Rope

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de gelijknamige single, zie Rope (single).
Rope
De strop (NL)
De koord (B)
Ropetrailer3.jpg
Tagline The guest who's dead on time
Regie Alfred Hitchcock
Producent Alfred Hitchcock
Sidney Bernstein
Scenario Hume Cronyn
Arthur Laurents
Ben Hecht
na Patrick Hamilton
Hoofdrollen John Dall
Farley Granger
James Stewart
Muziek David Buttolph
Montage William H. Ziegler
Cinematografie William V. Skall
Joseph A. Valentine
Distributie Warner Bros. Pictures
Première 1948
Genre Misdaad-thriller
Speelduur 80 min.
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 1.500.000,-
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Rope is een film uit 1948 van Alfred Hitchcock. Het verhaal werd gebaseerd op het toneelstuk Rope's End geschreven door Patrick Hamilton. Diens verhaal vond zijn oorsprong in de waargebeurde moord op de 14-jarige Bobby Franks, gepleegd door Leopold en Loeb in 1924. De hoofdrollen worden vertolkt door James Stewart, John Dall en Farley Granger. Hitchcock produceerde de film samen met Sidney Bernstein, als eerste van hun Transatlantic Pictures-producties.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.
John Dall (l.) en Farley Granger in Rope

De studenten Brandon en Philip vermoorden studiegenoot David Kentley (Dick Hogan) in hun flat uit verveling en om te zien of ze ermee weg kunnen komen. Zo willen ze hun superioriteit bewijzen. Ze verstoppen zijn dode lichaam in een kist, die ze vervolgens als tafel gebruiken om een etentje op te geven voor de onwetende vrienden en familie van het slachtoffer. Onder de aanwezigen bevinden zich Kentley’s vader Mr. Kentley, zijn tante Atwater, zijn verloofde Janet Walker, en haar voormalige geliefde Kenneth Lawrence.

De laatste gast op het feest is Rupert Cadell, een uitgever en oud leraar van Brandon en Phillip. Het blijkt dat jaren terug Rupert met Brandon en Phillip een discussie had over de “perfecte moord”, waardoor de twee het idee kregen deze daadwerkelijk eens te plegen. Tijdens het eten komen onder andere de concepten van Friedrich Nietzsche’s “kunst van het moorden” en “Übermensch” ter sprake. Brandon hoopt dat Cadell hun “kunstwerk” zal accepteren. Brandon laat tijdens het diner verschillende hints vallen over Davids afwezigheid. De gasten zijn allemaal ongerust over het feit dat hij niet op komt dagen.

James Stewart in “Rope”.

Rupert confronteert Phillip over enkele tegenstrijdigheden die hij en Brandon tot dusver hebben verteld. De spanningen lopen binnen het gezelschap steeds verder op. Mr. Kentley besluit te vertrekken wanneer zijn vrouw hem belt. Hij neemt wat boeken mee die Brandon hem heeft gegeven, en die bijeen gebonden zijn met hetzelfde touw waarmee David is gewurgd.

Wanneer Rupert ook wil vertrekken, krijgt hij echter Davids hoed aangereikt in plaats van zijn eigen. Hij keert nadat de andere gasten al weg zijn terug naar het appartement met het excuus dat hij zijn pakje sigaretten is vergeten. Brandon spoort hem aan om samen nog wat te discussiëren over Davids vermissing, daar hij graag wil dat Rupert hun daad ontdekt. Dit gebeurt uiteindelijk ook. Rupert is geschokt, maar ook beschaamd dat de twee zijn retorica hebben gebruikt om de moord te legitimeren. Rupert ontneemt Brandon zijn pistool en schiet een paar keer door het raam naar buiten om de aandacht van de politie te trekken.

Rolverdeling[bewerken]

John Dall, Farley Granger, en James Stewart

Achtergrond[bewerken]

Bijzonderheden[bewerken]

Hitchcock wilde een film maken die uit één enkele opname vanuit één camera bestaat, dus zonder beeldovergangen. Dit streven was toentertijd technisch niet realiseerbaar: een filmrol had een maximale lengte van tien minuten. Zodoende werden tien stukken van elk zeven tot tien minuten aan elkaar geplakt. Hitchcock verhulde de overgangen door beelden erop aan te passen. Hij laat op één moment bijvoorbeeld een donkere jas zo dicht bij de cameralens komen dat er een beeldvullend zwart ontstaat, een ideale plek om een las te verbergen.

Dat Hitchcock de film 'in één take' filmde, zorgde voor een nieuw obstakel. De camera moest de acteurs overal kunnen volgen. De filmcamera's in de tijd waren alleen zo groot dat zij niet door een deuropening konden. Derhalve werd een decor gemaakt waarin muren snel weggehaald konden worden, zodat de filmcamera een acteur overal heen kon volgen. Feitelijk gaat de camera in de film 'door muren heen'.

Rope was Hitchcocks eerste kleurenfilm. Ook dit was een complicerende factor, omdat de speciale kleurencamera's uit die tijd groot en zwaar waren en meer licht nodig hadden dan zwart-witfilm.

Hitchcock’s cameo[bewerken]

In “Rope” zou Hitchcock volgens sommige kijkers 2 cameo’s hebben in plaats van de gebruikelijke 1.[1] In de documentaire Rope Unleashed vermeldt Arthur Laurents dat Hitchcock allereerst te zien is als een man die door de straten van Manhattan loopt in de openingsscène.

De ogenschijnlijke tweede cameo is die van een rood neonlicht dat 55 minuten na aanvang van de film te zien is vanuit het raam van het appartement. Dit bord heeft Hitchcock’s karikatuur met daaronder het woord "Reduco".[2] Dit is een referentie naar Hitchcock’s cameo in de film Lifeboat, waarin zijn foto op de voorpagina van een krant staat in een advertentie voor "Reduco".

Filmrechten[bewerken]

De originele distributeur van Rope was Warner Bros., als onderdeel van een deal met Transatlantic Pictures. In zijn boek Hitchcock/Truffaut uit 1967 vermeldt Hitchcock dat MGM de rechten op de film had gekocht en van plan was deze opnieuw uit te brengen. De film was van 1968 tot 1983 niet in de handel. In oktober 1983 werd de film opnieuw uitgebracht door Universal Studios, samen met Rear Window, Vertigo, The Man Who Knew Too Much en The Trouble with Harry.

De rechten gingen nadien terug naar de Hitchcock-afdeling van United Artists.[3][4]

Ontvangst[bewerken]

Volgens Variety had Hitchcock een betere keuze kunnen maken voor het verhaal waarmee hij zijn lange opnames met een enkele camera kon uittesten.[5] Roger Ebert schreef in 1984 dat Rope volgens hem een experiment was dat niet helemaal was geslaagd, maar dat het desondanks wel een van de interessantste experimenten van een bekende regisseur ooit was.[6]

Prijzen en nominaties[bewerken]

In 1949 werd “Rope” genonineerd voor een Edgar Allan Poe Award beste film.

In 2005 werd de film genomineerd voor een Satellite Award voor Outstanding Classic DVD.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Interview met Arthur Laurents in Rope Unleashed.
  2. Gottlieb, Sidney: Hitchcock on Hitchcock. Faber and Faber, 1995. p282.
  3. You Must Remember This: The Warner Bros. Story (2008), p. 255.
  4. WB retained a pair of features from 1949 that they merely distributed, and all short subjects released on or after September 1, 1948; in addition to all cartoons released in August 1948.
  5. 1948 Review of Rope from Variety
  6. Ebert, Roger. "Rope", Chicago Sun-Times. Geraadpleegd op November 8, 2008.
Speelfilms: The Pleasure Garden (1925) · The Mountain Eagle (1926) · The Lodger: A Story of the London Fog (1927) · The Ring (1927) · Downhill (1927) · Easy Virtue (1928) · The Farmer's Wife (1928) · Champagne (1928) · The Manxman (1929) · Blackmail (1929) · Juno and the Paycock (1930) · Murder!/Mary (1930) · The Skin Game (1931) · Rich and Strange (1931) · Number Seventeen (1932) · Waltzes from Vienna (1934) · The Man Who Knew Too Much (1934) · The 39 Steps (1935) · Secret Agent (1936) · Sabotage (1936) · Young and Innocent (1937) · The Lady Vanishes (1938) · Jamaica Inn (1939) · Rebecca (1940) · Foreign Correspondent (1940) · Mr. & Mrs. Smith (1941) · Suspicion (1941) · Saboteur (1942) · Shadow of a Doubt (1943) · Lifeboat (1944) · Spellbound (1945) · Notorious (1946) · The Paradine Case (1947) · Rope (1948) · Under Capricorn (1949) · Stage Fright (1950) · Strangers on a Train (1951) · I Confess (1953) · Dial M for Murder (1954) · Rear Window (1954) · To Catch a Thief (1955) · The Trouble with Harry (1955) · The Man Who Knew Too Much (1956) · The Wrong Man (1956) · Vertigo (1958) · North by Northwest (1959) · Psycho (1960) · The Birds (1963) · Marnie (1964) · Torn Curtain (1966) · Topaz (1969) · Frenzy (1972) · Family Plot (1976)
Korte films: Always Tell Your Wife (1923) · Elstree Calling (1930) · An Elastic Affair (1930) · Aventure malgache (1944) · Bon Voyage (1944)
Nooit voltooide films: Number 13 · The Short Night
Overig: Alfred Hitchcock Presents (1955-65) · The New Alfred Hitchcock Presents (1985-89) · Alfred Hitchcock: The Art of Making Movies (1990)