Verbrande Brug (gehucht)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verbrande Brug
Gehucht in België Vlag van België
Verbrande Brug (gehucht)
Verbrande Brug (gehucht)
Situering
Gewest Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Provincie Flag of Flemish-Brabant.svg Vlaams-Brabant
Gemeente Flag of Grimbergen.svg Grimbergen
Coördinaten 50° 56' NB, 4° 24' OL
Detailkaart
Verbrande Brug (gehucht)
Verbrande Brug (gehucht)
Locatie in Vlaams-Brabant
Portaal  Portaalicoon   België
Heilig Hartkerk en brug
Laadkaai langs het Zeekanaal Brussel-Schelde
Containerterminal Cargovil bij het insteekdok op het Zeekanaal Brussel-Schelde
Elektriciteitscentrale Verbrande Brug

Verbrande Brug is een gehucht en wijk in de gemeente Grimbergen, in de Belgische provincie Vlaams-Brabant. De plaats is geprangd tussen Grimbergen, Zemst en Vilvoorde langs het Zeekanaal Brussel-Schelde. De neogotische parochiekerk aan de Verbrande Burgsesteenweg is toegewijd aan het Heilig Hart en dateert van 1887 naar een ontwerp van provinicaal architect Gustave Hansotte[1].

Het is een van de meer industriële delen van de gemeente en men vindt hier dan ook vooral arbeiderswoningen. De wijk ontstond rond de in de 16e eeuw gebouwde brug en werd door de eeuwen heen vooral bevolkt door arbeiders van de verschillende fabrieken uit de kanaalzone en Vilvoorde. De oprichting van de Heilig Hartparochie in 1873 was een rechtstreeks gevolg van de toenemende industrialisering langs het Willebroekkanaal.

Tot halfweg de jaren zeventig werd het uitzicht van de wijk vooral bepaald door de cokesfabriek op de oostelijke oever, waarvan de "waakvlam" 's nachts kilometers ver te zien was. Na de sluiting, kwamen een olieopslagplaats en een betonbedrijf in de plaats. Maar vooral de komst van het logistieke bedrijf SBT (later Danzas ondertussen DHL) op deze site en recent het openstellen van de vlakbij gelegen Cargovil bedrijvenzone zorgen vandaag voor een stroom van vrachtwagens, die de rust en het leven, vooral rond de kanaalbrug, grondig verstoren. In een poging de verkeersstroom uit het woongebied weg te houden, werd het gebruik van de kanaalbrug voor vrachtwagens zelfs tijdelijk verboden. Ondertussen wordt ook gedacht aan een nieuwe brug in het verlengde van de Woluwelaan. Deze zou het extra verkeer kunnen opvangen en buiten de bebouwde kom houden en bovendien voldoende hoog gebouwd worden om de binnenscheepvaart vrije vaart te laten en wachttijden voor het wegtransport te voorkomen.

Behalve door de verkeersdruk werd de buurt in de laatste jaren ook een aantal keren geplaagd door geurhinder afkomstig van het nieuwe VLAR Compost op de westelijke kanaaloever, dat jaarlijks zowat 60.000 ton GFT afval verwerkt tot compost. Pas na het installeren van extra installaties is dit probleem grotendeels bedwongen.

Benaming[bewerken]

De Verbrande Brug dankt zijn benaming aan het feit dat kort na de bouw van de brug de Spanjaarden die in Vilvoorde gelegerd waren in 1577 de brug in brand staken om te verhinderen dat de Geuzen hen langs die weg konden aanvallen.

Geschiedenis[bewerken]

1577 
De brug over de vaart bij het gehucht wordt kort na haar bouw door de Spanjaarden in brand gestoken, wat meteen de naam van de brug en het gehucht verklaart.
1873 
Heienbeek, thans bekend als 'Verbrande Brug' wordt de autonome parochie Heilig Hart.
1914 
Verbrande brug is het strijdtoneel bij een poging tot tegenaanval van het Belgische leger tegenover de Duitse invasie. Het is korporaal Léon Trésignies die door zijn actie de brug en de oevers terug wil laten heroveren op de Duitsers.
1975 
Heel het dorp staat in rep en roer want er wordt een film gedraaid in het dorp met als titel Verbrande Brug. De film, van regisseur Guido Henderickx, met in de hoofdrol Jan Decleir, belicht het leven in een arbeiderswijk zoals Verbrande Brug er nu één is.

Pastoors van de Verbrande Brug[bewerken]

  • N. De Vos (1873 -1885)
  • A. Soeten (1885 - 1900)
  • C. Walraevens (1900 - 1904)
  • G. Andries (1904 – 1908)
  • Dominicus Joannes Wouters (1908 - 1914)[2]
  • G. Van de Keybus (1914 - 1939)
  • P. Verhoeven (1939 - 1956)
  • C. Van Hoogstraten (1957 – 1959)
  • A. De Brie (1959 - 1975)
  • W. Durieux (1975 – 1980)
  • G. Van den Eeden (1980 - 1993)
  • Camille Stallaert (1993– 1995)
  • Karel Stautemas (1995 - 2001)
  • Jean-Marie D'Hollander (2001 – 2009)
  • Johan Goossens (2009 - …)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Parochiekerk Heilig Hart, De Inventaris van het Bouwkundig Erfgoed
  2. Dominicus Joannes Wouters, www.abdijgrimbergen.be