Spechten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spechten
Zwarte specht
Zwarte specht
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Piciformes (Spechtvogels)
Familie
Picidae
(Vigors, 1825)
Onderfamilies

Jynginae
Picinae
Picumninae

Afbeeldingen Spechten op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Spechten op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

Spechten (Picidae) vormen een vogelfamilie van kleine tot middelgrote, robuuste vogels met scherpe snavels, een stijve staart en zygodactylische poten waarvan de twee middelste tenen naar voren staan en de buitenste twee naar achteren. Zij leven meestal in bomen en gebruiken hun scherpe snavel en lange kleverige tong om daaruit insecten los te peuteren. Zij gebruiken hun staart daarbij als steunpilaar. Zij leven meest in paren en hakken hun nest uit in een boomstam.

De familie wordt verdeeld in drie onderfamilies: de draaihalzen (Jynginae), de dwergspechten (Picumninae) en de echte spechten (Picinae). Er worden op dit moment 225 soorten in de familie der spechten erkend.[1]

Anatomie specht[bewerken]

Kop[bewerken]

De specht slaat met zijn snavel tegen bomen om voedsel te zoeken of een hol te maken. De specht heeft een soort schokdemper in zijn kop net boven zijn snavel die de klappen opvangt. Ook zitten de hersenen zodanig verbonden met het inwendige van de schedel dat deze niet met dezelfde snelheid mee schudden.

Poten[bewerken]

Bij de meeste spechten zijn de poten zygodactylisch. De specht zijn tenen staan echter niet altijd in een X-verhouding wanneer deze op en neer klautert over een stam, de vierde teen is veelal in laterale verhouding t.o.v. de andere drie. Een uitzondering op de regel is de drieteenspecht, die zoals de naam verraadt er enkel drie heeft, en zijn vierde teen verloor door evolutie. De poten en tenen zijn relatief kort en voorzien van scherpe, sterke klauwen.

Tong[bewerken]

De tong van een specht is een handig gereedschap in het zoeken van voedsel. Ze zijn namelijk verzot op mieren, die ze met hun lange tong uit boomholtes halen. Dit wordt vergemakkelijkt door stekels of lijm aan het eindpunt waar mieren aan blijven kleven, ze kunnen ermee kronkelen. De tong is vastgehecht in het rechter neusgat en split daarna in tweeën, en gaat onderhuids over de schedel heen naar beide zijden van de nek. Daarna komen de twee delen terug bijeen en komt omhoog onder in de onderkaak en zo in de bek. Deze tong is erg elastisch en de vasthechting is versterkt door vijf kleine beentjes, genaamd hyoidbeen.

Ecologische betekenis[bewerken]

De spechten scheppen de voorwaarden voor ettelijke andere dieren door het maken van holen.

Spechten in de Benelux[bewerken]

Taxonomie[bewerken]

Alfabetische lijst van geslachten[bewerken]

Fotogalerie[bewerken]

Soorten
Bronnen, noten en/of referenties