Stateneiland

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stateneiland
Eiland van Argentinië
Stateneiland
Stateneiland
Locatie
Land Argentinië
Provincie Vuurland, Antarctica en Zuid-Atlantische eilanden
Coördinaten 54° 49′ ZB, 64° 29′ WL
Algemeen
Oppervlakte 530 km²
Inwoners 5
Hoofdplaats Comandante Luis Piedra Buena (Puerto Parry)
Lengte 65 km
Breedte 15 km
Hoogste punt 823 m (Montes Bove)
Detailkaart
NASA World Wind screenshot Geocover 2000; links een stukje Vuurland
NASA World Wind screenshot Geocover 2000; links een stukje Vuurland
Foto's
Stateneiland vanaf de Le Maire Straat
Stateneiland vanaf de Le Maire Straat
San Juan del Salvamento in 1898
San Juan del Salvamento in 1898
Portaal  Portaalicoon   Zuid-Amerika

Stateneiland of Isla de los Estados is een eiland aan de overzijde van de Le Maire Straat, tegenover het oostelijke uiteinde van het Argentijnse deel van Vuurland. Het is wellicht voor het eerst beschreven door Jacob le Maire en genoemd naar de Staten-Generaal van de Nederlanden.

Kenmerken[bewerken]

Stateneiland meet ongeveer 65 x 15 kilometer, en wordt beschouwd als de laatste uitloper van het Andesgebergte en het begin van de Scotiarug. Er zijn baaien en fjorden die diep in het eiland snijden. Het hoogste punt is 823 meter hoog. Er valt per jaar zo'n 2000 millimeter regen, waardoor er dichte, lage wouden kunnen groeien. Het dierenleven bestaat hoofdzakelijk uit pinguïns (zoals de Magelhaenpinguïn), zeehonden, orka's, meeuwen en aalscholvers. De mens heeft op het eiland bovendien geiten en herten geïntroduceerd.

Om Stateneiland heen liggen verschillende andere kleine eilandjes, waarvan het grootste het aan de noordkant gelegen, 400 hectare grote Isla Observatorio is.

Reservaat[bewerken]

Het eiland behoort bij de meest zuidelijke Argentijnse provincie Vuurland, Antarctica en Zuid-Atlantische eilanden, en maakt deel uit van het district Ushuaia. Het is een ecologisch, historisch en toeristisch reservaat, en het is toegankelijk voor begeleide tochten vanaf de stad Ushuaia.

De enige nederzetting is het Puerto Parry Naval Station, gesitueerd in een diepe, smalle fjord aan de noordkust van het eiland. Dit waarnemingsstation, gesticht in 1978, wordt bemand door vier mariniers in een rooster van 45 dagen, die toezicht houden op de vaarbewegingen en zaken die het milieu aangaan. Ook kunnen zij noodhulp verlenen.

Geschiedenis[bewerken]

Het werd ontdekt op 25 december 1615 door Jacob le Maire en Willem Schouten, die het de naam 'Stateneiland' gaven. De Nederlandse kapitein Hendrik Brouwer meldde in 1643 dat hij het eiland had zien liggen. Vanaf de achttiende eeuw werd er op zeehonden gejaagd. In 1862 bouwde de Argentijnse zeeman Luis Piedra Buena er een schuilplaats bij Port Cook, en ook bouwde hij een kleine fabriek waarin zeehondenolie werd geproduceerd. Van 1899-1902 werd het eiland als gevangenis gebruikt, maar in dat laatste jaar moest de gevangenis vanwege de vele zware stormen naar Vuurland worden verplaatst.

Jules Verne[bewerken]

De vuurbaak San Juan del Salvamento werd gebouwd in 1884, en functioneerde tot 1899. Deze vuurtoren, beter bekend als 'Faro del fin del mundo' zou Jules Verne geïnspireerd hebben bij het schrijven van zijn boek Le Phare du bout du monde (De vuurtoren aan het eind van de wereld). Dit boek is ook verfilmd onder de titel The Light at the Edge of the World, met Kirk Douglas en Yul Brynner; deze film werd evenwel opgenomen in Spanje.