Schumanplan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Frans ministerie van buitenlandse zaken, Quai d'Orsay, Parijs. In 1950 gaf Robert Schuman hier een speech en lanceerde het plan om de Europese kolen- en staalproductie onder gemeenschappelijk beheer te brengen.
Salon de l'Horloge, waar Schuman op 9 mei zijn plan bekend maakte

Het Schumanplan, vervat in de Schumanverklaring van 9 mei 1950 en genoemd naar haar geestelijk vader, de toenmalige minister van buitenlandse zaken en voormalig premier van Frankrijk, Robert Schuman, was de eerste aanzet tot de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS), die op 25 juli 1952 met zes landen van start ging (Nederland, België, Luxemburg, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk en Italië). Het Schumanplan betekende het begin van de revolutie in de Europese betrekkingen en zou later groeien tot de Europese Unie. Het plan, ook wel de spill-overmethodiek (dit is slechts een van de theorieën over het Schumanplan) genoemd, bestond eruit te beginnen met een klein deel van de nationale economieën te integreren, en zo tot sociale, culturele en politieke integratie te komen. Het oorspronkelijke plan hield een voorstel in om de gehele Franse en Duitse kolenindustrie onder gezag te stellen van een gezamenlijke Hoge Autoriteit (H.A.), in een organisatie die ook openstond voor andere Europese landen. Het voorstel werd na weken van onderhandelingen met het Verenigd Koninkrijk, op 3 juni 1950 onderschreven door de regeringsleiders van België, Frankrijk, Luxemburg, Italië, Nederland en de Bondsrepubliek Duitsland.[1]

Men wilde een supranationale organisatie in plaats van intergouvernementeel, zoals het vroeger was.

Intergouvermenteel berust op drie principes:

  1. Besluiten worden genomen door organen die bestaan uit afgevaardigden van de regering.
  2. Deelnemende staten worden rechtens niet gebonden aan besluiten, die tegen hun wil zijn genomen.
  3. Het is aan de lidstaten of men ook werkelijk overgaat tot implementatie van de besluiten.

Stappen van integratie:

  • Eerste stap: integreren van de sector kolen en staal. Eerste poging om tot een verzoening te komen tussen Frankrijk en Duitsland.
  • Tweede stap: integreren sector kolen en staal van de andere landen.
  • Derde stap: integreren van de andere economische sectoren
  • Vierde stap: integreren van de sociale, culturele en politieke sectoren.
Bronnen, noten en/of referenties
Geplaatst op:
09-05-2013
Dit artikel is een beginnetje over geschiedenis. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken