Louis Antoine de Noailles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Louis-Antoine, kardinaal de Noailles
Wapenschild van het huis Noailles

Louis-Antoine de Noailles (Cros-de-Montvert, 27 mei 1651 - Parijs, 4 mei 1729) was een Frans bisschop en kardinaal. Hij was de tweede zoon van Anne, 1e hertog van Noailles.

Noailles doctoreerde in 1676 in de theologie aan de Sorbonne. Hij werd in 1679 benoemd tot bisschop van Cahors, maar werd als spoedig overgeplaatst naar het bisdom Châlons-sur-Marne, waardoor hij ook pair van Frankrijk werd. In 1695 werd hij door Lodewijk XIV aangesteld tot aartsbisschop van Parijs en hertog van Saint-Cloud. In 1700 werd hij door paus Innocentius XII kardinaal gecreëerd.

Om de slachtoffers van de hongersnood te kunnen voeden verkocht hij in 1709 zijn zilverwerk. Hij spendeerde tevens een belangrijk deel van zijn erfenis aan de herinrichting van de Notre Dame.

Noailles was bevriend met François Fénelon, met wie hij samen had gestudeerd aan het "Collège du Plessis". Niettemin maakte hij echter deel uit van de groep bisschoppen die Fénelons Maximes des Saints veroordeelde.

Noailles had een ingewikkelde verhouding tot de jansenisten. Alhoewel hij hun stellingen veroordeelde, zagen orthodoxe theologen in de stellingen van Noailles zelf verwijzingen naar het jansenisme en Noailles was gekant tegen de aanvallen van de jezuïeten op de sekte. Zijn houding tegenover de pauselijke bul van paus Clemens XI uit 1713 Unigenitus was eveneens tegenstrijdig. Noailles was een tegenstander van de bul, maar hij veranderde van houding in 1728, kort vóór zijn dood.

Hij werd als aartsbisschop van Parijs en als hertog van Saint-Cloud opgevolgd door Charles Gaspard Guillaume de Vintimille du Luc.

Voorganger:
François Harlay de Champvallon
Aartsbisschop van Parijs
1695-1729
Opvolger:
Charles Gaspard Guillaume de Vintimille du Luc