Sint-bernard

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor de heilige Sint-Bernhard, zie Bernardus van Clairvaux.
Sint-bernard
Hondenras
Kortharige Bernhardiner
Kortharige Bernhardiner
Basisinformatie
Oorsprong Zwitserland
Classificatie FCI Groep 2 Sectie 2.2 #61
Zie ook de lijst van FCI-nummers
Langharige Bernhardiner
Langharige Bernhardiner
Lijst van hondenrassen

De sint-bernard is een hondenras dat afkomstig is uit Zwitserland.

Geschiedenis[bewerken]

De sint-bernard is verwant aan de Zwitserse sennenhonden. Het ras is gefokt uit de honden die vroeger door de Augustijner monniken van het hospitium op de Grote Sint-Bernhardpas gebruikt werden als reddingshond. Befaamd is de hond Barry, die 40 of meer mensen het leven gered zou hebben. Het vaatje met brandewijn (of rum) voor de verkleumde reizigers is echter een verzinsel.
Rond 1830 zijn de honden van het hospitium gekruist met langharige berghonden (die de newfoundlander en de pyrenese berghond worden genoemd), waardoor naast de oorspronkelijke kortharige sint-bernard ook een langharige variant ontstond. Deze bleek voor het werk in de sneeuw echter ongeschikt.
Sinds het einde van de 19e eeuw wordt het ras als huishond gefokt. De eerste officiële standaard dateert van 1887. De sint-bernard is sindsdien altijd populair geweest in Europa en Noord-Amerika.

Uiterlijk[bewerken]

De huidige sint-bernard is waarschijnlijk ook met de mastiff gekruist en veel te zwaar om nog als reddingshond te kunnen werken. De schoftmaat is 70-90 cm voor reuen, tegen 65-80 cm voor teven, maar ook grotere honden worden door de standaard toegelaten. Het gewicht kan wel 100 kg zijn.
Het hoofd van de Sint-Bernhard is zwaar en heeft een licht geplooide huid. De stop is uitgesproken, de neus kort en vierkant. De lippen zijn enigszins hangend, de hoog aangezette oren vallen in een driehoek tegen de wang.
De hals is kort, de halshuid weinig geplooid. De rug is breed, schoft en croupe zijn duidelijk afgetekend en de buiklijn is nauwelijks opgetrokken. De achterhand is licht gehoekt, de voorhand normaal, de voeten zijn breed maar gesloten. De staart is hangend, lang en zwaar.
De vacht van de sint-bernard is ofwel lang ofwel kort. De beharing is bij beide vormen dicht en ligt tegen het lichaam aan. De kleur is roodbruin met witte aftekeningen aan de borst, poten, neus, nek en staartpunt.

Karakter[bewerken]

De sint-bernard is een imposante, maar rustige hond. Ondanks zijn grootte is hij zeer sensibel en heeft hij een goed karakter. Maar er moet ook rekening gehouden worden met een zekere mate van eigenzinnigheid, en een soms sterke neiging om zijn territorium te beschermen.

Gezondheid[bewerken]

De sint-bernard is een grote, zware hond. Door zijn gewicht heeft hij een verhoogd risico, zoals alle grote rassen, om last van heupdysplasie en elleboogdysplasie te krijgen. De hond wordt meestal niet erg oud, de levensverwachting is circa 10 jaar.

Jong[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft meer mediabestanden op de pagina St. Bernard dog.

Volwassen[bewerken]


Beluister

(info)