, maar als Sarah zich omdraait, ziet ze een onbemand zwierdraad en roept ze in paniek meermaals de naam van haar dochter. Sarah plaatst Lucy in het kinderzitje op de achterbank en rijdt naar huis in de donkere nacht, niet wetend dat Brad in het ziekenhuis op liefhebbende wijze vraagt naar zijn echtgenote. Larry heeft Ronnie naar het park gevolgd om zijn spijt te betuigen voor het dodelijke drama en raakt bezorgd wanneer hij bloed ziet druppelen van de schommel waarop Ronnie zijn pijn en verdriet hoopt weg te wiegen. Ronnie heeft zichzelf gecastreerd om inderdaad een brave jongen te kunnen zijn. Larry grijpt zijn kans om zijn fout uit het verleden goed te maken en haast zich met Ronnie naar het hospitaal. Het verleden kan men niet veranderen, maar de toekomst is een ander verhaal.

Rolverdeling [bewerken]

Stemmen [bewerken]

Filmmuziek [bewerken]

  • 1. Snack Time
  • 2. Tissue
  • 3. 2 Hillcrest
  • 4. Late Hit
  • 5. Bandshell
  • 6. Red Bathing Suit
  • 7. Lucy
  • 8. It's Wrong And It's Weird
  • 9. Pool Days
  • 10. Weekends Were Difficult
  • 11. What's The Hurry?
  • 12. Fly Me To The Moon
  • 13. Mae
  • 14. A Sniff Or Two
  • 15. Torso
  • 16. Be A Good Boy
  • 17. Slutty Kay
  • 18. Little Children
  • 19. End Title

Prijzen [bewerken]

  • Chicago Film Critics Association Award - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Chlotrudis Award - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Dallas-Fort Worth Film Critics Association Awards - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • New York Film Critics Circle Award - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Online Film Critics Society Award - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Palm Springs International Film Festival:
    • Desert Palm Achievement Award (Winslet)
    • Visionary Award - (Field)
  • San Francisco Film Critics Circle:
    • Beste film
    • Beste scenario - Adapted
    • Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Southeastern Film Critics Association Award - Beste mannelijke bijrol (Haley)
  • Young Hollywood Award - Doorbraak - Man (Wilson)

Trivia [bewerken]

  • Het personage Brad heet in het boek Todd.
  • Het personage Bullhorn Bob komt niet voor in het boek.

Externe links [bewerken]

Overgenomen van "http://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Little_Children_(film)&oldid=36027813"