Vickers Wellesley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vickers Wellesley
Vickers Wellesley.jpg
Algemeen
Rol Bommenwerper
Bemanning 2
Afmetingen
Lengte 19,69 m
Hoogte 5,31 m
Spanwijdte 26,27 m
Vleugeloppervlak 78,1 m²
Gewicht
Leeggewicht 8435 kg
Krachtbron
Motor(en) 2× Bristol Pegasus Mark XVIII stermotoren, 1,050 pk
Prestaties
Topsnelheid 235 km/u
Bewapening
Boordgeschut 6-8 x 7.7 mm Browning mitrailleurs
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart
Tekeningen van Vickers Wellesley.

De Vickers Wellesley was een lichte Britse bommenwerper gebouwd door Vickers-Armstrongs. Het toestel dat werd gebruikt door de RAF, was al verouderd aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en werd om die reden niet meer aan het Europese front gebruikt. Vanaf 1940 werd de Wellesley ingezet in Afrika, Egypte en in het Nabije Oosten.

De Mk I had twee afzonderlijke cockpits, de vervolgversie Mk II had er slechts een. De romp was vervaardigd uit duraluminium en met stof bespand.

Operationele geschiedenis[bewerken]

De RAF ontving de eerste Wellesleys in april 1937. In 1938 werden drie machines als lange-afstandsvliegtuig uitgerust. Op 5 november 1938 vlogen twee Wellesleys nonstop in twee dagen van Ismaïlia in Egypte naar Darwin in Australië. De afstand bedroeg 11.525 km. In Soedan gebaseerde Wellesleys voerden hun eerste missie op 11 juni 1940 tegen Asmara in Eritrea uit. Hoewel verouderd, vormden de Wellesleys een belangrijk deel van de beschikbare bommenwerpers. De toestellen werden tot november 1941 gebruikt tegen Italiaanse doelen in Oostelijk Afrika. De laatste met Wellesleys uitgeruste eenheid, squadron 47, werd daarna tot september 1942 ingeschakeld voor het uitvoeren van verkenningstaken boven de Rode Zee.

Bronnen