Oplosbaarheid van zouten in water

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

In de tabel hieronder staat een overzicht van de oplosbaarheid van zouten in water.[1]

Als stelregel geldt dat natrium-, kaliumzouten en nitraten altijd oplosbaar zijn, en dat hydroxiden vaak slecht oplosbaar zijn. Oxiden zijn altijd slecht oplosbaar, tenzij ze reageren met water.

Ionen NO3- CH3COO- Cl- Br- I- SO42- F- S2- OH- SO32- CO32- PO43- O2-
Na+ g g g g g g g g g g g g r
K+ g g g g g g g g g g g g r
NH4+ g g g g g g g o g o o
Mg2+ g g g g g g s m s m m s s
Al3+ g g g g g g g r s r r s s
Fe2+ g g g g g g m s s s s s s
Zn2+ g g g g g g g s s s s s s
Fe3+ g g g g g m s r s s
Cu2+ g g g g g g s s s s s s
Ca2+ g g g g g m s m m s s s r
Ba2+ g g g g g s m m g s s s r
Hg2+ g g g m s r r s s s s
Pb2+ g g m m s s m s s s s s s
Hg+ (Hg22+) g m s s s s r s s s s s
Ag+ g m s s s m g s s s s s

Betekenis van de symbolen:

g goed oplosbaar in water (meer dan ca. 0,1 molL−1)
m matig oplosbaar in water (minder dan ca. 0,1 molL−1 en meer dan ca. 0,01 molL−1)
s slecht oplosbaar in water (minder dan 0,01 molL−1)
o ontleedt geheel of gedeeltelijk in water
r reageert met water

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. G. Verkerk e.a., Binas informatieboek 5e editie havo/vwo, Groningen: Wolters-Noordhoff 2004, p. 45, ISBN 978-90-01-89380-4.