Thijs Berman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thijs Berman
MEP Thijs BERMAN, S&D, Netherlands.jpg
Algemene informatie
Naam Thijs Berman
Geboren 26 september 1957
Partij PvdA
Titulatuur Drs.
Politieke functies
2004-2014 Lid Europees Parlement
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Thijs Berman (Coevorden, 26 september 1957) is een Nederlands politicus namens de Partij van de Arbeid.

Carrière[bewerken]

Thijs Berman was van 2004 tot 2014 lid van het Europees Parlement. Daarvoor was hij werkzaam als correspondent in Parijs voor diverse weekbladen en radioprogramma's. Ook was hij enige tijd als journalist werkzaam in Moskou. Berman publiceerde onder meer in de weekbladen Elsevier en De Groene Amsterdammer, maakte radio- en televisiedocumentaires voor de IKON en werkte mee aan het Radio 1 Journaal.

In het Europees Parlement was hij lid van de commissie ontwikkelingssamenwerking en van de commissie mensenrechten. Daarnaast was hij vervangend lid van de commissie begrotingscontrole en van de commissie economische en monetaire zaken. Tevens was hij voorzitter van de delegatie voor de betrekkingen met Afghanistan. Als leider van een fact-finding-missie naar Noordoost-Polen verzette hij zich in 2007 met succes tegen de voorgenomen bouw van een snelweg, de Via Baltica, door het unieke natuurgebied de Rospuda vallei. Van 2004 tot 2007 was hij lid van de parlementaire delegatie EU-Oekraïne. In die laatste hoedanigheid kapittelde hij in januari 2006 via een open brief de Russische president Vladimir Poetin, wegens het besluit de aanvoer van gas naar Oekraïne af te sluiten. Tevens was hij in november 2004 waarnemer bij de presidentsverkiezingen in Oekraïne.

In november 2005 bracht hij samen met CDA-Europarlementariër Albert Jan Maat een voorstel in om vaccinatie van (pluim)vee toe te staan, als alternatief voor de ophokplicht die bijvoorbeeld wordt ingesteld tijdens een periode van vogelpest. Als rapporteur over dierenwelzijn heeft Berman in de commissie landbouw, waarvan hij tussen 2004 en 2007 lid was, gepleit voor betere omstandigheden voor vleeskuikens (2006). Dat rapport is met grote meerderheid aangenomen in het Europees parlement maar werd door de landbouwministers van tafel geveegd. De landbouwcommissie had zolang het Verdrag van Nice nog gold slechts adviesrecht.

In december 2008 werd Berman door de leden van zijn partij gekozen tot lijsttrekker van de PvdA bij de Europese Parlementsverkiezingen 2009. Hij versloeg Jacques Monasch, Hannah Belliot en Kris Douma.

Als parlementariër was Berman vooral actief geweest in EU-beleid inzake ontwikkelingssamenwerking. Hij was rapporteur over de Europese wetgeving op dat gebied voor 2014-2020.

In 2009 leidde Berman de afronding van de EU waarnemingsmissie bij de presidentsverkiezingen in Afghanistan, als opvolger van de Franse generaal Philippe Morillon. Daarna leidde hij EU waarnemingsmissies in Ethiopië (2010) en Senegal (2012), om in maart 2014 opnieuw benoemd te worden als hoofd van de EU-waarnemingsmissie bij de presidentsverkiezingen in Afghanistan.[1]

Begin 2014 werd Berman ervan beschuldigd dat hij, door aan te geven dat hij in Parijs woonde terwijl hij feitelijk in Brussel verbleef, een te hoge onkostenvergoeding zou hebben ontvangen.[2]

Persoonlijk[bewerken]

Zijn grootvader aan moeders kant is Marinus van der Goes van Naters, de eerste fractievoorzitter van de PvdA in de Tweede Kamer. Berman heeft twee zonen. In 2012 kreeg hij een relatie met de voorlichtster van de fractie in het Europees parlement. Dit leidde tot wrevel bij de beide andere Europarlementsleden van de PvdA, Judith Merkies en Emine Bozkurt. De voorlichtster werd ontslagen, overigens met de wettelijke ontslagvergoeding.[3]

Publicaties[bewerken]

  • Op zoek naar George Fles, het einde van een Hollandse revolutionair in de Sovjetunie. Van Gennep, 1993.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.eueom.eu/ethiopia2010
  2. PvdA-Europarlementariër Berman in opspraak, The Post, 6 februari 2014
  3. 'PvdA is kampioen ruziemaken.' In: Het Parool van 24 juni 2013, p. 8.