Marie Amélie van Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Marie Amélie d'Orléans
1865-1951
Maria Amélia of Orleans.jpg
Koningin van Portugal
Periode 1889-1908
Voorganger Maria Pia van Savoye
Opvolger Geen
Vader Philippe van Orléans
Moeder Marie Isabelle d'Orléans

Amélie Marie Louise Helena van Orléans (York House, Twickenham, 28 september 1865 – Chateau de Bellevue, Versailles, 25 oktober 1951) was de oudste dochter van Philippe, graaf van Parijs en zijn vrouw prinses Marie Isabelle van Orléans.

Haar grootouders van vaders kant waren Ferdinand Filips, hertog van Orléans en hertogin Helena van Mecklenburg-Schwerin. Haar grootouders aan moeders kant waren Anton, hertog van Montpensier en infanta Luisa Fernanda van Spanje.

De hertogen van Orléans en Montpensier waren allebei zonen van Lodewijk Filips van Frankrijk en Marie Amélie van Bourbon-Sicilië.

Op 22 mei 1886 trouwde Amalia met kroonprins Karel van Portugal. Hij was de oudste zoon van Lodewijk I van Portugal en Maria Pia van Italië. Amalia was bijna 21 jaar oud en Karel was 23. Ze kregen drie kinderen:

Koningin van Portugal[bewerken]

In 1892 kreeg koningin Amalia een Gouden Roos van paus Leo XIII.

Op 19 oktober 1889 stierf haar schoonvader Lodewijk I en werd haar echtgenoot koning Karel I. Amalia werd nu koningin. Haar man stond bekend om zijn buitenechtelijke affaires, en de Portugese monarchie werd steeds minder populair. Dit kwam ook door de enorme staatsschuld, industriële verstoringen en door socialistische en republikeinse opstanden.

De koning probeerde de snel groeiende republikeinse en socialistische bewegingen de kop in te drukken door censuurmaatregelen en het aanstellen van premier João Franco als militair dictator.

Op 1 februari 1908 was de koninklijke familie per koets onderweg van hun paleis Vila Vioçosa terug naar Lissabon. Toen ze in Lissabon onderweg waren naar het koninklijk paleis werden vanuit de menigte schoten afgevuurd op de koets. Koning Karel I stierf onmiddellijk en Lodewijk-Filips twintig minuten later. Amalia's jongste zoon prins Emanuel overleefde het drama, maar werd wel geraakt in zijn arm. Koningin Amalia zelf bleef ongedeerd. Emanuel werd vanaf dat moment de nieuwe koning als Emanuel II. Hij werd in belangrijke mate gesteund door zijn moeder. De voorzichtige hervormingspolitiek die Emanuel en Amalia inzetten kwam echter te laat.

Na de moord op een vooraanstaande republikein maakte een revolutie op 5 oktober 1910 een einde aan het bewind van Emanuel. Daarna werd de Eerste Portugese Republiek in het leven geroepen. Amalia verliet Portugal samen met de rest van de koninklijke familie en leefde de rest van haar leven in ballingschap. Zij was de laatste koningin van Portugal.

Amalia stierf in 1951 op 86-jarige leeftijd te Versailles, Frankrijk. De Portugese marine bracht met een oorlogsschip haar stoffelijk overschot naar Lissabon. Daar werd ze op 29 november 1951 begraven in het Pantheon van Sint-Vincent.