Doctorandus
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Doctorandus (afkorting: drs.) is een Latijnse term die letterlijk vertaald kan worden als "hij die (nog) doctor worden moet" (zie de grammaticale constructie gerundivum).
Inhoud |
[bewerken] Doctorandus in Nederland
In Nederland betreft het een academische graad die men verkreeg (in enkele gevallen: verkrijgt) na het behalen van het doctoraalexamen aan een Nederlandse universiteit, dit na meestal vier of vijf jaar studie. Behalve aan de universiteiten kon men ook aan gelijkwaardige, maar gespecialiseerde instellingen als de Nederlandse Economische Hogeschool te Rotterdam, de Landbouwhogeschool in Wageningen, Katholieke Hogeschool Tilburg de drs.-titel verwerven, dus ook voordat deze instellingen de titel van universiteit kregen.
In strikte zin impliceert deze titel dat de academische carrière nog niet is afgerond, maar slechts een tussenstap is naar de titel van doctor. In de meeste gevallen wordt na het behalen van het doctoraalexamen de universitaire studie als afgesloten beschouwd en begint de 'doctorandus' met zijn maatschappelijke carrière. Slechts in een minderheid van de gevallen volgt nog doctoraatsonderzoek onder supervisie van een hoogleraar, met verslaglegging hiervan in een proefschrift, afgerond met een promotie waarna de graad van doctor mag worden gevoerd.
[bewerken] Doctorandus in België
In België is de term doctorandus enkel in gebruik voor academici die daadwerkelijk aan een doctoraat schrijven, vergelijkbaar met de betekenis van promovendus in Nederland. In België verkrijgt iemand die aan de universiteit afstudeert de academische graad licentiaat (lic.), tegenwoordig Master (zie verder), welke equivalent is aan de Nederlandse academische graad 'doctorandus'.
[bewerken] Gevolgen van invoering bachelor-masterstelsel
Het systeem van propedeuse, kandidaatsexamen, of doctoraalexamen (en daarna eventueel een vervolgtraject tot promotie) aan de universiteiten wordt steeds meer vervangen door een meer op de Angelsaksische leest geschoeid systeem, het bachelor-masterstelsel, dit om de internationale vergelijkbaarheid van academische titels te vergroten. Vertrouwde titels als doctorandus (Nederland), licentiaat (Vlaanderen) en ingenieur worden momenteel dan ook steeds meer vervangen door mastertitels als Master of Science (MSc) of Master of Arts (MA). Ofschoon de titulatuur in Nederland nu dus gelijk getrokken is met hetgeen internationaal gebruikelijk is, zijn er inhoudelijk nog wel veel verschillen qua kwaliteit, duur of zwaarte van vele studies; dezelfde studie kan in verschillende landen een duidelijk verschillende zwaarte of duur hebben.
Een academicus (universitair afgestudeerde) mag volgens de Wet op het Hoger onderwijs en Wetenschappelijk onderzoek (art. 7.20) in plaats van de mastertitel nog steeds de oude titulatuur bezigen,[1] ofwel: meester (mr.), doctorandus (drs.), ingenieur (ir.). Daarentegen is deze regeling niet van kracht voor mastertitels behaald in het hoger beroepsonderwijs. De titel MA mag niet gecombineerd worden met drs. en MSc niet met ir.; andere combinaties zijn wel toegestaan.
[bewerken] Trivia
- De term doctoranda (dra.), voor vrouwen met de titel of benaming doctorandus, wordt vrijwel niet meer gebruikt. Het betekende letterlijk "zij die (nog) doctor worden moet", maar de vrouwelijke vormen van vele dergelijke woorden verdwijnen allengs uit het Nederlands.
- De bekendste doctorandus in Nederland die de titel ook werkelijk in zijn artiestennaam voert is waarschijnlijk drs. P. Ook is doctorandus Joop den Uyl bekend, vanwege zijn bijnaam "de doctorandus uit Buitenveldert" (de Amsterdamse wijk waar hij woonde). Hij verkreeg later in zijn leven een eredoctoraat.
- Doctorandus is in Nederland een beschermde titel. Soms gebruiken mensen deze titel onterecht, zoals Charles Schwietert, die onder andere hierom zijn staatssecretariaat moest neerleggen, en Joep Haffmans, die daarvoor een valse beschikking van het Ministerie van Onderwijs gebruikte.
- In Italië heet een drs. of mr. Dottore, omdat daar een doctoraal examen (de laurea) tot voor kort de hoogste graad was en er dus niet verder gedoctoreerd kon worden (onze doctorandus-titel).
