The Hound of the Baskervilles (1939)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Hound of the Baskervilles
Regie Sidney Lanfield
Producent Gene Markey
Scenario Roman:
Arthur Conan Doyle
Scenario:
Ernest Pascal
Hoofdrollen Richard Greene
Basil Rathbone
Nigel Bruce
Muziek David Buttolph
Charles Maxwell
Cyril J. Mockridge
David Raksin
Montage Robert Simpson
Cinematografie Peverell Marley
Distributie 20th Century Fox
Première 24 maart 1939
Genre Misdaad, detective
Speelduur 80 minuten
Taal Engels
Land Verenigde Staten
Vervolg The Adventures of Sherlock Holmes
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Hound of the Baskervilles is een Amerikaanse misdaad/detectivefilm uit 1939, gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Arthur Conan Doyle. Het is een van de bekendste verfilmingen van dit verhaal. De film werd geregisseerd door Sidney Lanfield.

Het was de eerste van in totaal 14 films met Basil Rathbone als Sherlock Holmes, en Nigel Bruce als Dr. Watson.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Sherlock Holmes en Dr. John Watson krijgen bezoek van Dr. James Mortimer, die met hen wil spreken voor hij langsgaat bij Sir Henry Baskerville, de laatste van de familie Baskerville en enige erfgenaam van het familiefortuin. Mortimer wil Henry niet graag naar Baskerville Hall, het landgoed van zijn familie, brengen daar volgens hem een demonische hond alle Baskervilles die zich daar vertonen ombrengt. Deze hond zou het gevolg zijn van een vloek die op de familie rust, ontstaan door de wandaden van Sir Hugo Baskerville. Holmes gelooft niets van dit verhaal, maar Mortimer vertelt dat recentelijk zijn vriend Sir Charles Baskerville, Sir Henry's oom, slachtoffer is geworden van de hond. Charles werd dood gevonden, met een angstige uitdrukking op zijn gezicht en met hondensporen naast zijn lichaam.

Holmes stuurt Watson naar Baskerville Hall, samen met de net gearriveerde Sir Henry. Zelf kan hij volgens eigen zeggen niet gaan daar hij te druk is met andere zaken. In Baskerville Hall wordt Sir Henry al snel verliefd op Beryl Stapleton, de zus van zijn buurman, John Stapleton. Ondertussen maakt een ontsnapte gevangene het gebied rond Baskerville Hall onveilig.

Holmes komt uiteindelijk toch zelf naar Baskerville Hall, en onthult dat hij in het geheim de omgeving al heeft afgezocht. Samen met Watson en Sir Henry woont hij een seance bij, waarin Mrs. Mortimer probeert de geest van Sir Charles op te roepen om zo antwoord te krijgen op de vraag hoe hij is gestorven. Het enige antwoord is een gehuil dat uit het landgoed achter het huis lijkt te komen.

Holmes ontdekt uiteindelijk dat John Stapleton zelf een lid is van de familie Baskerville, van wie niemand het bestaan wist. Als Sir Henry sterft zal hij het fortuin erven. Hij zit achter de aanval van de hond op Sir Charles. Hij heeft deze hond persoonlijk getraind om mensen aan te vallen, en geeft hem zijn demonische uiterlijk met behulp van een verf op basis van fosfor. Holmes en Watson leggen een hinderlaag en schieten de hond dood. Stapleton vlucht, en wat er nadien met hem gebeurt is niet duidelijk. Holmes beweert alleen dat hij niet ver zal komen.

Cast[bewerken]

Acteur Personage
Greene, Richard Richard Greene Sir Henry Baskerville
Rathbone, Basil Basil Rathbone Sherlock Holmes
Bruce, Nigel Nigel Bruce John H. Watson
Barrie, Wendy Wendy Barrie Beryl Stapleton
Atwill, Lionel Lionel Atwill Dr. James Mortimer
Carradine, John John Carradine Barryman
Lowry, Morton Morton Lowry John Stapleton
Gordon, Mary Mary Gordon Mrs. Hudson

Achtergrond[bewerken]

De film wijkt op een aantal punten af van het boek. Zo heet de Butler van de Baskervilles in de film Barryman in plaats van Barrymore. Dit omdat toen de film uitkwam de bekende familie Barrymore nog altijd in films optrad. Ook de seance komt in het boek niet voor.

De film werd na zijn oorspronkelijke vertoning een tijdje uit circulatie gehaald, met name vanwege de remake uit 1959 door Hammer Film Productions. In 1975 werd de film echter hersteld en weer in de bioscopen uitgebracht.

Externe link[bewerken]