Theodor Plievier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Theodor Plievier (Berlijn, 12 februari 1892Avegno, 12 maart 1955) was een Duitse communist. In 1933 emigreerde hij vanwege de dreiging van het nationaalsocialisme naar de Sovjet-Unie. In 1943 trad hij toe tot het Nationalkomitee Freies Deutschland, een comité van krijgsgevangen Duitse officieren dat Duitse militairen opriep de strijd te staken. Ook Paulus, de bevelhebber van het bij Stalingrad vernietigde 6e leger, was hiervan lid. Plievier schreef op basis van zijn ervaringen en kennis, onder andere verworven door gesprekken met krijgsgevangen Duitse militairen en toegang tot Sovjet-documenten, de trilogie Moskou, Stalingrad, Berlijn, waarin hij de periode van de aanval op de Sovjet-Unie tot en met de stichting van de Deutsche Demokratische Republik beschrijft. Daarbij plaatst Plievier zijn verhaal in een historisch perspectief dat op vele momenten verder teruggaat dan de decennia die direct aan WOII voorafgaan.

Geplaatst op:
24-03-2010
Dit artikel is een beginnetje over literatuur. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. Bewerken