Pierre Kemp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Beeldje van Pierre Kemp in het stadspark van Maastricht.

Pierre Kemp (Maastricht, 1 december 1886 - aldaar, 21 juli 1967) was een Nederlands dichter.

Levensloop[bewerken]

Na zijn lagere school was Kemp als plateelschilder werkzaam bij de Société Céramique en daarna tot aan zijn pensioen, als loonadministrateur, bij de steenkoolmijnen Laura en Vereeniging te Eygelshoven. Pierre Kemp debuteerde als dichter met een sonnet in De Limburger Koerier van 23 maart 1910. In 1914 verscheen, onder aanmoediging van de Jezuïetenpater J. van Well, zijn eerste dichtbundel. Tussen 1915 en 1916 werkte hij als leerling-journalist bij De Tijd in Amsterdam, maar door heimwee keerde hij gauw terug naar Maastricht. In 1918 huwde Kemp Hubertina Catharine Mommers, die hem drie zonen schonk.

Decennia lang reisde Kemp met de trein heen en weer tussen Maastricht en Eygelshoven, op weg naar zijn werkplek bij de mijn Laura. Kemp, meestal onberispelijk gekleed in donkere stemmige tinten, schreef tijdens die korte treinreizen honderden korte gedichten. Vele daarvan kwamen terecht in uitgaven als Stabielen en passanten (1934), de bundel die 'Kemps tweede debuut' wordt genoemd, vanwege de lichtere toon en de speelse, bescheiden verzen, en de Engelse Verfdoos (1956).

Een bijzonder werk verscheen in 1960 toen hij samen met de kunstschilder Willem Hofhuizen Les Folies Maestrichtoises vervaardigde, een gedichtenbundel gebaseerd op de coupletten van François Couperin, Les Folies Françaises, ter ere van de 50e verjaardag van Fernand Lodewick, een bekend neerlandicus die in die tijd de Nederlandse lycea voorzag van leerboeken. Het was een uitgave door Willem Veltman in honderd exemplaren gedrukt, waarvan de eerste dertig werden "getooid" met een handtekening van beide kunstenaars en waar Willem Hofhuizen de gedrukte tekeningen nog eens handmatig inkleurde.

Pierre Kemp was naast dichter ook een verdienstelijk kunstschilder. In 1975 en in 2010 vonden exposities plaats in het Bonnefantenmuseum in Maastricht.

Zijn jongere broer, Mathias Kemp, was ook dichter en schrijver.

Aan Eygelshoven, Pierre Kemp en de mijn Laura wijdde de dichter-jurist Manuel Kneepkens het vers Marche funèbre: ‘Langs de lange, lange beroete spoorlijn | naar huis…’ (in: Au pays du tendre Mosan noir - 1992, Herik, Landgraaf).

Prijzen[bewerken]

Bibliografie[bewerken]

  • 1914 - Het wondere lied
  • 1916 - De bruid der onbekende zee en andere gedichten
  • 1925 - Limburgs Sagenboek
  • 1928 - Carmina Matrimonalia
  • 1934 - Stabielen en passanten
  • 1938 - Fugitieven en constanten
  • 1940 - Transitieven en immobielen
  • 1946 - Pacific
  • 1946 - Standard-book of classic blacks
  • 1947 - Phototropen en noctophilen
  • 1949 - Forensen voor Cythère en andere gedichten
  • 1956 - Engelse verfdoos
  • 1958 - Vijf families en één poederblauw
  • 1959 - Emeritaat
  • 1959 - Garden, 36, 22, 36 inches
  • 1960 - Les Folies Maestrichtoises
  • 1961 - De incomplete luisteraar
  • 1961 - Au Pays du Tendre mosan
  • 1965 - Perzische suite voor Dr. E.F. Tijdens
  • 1976 - Verzameld werk

Literatuur[bewerken]

Externe link[bewerken]