Doctorandus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Doctorandus (afkorting: drs.) is een Latijnse term die letterlijk vertaald kan worden als "hij die (nog) doctor worden moet" (zie de grammaticale constructie gerundivum).

Doctorandus in Nederland[bewerken]

In Nederland betreft het een academische titel die men verkreeg (in enkele gevallen: verkrijgt) na het behalen van het doctoraalexamen aan een Nederlandse universiteit, dit na meestal vier of vijf jaar studie. Deze titel is met de invoering van de bachelor-masterstructuur vervangen door de graad van Master.

In strikte zin impliceert de term 'doctorandus' dat de academische carrière nog niet is afgerond, maar slechts een tussenstap is naar de titel van doctor. In de meeste gevallen werd na het behalen van het doctoraalexamen de universitaire studie als afgesloten beschouwd en begon de 'doctorandus' met zijn maatschappelijke carrière. Slechts in een minderheid van de gevallen volgt nog doctoraatsonderzoek waarna de graad van doctor wordt behaald.

Titelvoering[bewerken]

Een academicus (universitair afgestudeerde) mag volgens de Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (art. 7.20) in plaats van de mastertitel nog steeds de oude titulatuur bezigen,[1] ofwel: meester (mr.), doctorandus (drs.), ingenieur (ir.). Daarentegen is deze regeling niet van kracht voor mastertitels behaald in het hoger beroepsonderwijs. De graden MA, MSc en LLM mogen niet gecombineerd worden met de titels ir., mr. of drs.,[2][3] maar deze oude titels mogen wel vertaald worden naar de 'nieuwe' internationale herkenbare mastergraden en als zodanig gevoerd worden achter de naam.[2][3][4][5]

Geschiedenis[bewerken]

Het gebruik van de drielettercombinatie drs. als titel was aanvankelijk niet gebruikelijk en er werd vanuit diverse kringen oppositie tegen gevoerd, zoals o.a. blijkt uit een brief, naar aanleiding van een klacht (door Universiteit Leiden), van de Eerste afdeling van de onderwijsraad uit 1937:[6]

Aanhalingsteken openen

Hoezeer de uitdrukking doctorandus(a), verkort Drs(a), noch in de Hooger-Onderwijswet, noch in het Academisch Statuut voorkomt, is zij toch min of meer gebruikelijk geworden ter aanduiding van hen, die het doctoraalexamen met goed gevolg hebben afgelegd, en staan naar het doctoraat. Het woord drukt geen graad of titel uit, doch het bedoelt aan te duiden, dat hij, die het bij zijn naam voegt, hetzij door het op dien naam te laten volgen of het er aan te laten voorafgaan, het examen, dat den Overgang vormt van het candidaatschap tot het doctoraat, met gunstig gevolg heeft afgelegd.

Aanhalingsteken sluiten

Verder in de brief staat:

Aanhalingsteken openen

Het komt der Afdeeling dus voor, dat er geen reden bestaat om het gebruik van genoemde aanduiding, ook in officieele stukken te verbieden. Ieder voor wien deze stukken bestemd zijn kan geacht worden te weten wat zij beteekent. Daarenboven, zij drukt niet slechts positief uit, wat de persoon, die deze aanduiding aan zijn naam laat voorafgaan, heeft bereikt, maar evenzeer negatief, wat hij nog bereiken moet.

Aanhalingsteken sluiten

Doctorandus in Vlaanderen[bewerken]

In Vlaanderen is de term doctorandus enkel in gebruik voor academici die daadwerkelijk aan een doctoraat schrijven, vergelijkbaar met de betekenis van promovendus in Nederland. In Vlaanderen verkreeg iemand die aan de universiteit afstudeert de academische graad licentiaat (lic.), tegenwoordig Master, welke equivalent was aan de Nederlandse academische graad 'doctorandus'. Bovendien kan "drs." ook betrekking hebben tot een student geneeskunde in zijn stagejaar welke plaats vindt in het 6e jaar van de 7-jarige opleiding. Dokter-stagiair wordt dan afgekort als "drs.".

Doctorandus in Indonesië[bewerken]

De titel werd ook toegekend aan afgestudeerden van Indonesische universiteiten, dit in navolging van Nederlandse universiteiten. De titel was echter onderhevig aan inflatie en tot 1990 werd hij alleen nog gegeven aan afgestudeerden in de sociale wetenschappen op bachelorniveau.

Trivia[bewerken]

  • De term doctoranda (dra.), voor vrouwen met de titel of benaming doctorandus, wordt vrijwel niet meer gebruikt. Het betekende letterlijk "zij die (nog) doctor worden moet", maar de vrouwelijke vormen van vele dergelijke woorden verdwijnen allengs uit het Nederlands.
  • De bekendste doctorandus in Nederland die de titel ook werkelijk in zijn artiestennaam voert is waarschijnlijk drs. P. Ook is doctorandus Joop den Uyl bekend, vanwege zijn bijnaam "de doctorandus uit Buitenveldert" (de Amsterdamse wijk waar hij woonde). Hij verkreeg later in zijn leven een eredoctoraat.
  • Doctorandus is in Nederland een beschermde titel.[7] Soms gebruiken mensen deze titel onterecht, zoals Charles Schwietert, die onder andere hierom zijn staatssecretariaat moest neerleggen, en Joep Haffmans, die daarvoor een valse beschikking van het ministerie van Onderwijs gebruikte. Ook Boudewijn Büch voerde, zo bleek na zijn dood in november 2002, onterecht een dubbele doctorandus-titel. Deze waren volgens Büch het resultaat van de afronding van een studie Duits en filosofie.

Zie ook[bewerken]

Noten[bewerken]

  1. Wet op het Hoger onderwijs en Wetenschappelijk onderzoek, art. 7.20
  2. a b Drs. A. Jansen, MBA? OnzeTaal.
  3. a b Burgervragen MinOCW.
  4. Opleidingen en titels, MinOCW.
  5. Welke titel mag ik voeren?, NVAO.
  6. Geheugen van het onderwijs
  7. Zie art. 435 Wetboek van Strafrecht.