Tetrachlooretheen

Tetrachlooretheen
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van tetrachlooretheen
Algemeen
IUPAC-naam	tetrachlooretheen
Andere namen	tetrachloorethyleen, perchlooretheen, perchloorethyleen, per
Molmassa	165,8 g/mol
SMILES	C(=C(Cl)Cl)(Cl)Cl
CAS-nummer	127-18-4
EG-nummer	204-825-9
PubChem	31373
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Waarschuwing
H-zinnen	H351 - H411
EUH-zinnen	geen
P-zinnen	P273 - P281
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand	vloeibaar
Dichtheid	1,622 g/cm³
Smeltpunt	-19 °C
Kookpunt	121 °C
Oplosbaarheid in water	0,150 g/L
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar)
Portaal    Scheikunde

Tetrachlooretheen, ook bekend als tetrachloorethyleen of perchloorethyleen (ook afgekort tot per) is een organische verbinding met als brutoformule C₂Cl₄.

Synthese

Michael Faraday was in 1821 de eerste die tetrachlooretheen bereidde, door hexachloorethaan te verhitten totdat het uiteenviel in tetrachlooretheen en dichloor:

$\mathrm{C_2Cl_6\longrightarrow\ C_2Cl_4\ +\ Cl_2}$

Tegenwoordig wordt het onder meer bereid door reactie van dichloor met 1,2-dichloorethaan:

$\mathrm{C_2H_4Cl_2\ +\ 3\ Cl_2\longrightarrow\ C_2Cl_4\ +\ 4\ HCl}$

Deze reactie kan worden gekatalyseerd door kaliumchloride of aluminiumchloride. Trichlooretheen is een nevenproduct dat door destillatie kan worden afgescheiden.

Toepassingen

Tetrachlooretheen wordt gebruikt voor het chemisch reinigen van kleding. Als kleding met deze stof gereinigd mag worden is dit in het wasvoorschrift opgenomen door een hoofdletter P (perchloorethyleen) in een cirkel.

De stof is een niet brandbare vloeistof bij kamertemperatuur en werd vroeger soms gebruikt om specifieke chemische branden te blussen. Omdat dit product schade aan het milieu toebrengt en gevaar oplevert voor de menselijke gezondheid, wordt het nergens meer als blusmiddel ingezet.

Toxicologie en veiligheid

Tetrachlooretheen ontleedt vanaf 150°C en ook onder invloed van UV-licht. Hierbij wordt irriterend zoutzuur en giftig fosgeen gevormd. Omwille van deze reacties moet elk contact tussen tetrachlooretheen en een vlam, vonk, of heet oppervlak vermeden worden. De stof verdampt heel gemakkelijk en bezit een scherpe, zoete geur. De meeste mensen kunnen de stof ruiken bij een concentratie van 1 ppm, sommigen bij nog lagere concentraties.

Externe links

•  International Chemical Safety Card van Tetrachlooretheen