Pieter Nieuwland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leids hooglerarenportret van Pieter Nieuwland, Bijzondere Collecties Universiteitsbibliotheek Leiden.

Pieter Nieuwland (Diemermeer, 5 november 1764 - Leiden, 14 november 1794) was een Nederlands zeevaartkundige en dichter. Tijdens zijn leven stond hij bekend als wonderkind, en werd hij wel de Nederlandse Isaac Newton genoemd. Hij was één van de zes leden van de Hollandse Scheikundigen.

Levensloop[bewerken]

Pieter Nieuwland werd geboren als de zoon van de timmerman Berend Nieuwland en Marretje Klinkert. Al op jonge leeftijd kenmerkte hij zich door een grote leergierigheid en een formidabel geheugen. Bij de geboorte van zijn zoon was Berend al zesenvijftig jaar oud, wat hem niet verhinderde zijn vroeg ontwikkelde zoon de beginselen van de wiskunde bij te brengen. Toen de jonge Pieter al snel zijn vader voorbij streefde, werd zijn onderwijs voortgezet door de wiskundige Henricus Aeneae.

Nieuwland schreef al op zevenjarige leeftijd gedichten, en zijn genie trok de aandacht van de welgestelde broers De Bosch, die in de Watergraafsmeer een buitenverblijf hadden. Zij wierpen zich op als mecenas voor de jongen; ze financierden zijn studie aan het Athenaeum Illustre in Amsterdam, en Jeronimo de Bosch bracht hem persoonlijk het Latijn bij.

Aan het athenaeum volgde hij onderricht in de Letterkunde van de hoogleraar Herman Tollius, vertaalde hij verscheidene Griekse en Latijnse werken in het Nederlands, en schreef en verdedigde hij een dissertatie over de stoïcijnse filosoof Gaius Musonius Rufus.

Bibliografie[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Trivia[bewerken]

Het Pieter Nieuwland College in Amsterdam is naar hem genoemd.