Manuel Kneepkens
M.M.M. (Manuel) Kneepkens (Heerlen, 26 februari 1942) is een Nederlands dichter, publicist, politicus en jurist-criminoloog.
Kneepkens is geboren in een roomskatholiek gezin. Na het gymnasium op het Bernardinuscollege ging hij in Leiden rechten en criminologie studeren. In 1971 vertrok hij naar de Erasmusuniversiteit in Rotterdam. Daar was hij 23 jaar docent strafrecht en criminologie. Hij trok de aandacht met activiteiten voor de Coornhert-Liga, waarvan hij deel uitmaakte van 1973 tot 1984; in dat jaar werd hij als voorzitter opgevolgd door Gerard Spong. Verder was hij medeorganisator van het Tribunaal voor de Vrede over de kruisrakettenkwestie (1985).
Van 1992 tot 1994 was Kneepkens partijvoorzitter van De Groenen.
Kneepkens verliet de universiteit in 1994 en was tot 2006 gemeenteraadslid in Rotterdam; hij was samen met Willem Kruk, Jim Postma en Hans van Heel medeoprichter van de Stadspartij Rotterdam. Vanaf 2002, met de komst van Leefbaar Rotterdam, zijn er roerige jaren geweest, mede doordat Kneepkens zich sterk keerde tegen Pim Fortuyn. Niet alle leden van de Stadspartij waren het met hem eens.
Met zijn vertrek uit de gemeenteraad in 2006 was het tevens afgelopen met de Stadspartij. In zijn 12 jaar als raadslid trachtte Kneepkens ‘enige poëzie in de gemeenteraad te brengen’. Soms deed hij dat door een motie in dichtvorm voor te lezen. Kneepkens was ook de man van een hoeveelheid fantasierijke voorstellen. De twee bekendste daarvan zijn de markering van de Brandgrens Rotterdam en het Marten Toonder-monument.
Kneepkens heeft veel betekend voor de positie van Rotterdam in cultureel opzicht. Zo stichtte hij samen met de slavist Arie van der Ent de Poëziebank, 'de bank voor al uw geestelijk kapitaal, een bank die niet kan omvallen'. Hierin kan elke levende Nederlandstalige dichter één met de hand geschreven gedicht opslaan, 'als waardepapier voor altijd'. Op 17 september 2010 werd deze Poëziebank in Rotterdam-Katendrecht feestelijk in gebruik genomen door de toenmalige president van de Nederlandsche Bank, Nout Wellink.
In 2006 eerde de stad Rotterdam hem voor zijn verdiensten met de Wolfert van Borselen-penning.
Manuel Kneepkens is als dichter en publicist in 2012 nog steeds actief.
Inhoud |
Bibliografie [bewerken]
Poëzie [bewerken]
- Tuin van eetlust (1976, Amsterdam/De Bezige Bij)
- Oorlogsprins (1982, Amsterdam/De Bezige Bij)
- Gedichten tegen de atoomoorlog (1985, Rotterdam/Tribunaal voor de Vrede)
- Zwart feest (1985, Landgraaf/Herik)
- Au pays du tendre Mosan noir (1993, Landgraaf/Herik)
- Landschap met vakantie (1996, Baarn/De Prom)
- Zuiderlinks (1999, Rotterdam/Bèta Imaginations)
- Het Dolfijnenkostuum (2003, Rotterdam/A.Donker)
- 'Mr' (2005, Rotterdam/Tortuca Cahier)
- Beestjes (2006, Rotterdam/Testudo)
- De Lustgouverneur (2006, Nijmegen-Utrecht/BnM)
- Vrouwen & Rotterdammers (2007, Rotterdam/Douane)
- Een vrolijk dierenalfabet (2009, Rotterdam/Douane)
- Een zomer voor alle seizoenen (2012, Utrecht/De Contrabas)
Onder het pseudoniem Elsbeth Lambermont schreef Kneepkens in 2010 Oranje Blues ( Rotterdam, uitg. Douane).
Proza [bewerken]
- In het Rijk van de Demonen - over het bombardement van Rotterdam (1993, Rotterdam/A. Donker)
- Luchtschepen & Schandalen - viereneenhalf jaar poëtische strijd contra de Rottocratie (2000, Baarn/De Prom)
- Het Boek Foutu, kroniek van een poëtisering (2012, Rotterdam/Douane)
