Thijs Berman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thijs Berman
MEP Thijs BERMAN, S&D, Netherlands.jpg
Algemene informatie
Naam Thijs Berman
Geboren 26 september 1957
Functie Lid Europees Parlement
Partij PvdA
Titulatuur Drs.
Politieke functies
2004-heden Lid Europees Parlement
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Thijs Berman (Coevorden, 26 september 1957) is een Nederlands politicus. Hij is namens de Partij van de Arbeid (PvdA) lid van het Europees Parlement.

Carrière[bewerken]

Thijs Berman werd bij de verkiezingen van juni 2004 gekozen in het Europees Parlement. Daarvoor was hij werkzaam als correspondent in Parijs voor diverse weekbladen en radioprogramma's. Ook was hij enige tijd als journalist werkzaam in Moskou. Berman publiceerde onder meer in de weekbladen Elsevier en De Groene Amsterdammer, maakte radio- en televisiedocumentaires voor de IKON en werkte mee aan het Radio 1 Journaal.

In het Europees Parlement is hij lid van de commissie ontwikkelingssamenwerking en van de commissie mensenrechten. Daarnaast is hij vervangend lid van de commissie begrotingscontrole en van de commissie economische en monetaire zaken. Tevens is hij voorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Afghanistan. Als leider van een fact-finding-missie naar Noordoost-Polen verzette hij zich in 2007 met succes tegen de voorgenomen bouw van een snelweg, de Via Baltica, door het unieke natuurgebied de Rospuda vallei. Tussen 2004 en 2007 was hij lid van de parlementaire delegatie EU-Oekraïne. In die laatste hoedanigheid kapittelde hij in januari 2006 via een open brief de Russische president Vladimir Poetin, wegens het besluit de aanvoer van gas naar Oekraïne af te sluiten. Tevens was hij in november 2004 waarnemer bij de presidentsverkiezingen in Oekraïne.

In november 2005 bracht hij samen met CDA-Europarlementariër Albert Jan Maat een voorstel in om vaccinatie van (pluim)vee toe te staan, als alternatief voor de ophokplicht die bijvoorbeeld wordt ingesteld tijdens een periode van vogelpest. Als rapporteur over dierenwelzijn heeft Berman in de commissie landbouw, waarvan hij tussen 2004 en 2007 lid was, gepleit voor betere omstandigheden voor vleeskuikens (2006). Dat rapport is met grote meerderheid aangenomen in het Europees parlement maar werd door de landbouwministers van tafel geveegd. De landbouwcommissie had zolang het Verdrag van Nice nog gold slechts adviesrecht.

In december 2008 werd Berman door de leden van zijn partij gekozen tot lijsttrekker van de PvdA bij de Europese Parlementsverkiezingen 2009. Hij versloeg Jacques Monasch, Hannah Belliot en Kris Douma.

Als parlementariër is Berman vooral actief geweest in EU-beleid inzake ontwikkelingssamenwerking. Hij was rapporteur over de Europese wetgeving op dat gebied voor 2014-2020.

In 2009 leidde Berman de afronding van de EU waarnemingsmissie bij de presidentsverkiezingen in Afghanistan, als opvolger van de Franse generaal Philippe Morillon. Daarna leidde hij EU waarnemingsmissies in Ethiopië (2010) en Senegal (2012), om in maart 2014 opnieuw benoemd te worden als hoofd van de EU-waarnemingsmissie bij de presidentsverkiezingen in Afghanistan.[1]

Begin 2014 werd Berman ervan beschuldigd dat hij, door aan te geven dat hij in Parijs woonde terwijl hij feitelijk in Brussel verbleef, een te hoge onkostenvergoeding zou hebben ontvangen.[2]

Persoonlijk[bewerken]

Zijn grootvader aan moeders kant is Marinus van der Goes van Naters, de eerste fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer. Berman heeft twee zonen. In 2012 kreeg hij een relatie met de voorlichtster van de fractie in het Europees parlement. Dit leidde tot wrevel bij de beide andere Europarlementsleden van de PvdA, Judith Merkies en Emine Bozkurt. De voorlichtster werd ontslagen, overigens met de wettelijke ontslagvergoeding.[3]

Publicaties[bewerken]

  • Op zoek naar George Fles, het einde van een Hollandse revolutionair in de Sovjetunie. Van Gennep, 1993.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.eueom.eu/ethiopia2010
  2. PvdA-Europarlementariër Berman in opspraak, The Post, 6 februari 2014
  3. 'PvdA is kampioen ruziemaken.' In: Het Parool van 24 juni 2013, p. 8.
leden (32): Vlag van BelgiëVlag van VlaanderenSocialistische Partij Anders (sp.a) · Vlag van BelgiëVlag van WalloniëParti Socialiste (PS) · Vlag van BulgarijeBǎlgarska Socialističeska Partija (BSP) · Vlag van CyprusΚίνημα Σοσιαλδημοκρατών (EDEK) · Vlag van DenemarkenSocialdemokraterne (SD) · Vlag van EstlandSotsiaaldemokraatlik Erakond (SDE) · Vlag van FinlandSuomen Sosialidemokraattisen Puolue (SDP) · Vlag van FrankrijkParti Socialiste (PS) · Vlag van DuitslandSozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD) · Vlag van GriekenlandPanellinio Sokialistiko Kinima (PASOK) · Vlag van HongarijeMagyar Szocialista Párt (MSZDP) · Vlag van IerlandLabour Party (PLO) · Vlag van ItaliëPartito Socialista Italiano (PSI) · Vlag van LetlandLatvijas Sociāldemokrātiskā Strādnieku Partija (LSDSP) · Vlag van LitouwenLietuvos Socialdemokratu Partija (LSDP) · Vlag van LuxemburgLetzeburger Socialistesch Arbechterpartei (LSAP) · Vlag van MaltaPartit Laburista (PL) · Vlag van NederlandPartij van de Arbeid (PvdA) · Vlag van NoorwegenDet Norske Arbeiderpartiet · Vlag van OostenrijkSozialdemokratische Partei Österreichs (SPÖ) · Vlag van PolenSojusz Lewicy Demokratycznej-Unia Pracy (SLD-UP) · Vlag van PortugalPartido Socialista · Vlag van RoemeniëPartidul Social Democrat (PSD) · Vlag van SloveniëSocialni Demokrati (SD) · Vlag van SlowakijeStrana SMER - Sociálna Demokracia (Smer) · Vlag van SpanjePartido Socialista Obrero Español (PSOE) · Vlag van TsjechiëČeská Strana Sociálně Demokratická (ČSSD) · Vlag van ZwedenSveriges socialdemokratiska arbetareparti · Vlag van Verenigd KoninkrijkLabour Party (LP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van Noord-IerlandPáirtí Sóisialta Daonlathach an Lucht Oibre (SDLP) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van SchotlandPàrtaidh Làbarach na h-Alba (PLA) · Vlag van Verenigd KoninkrijkVlag van WalesLlafur Cymru (LC)
Partijvoorzitters: Wilhelm Dröscher · Robert Pontillon · Joop den Uyl · Vítor Constâncio · Guy Spitaels · Willy Claes · Rudolf Scharping · Robin Cook · Poul Nyrup Rasmussen
Fractievoorzitters EP: Guy Mollet · Hendrik Fayat · Pierre Lapie · Willi Birkelbach · Käte Strobel · Francis Vals · Georges Spénale · Ludwig Spénale · Ernest Glinne · Rudi Arndt · Jean-Pierre Cot · Pauline Green · Enrique Baron Crespo · Martin Schulz
Fracties EP: Fractie van de Socialisten (S) ('53-'58) · Socialistische Fractie (SOC) ('58-'93) · PES ('93-'09) · Socialisten en Democraten (S&D) ('09)
Voorloper: Confederatie van Socialistische Partijen van de Europese Gemeenschap (CSPEG)
Commissarissen Barroso II: Catherine Ashton · Joaquín Almunia · Maroš Šefčovič · María Damanáki · Štefan Füle · László Andor
Leden Europese Raad: Werner Faymann · Elio Di Rupo · Helle Thorning-Schmidt · François Hollande · Robert Fico